بررسی مطبوعات چاپ کابل 11 قوس 1398

"طرح جدید برای علاج واقعه" ، "پیشنهاد نهادهای ناظر را جدی بگیرید" و "رهبرانی که به منافع کشور فکر نمی کنند" عناوین سرمقالات روزنامه های امروز چاپ کابل است.

روزنامه ی ماندگار در سرمقاله ای تحت عنوان طرح جدید برای علاج واقعه چنین نوشته است:

 تمام جریان‌های انتخاباتی و سیاسی نباید بیش از این چشم‌به‌راهِ کمیسیون انتخابات باشند و باید روی طرحِ جدیدی برای شکست بُن‌بستِ انتخابات اندیشه کرده و کار کنند؛ زیرا از کمیسیون انتخابات در شرایط کنونی نمی‌توان انتظار داشت کاری انجام دهد که در آن، تقلب بازنده و بحـران منتفی باشد.

ماندگار می افزاید: 

امروز شورای نامزدان انتخابات ریاست‌ جمهوری، طرحِ جدیدی را برای حلِ وضعیتِ ناگوارِ ایجاد شده ارایه می‌دهند که در راستای سایر طرح‌هایِ این شورا برای رهایی از بُن‌بست انتخاباتی موثر است. آرزو برده می‌شود که جریان‌ها و چهره‌های معترضِ وضعیت موجود و جامعۀ جهانی، به این طرحِ جدید توجه کنند و بیش از این به ادامۀ بازی‌هایِ پیچیدۀ انتخاباتی اجازه ندهند.

و پیشنهاد نهادهای ناظر را جدی بگیرید عنوان سر مقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:

نهادهای ناظر بر انتخابات افغانستان اعلام کرده‌اند که راه حل فنی برای بن‌بست انتخاباتی این است که محلاتی که از نظر دسته‌های انتخاباتی مشکل دارد، زیر نظر ناظران بین‌المللی و داخلی تفتیش شود. این راه حل فنی باید مورد پذیرش همه‌ی طرف‌ها قرار بگیرد. کمیسیون مستقل انتخابات هم باید این راه حل را بپذیرد و برای آن اقدام کند. کمیسیون مستقل انتخابات هم از درون دچار مشکل است و در بیرون زیر فشار قرار دارد. دسته‌های انتخاباتی هم یکی پی دیگر در ولایات تظاهرات راه‌اندازی می‌کنند که ادامه‌ی آن منجر به تقابل خواهد شد. بهتر است که کمیسیون مستقل انتخابات در مشورت حضوری با ستادهای نامزدان انتخابات ریاست جمهوری و نهادهای ناظر به همراه ناظران بین‌المللی راه‌حل فنی برای انتخابات، بیرون دهد.

هشت صبح می افزاید: 

کمیسیون مستقل انتخابات اگر هم‌چنان دست زیر الاشه بنشیند و یا منتظر معجزه و میانجی خارجی باشد،‌ بن‌بست به جای این‌که رفع شود،‌ وارد مراحل پیچیده می‌شود. کمیسیون مستقل انتخابات نباید بیش‌تر از این وقت را ضایع کند. هرقدر که وقت کمیشنران در بحث‌های بیهوده و اختلافات درونی سپری شود، فرصت مهار بحران از دست می‌رود. کمیشنران باید درک کنند که رسالت عظیم تاریخی به دوش دارند و ناگزیرند که تصمیم بگیرند.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی افغانستان ما که در سرمقاله ای تحت عنوان رهبرانی که به منافع کشور فکر نمی کنند چنین نوشته است:

همه از قانون سخن می گویند؛ اما با قانون شکنی و فرار از قانون به دفاع از قانون می روند. همه از دموکراسی می گویند؛ اما با زورگویی و استبداد و هرج و مرج، داعیه حمایت از ارزش های دموکراتیک را برجسته می سازد. در جامعه دموکراتیک تمام تصمیم گیری ها و رفتارها بر سازوکارهای قانونی استوار می باشد. هیچ فردی حق ندارد بیرون از دایره قانون و فراتر از صلاحیت نهادهای معتبر قانونی، داعیه‌ای را مطرح و برای تحمیل آن بر شهروندان تا مرز بحران آفرینی و ایجاد صدها مشکل اقتصادی و اجتماعی، ایستادگی کند.

در پایان نویسنده می افزاید: مردم ما و بخصوص رهبران سیاسی، بایستی حداقل در سیاست های خود به دو اصل پابند باشند: یکی وحدت و یکپارچگی مردم افغانستان. دوم قانون و سازوکارهای قانونی که از مسیر دموکراسی عبور کرده و مورد قبول همه شهروندان قرار گرفته است.