بررسی مطبوعات چاپ کابل 16 دلو 1398

"چرا دسترسی به اطلاعات در افغانستان محدود شده است ؟سیاست اعمالی دولت و ساختار مفهومی ی محدود کننده ی آزادی بیان رفع گردند" ،"افغانستان باید طرح و صدای واحد داشته باشد" و" حدود کردن دسترسی به اطلاعات خلاف قانون است " ، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

چرا دسترسی به اطلاعات در افغانستان محدود شده است ؟سیاست اعمالی دولت و ساختار مفهومی ی محدود کننده ی آزادی بیان رفع گردند چنین نوشته است :

در سال‌های اخیر در دولت وحدت ملی، حقِ آزادی بیان و دسترسی به اطلاعات، روزگارِ خوشی ندارد. این‌که روز گذشته مسوولانِ رسانه‌ها در کابل طی یک گردهمایی خواستار ارزش‌گزاری حکومت به حقِ آزادی بیان و دسترسی به اطلاعات شدند و دولت را مکلف دانستند که در خصوصِ مسایل مختلف پاسخ‌ده باشند، نشان از آن دارد که بی‌میلی دولت به آزادی بیان و گاه مانع‌تراشی در برابر آن، رسانه‌ها را به ستوه آورده ‌است. برخی وزارت‌خانه‌ها و ریاست‌خانه‌های دولتی از دادن اطلاعات به رسانه‌ها خود‌داری می‌ورزند و حتا حکم‌ها و سلیقه‌هایی از طرفِ ارگ ارایه شده که برخی ادارات را از پرسشِ رسانه‌ها محفوظ ساخته است. 

ماندگار می افزاید :

انتظار داریم که هم دولت سیاست‌هایش را در قبال آزادی بیان عوض کند و به قانون برگردد، و هم ساختار و سیاست مفهومیِ اداره و رازداری به گونه‌یی تعدیل شود که در آن حقِ دسترسی مردم به اطلاعات که قانون آن وجود دارد، ضایع نگردد. در غیر این دو صورت، این حکومت به جایی می‌رسد که نمی‌تواند تفاوتی از امارت طالبان داشته باشد؛ مگر این‌که یک نسخۀ پیشرفته‌ترِ آن باشد!

و افغانستان باید طرح و صدای واحد داشته باشد عنوان سر مقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:

رهبران حکومت برای موضوع مذاکره با طالبان و حل سیاسی جنگ هم باید روی یک طرح واحد به توافق برسند. به نظر می‌رسد که نتایج نهایی انتخابات تا یک ماه دیگر هم اعلام نشود. تطبیق تمامی فیصله‌های کمیسیون شکایات انتخاباتی، مقایسه‌ی اسناد و اعمال تغییرات، روندی زمان‌گیر است. احتمال به دور دوم رفتن انتخابات ریاست جمهوری هم وجود دارد. در چنین وضعیتی ایجاب می‌کند که رهبران حکومت علاوه بر دوری از تنش، روی هیأت مذاکره‌کننده با طالبان و یک طرح واحد برای رسیدن به صلح نیز به توافق برسند.

هشت صبح می افزاید:

در حال حاضر طرح‌های مختلف برای صلح روی میز است. هم ریاست جمهوری یک طرح بیرون داده است و ‌هم احزاب سیاسی. سیاست‌مداران بیرون از حکومت هم در تلاش‌اند تا یک طرح واحد برای صلح تدوین کنند. رییس ‌اجرایی حکومت وحدت ملی هم با سیاست‌مداران بیرون از حکومت در تماس است تا در طرح صلح آنان دخیل باشد. ایجاب می‌کند که ارگ هم در این بحث‌ها دخیل شود. گفت‌وگوهای وزارت صلح با سیاست‌مداران بیرون از حکومت، اقدامی نیک است. منافع کشور ایجاب می‌کند که افغانستان باید صدای واحد دور میز مذاکره داشته باشد. افغانستان باید هم هیأت واحد و هم طرح واحد در مورد صلح داشته باشد.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی اطلاعات روز که در سرمقاله ای تحت عنوان حدود کردن دسترسی به اطلاعات خلاف قانون است چنین نوشته است:

نگرانی‌ها از بدترشدن وضعیت دسترسی به اطلاعات در کشور در حالی بیش‌تر شده است که دولت افغانستان در نشست‌های مرتبط به دسترسی به اطلاعات و رسانه‌ای همواره از تعهد خود به تطبیق قانون دسترسی به اطلاعات و قوانین مرتبط به رسانه و معلومات یاد کرده است. در تازه‌ترین مورد افغانستان به ائتلاف جهانی حمایت از رسانه‌ها پیوسته است.اما رسانه‌های آزاد افغانستان از وضعیت دسترسی به اطلاعات ناراضی‌اند و دولت را به «بی‌تفاوتی و برخورد فریبنده» در بخش دسترسی به اطلاعات متهم می‌کنند. به باور این رسانه‌ها، این برخورد می‌رود تا به یک امر عادی تبدیل شود.

درپایان اطلاعات روز می افزاید:

دولت افغانستان و تمامی ادارات دولتی و اداراتی که در قانون دسترسی به اطلاعات از آن تعریف شده است، باید به قوانین تمکین کنند و از ارایه اطلاعات به متقاضی امتناع نورزند. جامعه‌ی جهانی و نهادهای حامی رسانه‌ها نیز باید دولت افغانستان و مسئولان ادارات را متوجه مکلفیت‌های قانونی‌شان سازد تا مسئولان ادارات به‌جای پنهان‌کاری اعمال و کارکردشان، به شفاف‌سازی و حساب‌دهی کارنامه‌ی‌شان تلاش کنند.