بررسی مطبوعات چاپ کابل 10 قوس 1398

"آتش بس، سوء تفاهم بنیادی در برنامه ی صلح" ، "خیابانی شدن بیشتر بحران به نفع نیست" و "برای مبارزه با خشونت علیه زنان، فقط شعار کافی نیست" عناوین سرمقالات روزنامه های امروز چاپ کابل است.

آتش بس، سوء تفاهم بنیادی در برنامه ی صلح عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است:

درحالی‌که آقای ترامپ در پایگاه بگرام از آماده‌گی طالبان برای توافقِ آتش‌بس خبر داده است، منابعِ طالبان به رسانه‌ها می‌گویند که اولاً آتش‌بس میان این گروه و امریکا پس از امضای توافق‌نامه میان دو طرف برقرار خواهد شد و ثانیاً آتش‌بس با نیروهای دولتی افغانستان صرفاً در مذاکراتِ بین‌الافغانی قابل طرح و بررسی است. به عبارت دیگر، طالبان تمایل به آتش‌بس و امضای توافق‌نامۀ صلح با امریکا دارند اما در مورد دولتِ افغانستان چنین چیزی بعید به نظر می‌رسد.

ماندگار می افزاید:

اکنون که طالبان «آتش‌بس» را به عنوان پیش‌شرط مذاکرات با امریکا قبول ندارند و آتش‌بس با دولتِ افغانستان را به مذاکرات بین‌الافغانی و نتایجِ نامعلومِ آن حواله می‌دهند، می‌توان گفت که آتش‌بس یک سوءتفاهمِ بنیادی در برنامۀ صلح محسوب می‌شود که می‌تواند این برنامه را با ناکامی و شکستِ کامل مواجه سازد.
ادبیاتِ طالبان در محور صلح، کاملاً بر تفکیکِ صلح با امریکا از صلح با دولتِ افغانستان تأکید دارد؛ به‌نحوی که توافقِ صلح با امریکا می‌باید هرچه سریع‌تر صورت بگیرد و پس از آن، طالبان مشکل‌شان را با دولت افغانستان در جنبِ نظامی‌گری، در میز گفت‌وگوهای بین‌الافغانی حل خواهند کرد و جالب این‌که تاکنون نخواسته‌اند در این میز هیچ سیاست‌مداری به نماینده‌گی از حکومت صحبت کند. 

وخیابانی شدن بیشتر بحران به نفع نیست عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:

ستادهای نامزدان پیش‌تاز انتخابات ریاست جمهوری، در ولایات مختلف راه‌پیمایی‌های هواداران‌شان را سازمان‌دهی می‌کنند و از طریق آنان خواست‌های‌شان را همه‌گانی می‌سازند.

نامزد ارگ به این باور است که انتخابات ریاست جمهوری را برده است. آقای عبدالله عبدالله هم مدعی پیروزی است. او می‌گوید که ۳۰۰ هزار رای – به گفته‌ او – «باطل» اگر از دور خارج شود، برنده است. کمیسیون مستقل انتخابات هم دچار اختلاف است. کمیسیون مستقل انتخابات توضیح کافی و قانع‌کننده در مورد رای‌هایی که برخی از ستادهای انتخاباتی در مورد آن ملاحظه دارند، اعلام نکرده است.

هشت صبح می افزاید:

این وضعیت ایجاب می‌کند که اول کمیسیون مستقل انتخابات در درون خودش به وحدت نظر برسد و بعد به وساطت نهادهای ناظر بر انتخابات با تیم‌های تخنیکی ستادهای انتخاباتی نامزدان انتخابات ریاست جمهوری وارد گفت‌وگو شود. نامزدان انتخابات ریاست جمهوری هم باید هرچه زودتر گفت‌وگوهای مستقیم یا غیرمستقیم میان هم‌دیگر را آغاز کنند تا بن‌بست انتخابات ریاست جمهوری بشکند. طولانی شدن بحران و خیابانی شدن بیش‌تر مشکل،‌ نه به سود کشور است و نه به نفع کسی تمام می‌شود.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی اطلاعات روز که درسرمقاله ای تحت عنوان برای مبارزه با خشونت علیه زنان، فقط شعار کافی نیست چنین نوشته است:

برای میارزه در برابر خشونت علیه زنان لازم است برنامه‌های گسترده روی‌دست گرفته شود. از یک طرف لازم است پدیده‌ی خشونت علیه زنان در جامعه نکوهش شود و آگاهی‌دهی لازم حقوق بشری و حقوقی در کارگاه‌ها و رسانه‌ها صورت گیرد و مردم از کیفرهای جزایی این جرم و لزوم پی‌گرد قانونی مجرمان خشونت علیه زنان‌ آگاه شوند. در طرف دیگر، مسئولیت حکومت نباید در حد شعارهای کمپینی خلاصه شود. حکومت باید اصلاحات لازم را در نظام و شیوه‌ی کاری نهادهای عدلی و قضایی کشور به‌جود ‌آورد. باید قانون در برابر افرادی که مرتکب خشونت علیه زنان می‌شوند، رفتار سخت‌گیرانه‌تری داشته باشد، درحالی‌که چنین نیست. از این نگاه معنای افزایش روزافزون خشونت علیه زنان در افغانستان این است که سیستم حقوقی نتوانسته است از زنان به اندازه‌ی مطلوب حفاظت کند.

در پایان اطلاعات روز می افزاید:

 تنها شعار کافی نیست. در عمل حکومت باید این رفتار خود را تغییر دهد که به‌طور گسترده با حقوق زنان برخورد سیاسی می‌کند و همیشه از آن برای به‌دست‌آوردن اهداف کوتاه‌مدت و شعار سیاسی استفاده شده است و کاری برای «تغییر بنیادی» در وضعیت زنان در کشور در اولویت‌های حکومت نبوده و بیش‌تر جنبه نمایشی و سیاسی داشته است. اما در ابعاد دیگر نیز لازم است که برخورد با خشونت علیه زنان از فاز پروژه و راه‌های درآمد‌زایی بیرون شود. باید برای حل این مشکل نگاه دلسوزانه وجود داشته باشد.