بررسی مطبوعات چاپ کابل 13 قوس 1398

"عدول از مردم سالاری ممکن و مطلوب نیست" ، " شش میلیارد افغانی کجاست" و " انتظار عبث برای صلح" ، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های چاپ کابل است.

روزنامه ی اطلاعات روز در سرمقاله ای تحت عنوان عدول از مردم سالاری ممکن و مطلوب نیست چنین نوشته است : 

برخلاف انتظار مردم، بار دیگر انتخابات در افغانستان سر از بحران درآورد. معلوم نیست که برایند تنش‌های کنونی انتخابات چه می‌شود. آیا در نهایت رای مردم سرنوشت حکومت آینده را مشخص خواهد کرد یا دوباره تکرار تجربه تلخ ۲۰۱۴ کام مردم را تلخ‌تر خواهد کرد. اما روشن است که باید سرنوشت حکومت آینده را آرای شفاف مردم تعیین کند. هر نوع رفتاری جز این، خلاف مردم‌سالاری و در مغایرت با قانون اساسی قرار دارد. 

اطلاعات روز می افزاید : 

کمیسیون انتخابات برای اعاده اعتبار خود باید این بار پرونده انتخابات را به دور از هر گونه رفتار مشکوک و تسلیم‌شدن به فشارهای سیاسی حل و فصل کند. با وضعیت که پیش آمده ساده‌‌ترین راه این است که کمیسیون مستقل انتخابات در حضور ناظران بی‌طرف داخلی و بین‌المللی با دسته‌های معترض وارد گفت‌وگو شود. این کار در حضور رسانه‌ها و در یک نشست باز می‌تواند انجام شود. وقتی کمیسیون در حضور ناظران بی‌طرف و رسانه‌ها برحق‌بودن موضع خود را روشن کند، دیگر برای دسته‌های معترض هیچ بهانه‌ برای مخالفت نمی‌ماند و برای گروه‌های که در کمین حکومت موقت یا ائتلافی نشسته‌اند فرصت ماهی‌گیری از بین می‌رود. 

و شش میلیارد افغانی کجاست عنوان سر مقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:

گزارش ناقص مصرف بودجه‌ی ملی که از سوی مراجع مربوط از جمله وزارت مالیه به پارلمان فرستاده شده است، ‌بسیار تکان‌دهنده است. این گزارش نشان می‌دهد که شش میلیارد افغانی پول خلاف طرح و لایحه‌ی مصرف بودجه که در پارلمان به تصویب رسیده بود، به مصرف رسیده است. برمبنای گفته‌های برخی از نمایندگان پارلمان و به رویت گزارش قطعیه،‌ هیچ نهادی قادر نیست که گزارش مصرف این پول را در اختیار پارلمان و افکار عمومی بگذارد. گزارش مصرف بودجه نشان می‌دهد که حکومت در سال گذشته در مقاطع مختلف پول بودجه‌‌ی ملی را به «کود ۹۱» انتقال داده و مصرف کرده است، ولی گزارش مصرف آن در دسترس نیست. در سند قطعیه آمده است که زیر نام پول اوپراتیفی هم بسیار بیش‌تر از حد مجاز وجه نقد از سوی حکومت به مصرف رسیده است.

هشت صبح می افزاید : 

گزارش قطعیه و گفته‌های نمایندگان پارلمان نشان می‌دهد که پول به فرمان بلندپایه‌گان حکومت از یک حساب به حساب دیگر انتقال یافته و بعد در موارد نامعلوم به مصرف رسیده است. هیچ کسی نمی‌داند که این پول در کجا مصرف شده است. اگر این پول در جهت منافع تمام شهروندان افغانستان به مصرف رسیده است، چرا گزارش آن به پارلمان که از همین شهروندان نمایندگی می‌کند، سپرده نمی‌شود؟ چرا در گزارش مالی وسط سال ۱۳۹۷ گزارش دقیق به پارلمان داده نشده بود؟ یکی از دلایلی که پارلمان نمی‌تواند گزارش قطعیه را تصویب کند، نیز این است که در آن گزارش موارد بی‌شمار مصرف پول ذکر شده است که روشن نیست به چه منظوری و در کجا به مصرف رسیده است. رهبران حکومت، ‌وزیر مالیه و دیگر بلندپایه‌گان حکومت وحدت ملی باید در این مورد پاسخ بدهند. شش میلیارد افغانی در کجا و به چه منظوری مصرف شده است؟ بودجه‌ی ملی پول مجموع شهروندان افغانستان است،‌ ملکیت شخصی کسی نیست که هر جا دلش خواست آن را مصرف کند.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی ماندگار که در سرمقاله ای تحت عنوان انتظار عبث برای صلح چنین نوشته است:

درحالی‌که دونالد ترامپ رییس‌جمهوری امریکا سفر خود به افغانستان را «پُردستاورد و موفقانه» می‌خواند و ارگ ریاست‌جمهوری به‌شدت در پی ترمیم و توجیه دیدار اشرف‌غنی با ترامپ در میدان هوایی بگرام است؛ یک کارشناس ارشد امریکایی، آتش‌بس با طالبان و توافق‌هایِ صلح با این گروه را «تبلیغات انتخاباتیِ رییس‌جمهوری امریکا» خوانده و گفته است که هیچ اُمیدی به تغییر موضعِ طالبان وجود ندارد.

در پایان ماندگار می افزاید:

رؤسای جمهوری امریکا همواره در زمان‌های به‌خصوصی به یاد افغانستان و سربازان‌شان می‌افتند. آن‌ها به این کشور سفر می‌کنند تا نقشِ خود را در سیاست‌های امریکا برجسته نشان دهند. برخی از این سفرها هیچ دستاوردی برای افغانستان نداشته و ندارد؛ همان‌گونه که سفر اخیرِ آقای ترامپ فاقد چنین دستاوردی بود. طالبان همچنان در سنگرهای‌شان حضور دارند و هیچ دورنمای روشنی برای صلح حداقل در نزد مردم افغانستان وجود ندارد. طرحی را که آقای غنی به‌صورتِ یک‌شبه نوشته بود، دیگر کسی به خاطر هم نمی‌آورد؛ چون آن طرح چنان غیرواقعی و کُلی بود که ممکن نبود بر اساسِ آن بتوان به گفت‌وگوهای واقعی صلح دست یافت.صلح در افغانستان زمانی مستقر می‌شود که حکومتی مشروع و مبتنی بر آرای مردم در این کشور شکل بگیرد. پیش از آن در انتظار صلح و آرامی بودن، یک انتظار بیهوده و عبث است.