بررسی مطبوعات چاپ کابل 12 دلو 1398

"وزارت صحت برای مقابله با کرونا چه می کند" ،"پیوستن به ائتلاف حمایت از رسانه ها و اهمیت پابندی به تعهدات" و "به خواست غوریان رسیدگی عملی شود" ، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

وزارت صحت برای مقابله با کرونا چه می کند عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است: سازمان بهداشت جهانی از گسترش ویروس کرونا هشدار داده و حالت اضطراراعلام کرده است. گزارش‌ها هم نشان می‌دهد که این ویروس آن طوری که انتظارمی‌رفت مهار نشده است. ترس عمده این است که کرونا به طاعون این قرن بدل شود. تا هنوز پای این ویروس خطرناک به افغانستان باز نشده است و وزارت صحت تدابیر لازم را اتخاذ کرده است تا از ورود آن به کشور جلوگیری کند. تیم‌های سیار وزارت صحت در فرودگاه کابل و جاهای دیگر مستقر شده‌اند تاهمه را قبل از ورود به شهر معاینه‌ی صحی کنند اما این اقدامات در کنار اینکه ضروری است، کافی نیست. وزارت صحت باید استراتژی مشخص برای مبارزه با کرونا داشته باشد. وزارت صحت باید اعلام کند که آیا منابع کافی برای مبارزه با کرونا دارد؟ اگر این وزارت منابع کافی ندارد باید این موضوع رااعلام کند.

هشت صبح می افزاید: صرف حضور وزیر صحت عامه در رسانه‌ها و سخنرانی برای مردم کافی نیست. باید وزارت صحت عامه و در مجموع دولت تلاش برای جلب کمک‌های جهانی برای مقابله با کرونا را به راه بیندازند و در مورد آن اطلاع‌رسانی کنند. باید کمپین گسترده‌ی اطلاع‌رسانی برای پیش‌گیری از ویروس کرونا نیز به راه انداخته شود. از اقدامات حکومت برای جلب کمک‌های بین‌المللی برای مقابله با کرونا هم باید به صورت دقیق اطلاع‌رسانی صورت بگیرد تا همه بدانند که حکومت به صورت جدی در این راستا تلاش می‌کند. مردم افغانستان مدیون و سپاس‌گزارتمام مقاماتی خواهند بود که برای مقابله با کرونا و جلوگیری از ورود آن به افغانستان تلاش کرده‌اند. وزارت صحت عامه و دیگر مراجع مربوط باید رسالت تاریخی و قانونی‌شان را انجام دهند.

و پیوستن به ائتلاف حمایت از رسانه ها و اهمیت پابندی به تعهدات عنوان سرمقاله ی روزنامه ی اطلاعات روز است که در آن چنین آمده است: هفته‌ی گذشته افغانستان به ائتلاف جهانی حمایت از آزادی رسانه‌ها پیوست. افغانستان سی‌وپنجمین کشوری است که عضویت این ائتلاف را به‌دست آورده‌است. پیوستن به ائتلاف جهانی حمایت از آزادی رسانه‌ها مکلفیت دولت‌ها رادر قبال مطبوعات بیش‌تر می‌کند. از این منظر نیاز بود که دولت افغانستان به این ائتلاف می‌پیوست؛ زیرا رسانه‌ها در افغانستان از حمایت‌های لازم حکومت برخوردار نیست. از این‌رو، رسانه‌ها در افغانستان از یک‌سو از اینکار استقبال می‌کند، اما از طرف دیگر نگرانی‌هایی نیز دارد. این نگرانی‌ها برمی‌گردد به تعهد حکومت افغانستان در راستای عملی‌کردن مکلفیت‌هایی که پیوستن به ائتلاف جهانی حمایت از آزادی رسانه‌ها متوجه حکومت می‌کند. حکومت افغانستان در طول نزدیک به دو دهه‌ی گذشته عضویت بسیاری از نهادها و میثاق‌های بین‌المللی را قبول کرده یا به‌دست آورده است. اما در عمل کم‌تر موفق شده که بر تعهدات خود پابند بوده باشد. این پیوست‌ها بیش‌تر به گزارش‌دهی و تبلیغات معطوف بوده تا بهبود یا تغییروضعیت.

اطلاعات روز می افزاید: در این‌که آزادی بیان و رسانه‌ها روشن‌ترین دست‌آوردهای ۱۸ سال گذشته است، تردیدی وجود ندارد، اما بر مشکلاتی که اکنون خبرنگاران و رسانه‌ها با آن درگیرند، نمی‌توان چشم پوشید. به همین دلیل بهبود وضعیت آزادی بیان و رسانه‌ها در افغانستان نیاز به برنامه‌ها و تعهدات عملی دارد. از طرف دیگر، انتظار رسانه‌ها از متحدان بین‌المللی نیز این است که بر تعهدات که حکومت افغانستان دارند، نظارت داشته باشند؛ صرف پیوستن به این و آن ائتلاف دردی را دوا نمی‌کند. حکومت افغانستان مسئولیت دارد که به تعهدات بین‌المللی خود وفادار باشد. این کار وجهه‌ی بیرونی و درونی حکومت را تاحدی ترمیم می‌کند.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی افغانستان ما که در سرمقاله ای تحت عنوان به خواست غوریان رسیدگی عملی شود چنین نوشته است:

در پی تصویب بودجه ملی سال 99 از سوی ولسی جرگه ساکنان مرکز ولایت غور درچند روز گذشته به طور پیوسته خواستار تامین عدالت در بودجه ملی شده اند. ابتدا ساکنان شهر فیروزکوه دروازه های ادارات محلی را بستند و خواستار رهایی مردم مناطق مرکزی از انحصار زندان جغرافیایی و قهر طبیعت شدند. پس از آن این حرکت مدنی با برپاکردن چادر و شب نشینی شهروندان و فعالان مدنی علیرغم هوای سرد و طاقت فرسای شهر فیروزکوه برای دهمین روز ادامه یافت وتاکنون نیز ادامه دارد. اگرچه در کنفرانس مطبوعاتی سران یکی از تیمهای انتخاباتی تلاش شد که این حرکت مدنی سیاسی جلوه داده شود و یا از آن حداقل بهره برداری سیاسی شود. ولی آن چه از محتوای مطالبات مردم غور پیدا است و از ماهیت حرکت مدنی وحق طلبانه ساکنان شهر فیروزکوه بر میآید، این حرکت بدون ابعاد سیاسی و بدور از مداخلات گروهها و احزاب سیاسی و یکی از مدنی ترین حرکتهای اجتماعی در طول سالهای گذشته بوده است.

در پایان نویسنده می افزاید: نارضایتی و اعتراضات مدنی در ولایت غور نمونه از نارضایتی در مناطق مرکزی است و همین مطالبات در تمام جاها به چشم میخورد. بنابراین حکومت بافرستادن یک هیات با صلاحیت به مرکز ولایت غور به طور همه جانبه خواستها ومطالبات آنان را بررسی کرده و پیشنهادهای عملی خود را برای رفع محرومیت از این مناطق ارایه کند. این پیشنهادها در نیمه سال مالی باید شامل بودجه شده و به مردم اطمینان داده شود. تنها در این صورت است که اعتماد مردم به حکومت مرکزی و نهادهای صاحب صلاحیت بیشتر خواهد شد.