بررسی مطبوعات چاپ کابل 3 ثور 1399

"طرح آموزش آنلاین ، کلاف سردرگم" ، " چالش کمبود کیت را مرفوع سازید" و " گسترش وحشتناک کرونا در افغانستان" ،مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

طرح آموزش آنلاین ، کلاف سردرگم عنوان سرمقاله ی روزنامه ی اطلاعات روز است که در آن چنین آمده است :

ویروس کرونا زندگی عادی را در بسیاری از کشورها از جمله افغانستان مختل کرده است. نظام آموزشی افغانستان بیش از یک ماه است که در بی‌سرنوشتی به‌سر می‌برد. به‌دلیل مشکلات بزرگ زیرساختی، برنامه‌ریزان نظام آموزش کشور موفق نشده‌اند خلای بسته‌شدن دروازه‌های مکتب‌ها و دانشگاه‌ها را پر کنند. تلاش‌های صورت‌گرفته عمدتا ماهیت تبلیغاتی و فرافکنانه داشته است. به همین دلیل تا کنون طرح آموزش آنلاین فاقد کارایی بوده است.

اطلاعات روز می افزاید :

 در کشورهای دیگر وقتی آموزش آنلاین به‌عنوان طرح جایگزین برنامه‌ریزی می‌شود، استوار بر واقعیت‌هایی است که می‌تواند پاسخ‌گوی نیازمندی نظام آموزشی‌شان باشد. اما در افغانستان طرح آموزش آنلاین در دانشگاه‌ها و مکتب‌ها چنین نیست و این طرح بیش‌تر از یک ماه است که کلاف سردرگم است مسئولان وزارت‌های تحصیلات عالی و معارف باید برنامه‌های خود را بر واقعیت‌های افغانستان استوار کنند. معلوم نیست تا چه زمانی دروازه‌های دانشگاه‌ها و مکتب‌ها بسته خواهند ماند، از این‌رو، طرح و ساخت برنامه‌های قابل اجرا برای پرکردن خلای آموزش حتمی است. دست‌انداختن به برنامه‌هایی که بازده ندارد، اتلاف وقت و هزینه است

و چالش کمبود کیت را مرفوع سازید عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین امده است :

در هرات و در کانون کرونا در افغانستان به دلیل کمبود مواد، آمار واقعی هرگز مشخص نشده است. شهروندی که از کمبود کیت بی‌خبر است و تصور کند آمار به صفر کاهش یافته، کرونا را جدی نمی‌گیرد. قرنطین را می‌شکند و باورمندی‌اش به واقعیت‌های این بیماری کاهش می‌یابد.دولت افغانستان پی‌ هم اعلام می‌کند که اولویت این روزهایش مبارزه با کرونا است. اگر مشکل کیت‌های تشخیصیه حل نگردد، نشان می‌دهد که دولت افغانستان در زمینه مبارزه با کرونا صادق نیست و صرف از آن استفاده ابزاری می‌کند.

هشت صبح می افزاید :

موضوع عجیب و قابل نقد دیگر، سهمیه‌بندی استفاده از کیت‌ها در میان نهادهای دولتی است. در برخی از اداره‌های دولتی افغانستان، افراد پرنفوذ، بدون داشتن علایم و به صورت کاملاً هوسانه، تست کرونا می‌گیرند. منابعی به ۸صبح گفته‌اند که هر نهاد دولتی سهمیه‌ی تست دارد. دیروز یکی از کارمندان سپیدار در صفحه فیس‌بوک خود نوشته بود که سهیه‌ی کیت‌های سپیدار به ولایت‌های نیازمند توزیع شده است. این موضوع نشان می‌دهد که کیت‌های لابرتواری در نهادهای دولتی سهمیه‌بندی شده است. در حالی‌ که صدها تن در سرتاسر کشور از نهادهای صحی ناامید شده‌اند، سهمیه‌بندی تست به اداره‌های دولتی و انجام تست‌های هوسانه، ناعادلانه و انزجارآور است.تا حال واقعیت شماری از مرگ‌ومیرهای مشکوک در ماه‌های گذشته در افغانستان به دلیل عدم انجام تست، هرگز مشخص نشده است. در چنین وضعیتی، انجام تست‌های هوسانه و سهمیه‌بندی تست به نهادهای حکومتی می‌تواند میزان بی‌باوری مردم به عملکرد نهادهای دولتی را افزایش دهد.

و به سراغ روزنامه ی انیس می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان گسترش وحشتناک کرونا در افغانستان چنین نوشته است :

آنچه که بر نگرانی نهادهای صحی نسبت به گسترش روزافزون ویروس کرونا افزوده است، بی‌اعتنایی مردم به هشدارهای حکومت و توصیه‌های وزارت صحت عامه می‌باشد؛ زیرا  برخی از هموطنان  به جای این که دوران قرنطین را رعایت نموده در خانه‌های شان بمانند، به گشت و گذار در شهرها و تفریحگاه می‌پردازند که این امر خود یکی از دلایل اصلی شیوع و سرایت آن از افراد مبتلا به سایر هموطنان می‌باشد.

در پایان انیس می افزاید:

هرقدر در برابر ویروس کرونا بی‌تفاوتی اختیار کنیم به همان اندازه از جهات مختلف زیانمند خواهیم شد، چون در حال حاضر فقر اقتصادی مردم را رنج می‌دهد و با گذشت هر روز به کاروان بیکاران افزوده می‌گردد. خلاصه از هر بُعدی که به آن بنگریم، دولت سکتور خصوصی و در کُل مردم افغانستان در مسیر عقب‌گرد قرار می‌گیرند. هرچند که فقر اقتصادی را می‌توان جبران کرد، اما فقر علمی که بر اثر مسدود ماندن مراکز علمی و دانشگاهی ،کشور را تهدید می‌کند جبران ناپذیر خواهد بود.
تجربه برخی از کشورها نیز نشان داده است، یگانه راه مقابله و مبارزه با ویروس همه‌گیر کرونا رعایت حفظ‌الصحه، اجرای به موقع دستورالعمل‌های صحی و پرهیز از هرنوع اجتماعات مردمی است، امیدواریم که مردم عزیز ما این نکات را جداً در نظر داشته باشند، تا سلامتی خود، خانواده و همه را تضمین نمایند.