بررسی مطبوعات چاپ کابل 29 سرطان 1399
سرطان 29, 1399 12:48 Asia/Kabul
"طرح دسترخوان ملی و نیاز به مدیریت درست" و "حملات راکتی نقض حاکمیت ملی است" و "با دست خالی آمدند -اما- با بکس های پر از دالر فرار کردند" ، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.
روزنامه ی اطلاعات روز در سرمقاله ای تحت عنوان طرح دسترخوان ملی و نیاز به مدیریت درست چنین نوشته است:
برنامه ی دسترخوان ملی اقدامی ضروری و بهموقع است. زیرا سفره شهروندان خالی و فقر بیشتر از هر زمان دیگری در افغانستان دامن گسترده است. قرار است این برنامه در دو مرحله اجرا شود. هزینه هر دو مرحله این برنامه حدود ۲۴۰ میلیون برآورد شده است که قرار است در نتیجه آن ۹۰ درصد شهروندان افغانستان از این برنامه مستفید شوند. مواد اولیه شامل آرد، برنج، روغن ودیگر کالاهای اولیه و مورد نیاز قرار است که بهصورت مستقیم در اختیار شهروندان کشور قرار داده شود.
به میزانی که روی دستگرفتن طرح دسترخوان ملی ضروری است، نگرانی از مدیریت ضعیف در توزیع این بستههای کمکی به شهروندان، زیاد است. از دو چیز نگرانی جدی وجود دارد: یکی میکانیزم تشخیص شهروندان نیازمند و دوم فساد در روند تطبیق برنامه دسترخوان ملی. هر دوی این نگرانی از ناکامی در مدیریت و وجود فساد در برنامههای مشابه گذشته میآید. حکومت دوبار برنامه حمایت اقتصادی از شهروندان آسیبپذیر در زمان کرونا را روی دست گرفت. یکی توزیع گندم و دیگری برنامه توزیع نان خشک به شهروندان که هر دو برنامه با اشکالات بسیار جدی به پیش رفت و در عمل کمک چندانی به مردم نکرد. هرچند روایت حکومت از هر دوی این برنامه مفید و ارزنده است، اما روایت مردم غیر از این است. از نظر شهروندان بهرغم هزینههای سنگین و قابل توجه، بستههای کمکی حکومت هرگز به دسترخوان شهروندان آسیبپذیر نرسید. تجربه ناکام گذشته نباید تکرار شود. اجرای برنامه دسترخوان ملی به میکانیزم روشن، نظارت جدی و مدیریت درست نیاز دارد.
و حملات راکتی نقض حاکمیت ملی است عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:
دولت افغانستان در پی حملات اخیر راکتی از مرزهای پاکستان بر مناطقی از ولایت کنر، به شورای امنیت سازمان ملل متحد شکایت کرده است. به تازهگی سرپرستهای وزارتهای خارجه و داخله، لوی درستیز کشور و معاون ولایتی امنیت ملی افغانستان به نمایندههای مجلس گفتهاند که در صورت تداوم این روند، دست به رویه بالمثل خواهند زد. سابقه حملاتی از ایندست بر مناطق روستایی مرزی در افغانستان به بیش از یک دهه میرسد. شمار زیادی از شهروندان کشور در پی حملاتی که به گفته منابع امنیتی از آن سوی مرزها به سمت مناطق مرزی افغانستان شلیک میشوند، جان باختهاند.
هشت صبح می افزاید:
پاکستان با متهم ساختن گروههای موجود در دو سوی مرز نمیتواند این حملات را توجیه کند. کشتن زنان و کودکان مرزنشین افغان، توجیه ندارد. این عمل، علاوه بر نقض حاکمیت ملی یک کشور، نقض واضح حقوق بشر است. متاسفانه آمار دقیقی از کسانی که بر اثر پرتاب راکت از خاک پاکستان در افغانستان کشته شدهاند وجود ندارد، اما واضح است که زنان، کودکان و جوانان زیادی در پی این رویدادها طی یک دهه اخیر کشته شدهاند. یکی از مکلفیتهای اساسی حکومت، حفاظت از جان شهروندانی است که زیر حاکمیت جمهوری اسلامی افغانستان زندگی میکنند. دولت افغانستان باید شکایتی که درج شورای امنیت سازمان ملل کرده است را به صورت جدی و دوامدار پیگیری کند. مجلس نمایندگان افغانستان باید دولت افغانستان را برای پیگیری این شکایت تحت فشار قرار دهد و در نهایت افکار عمومی در کشور نباید در مقابل نقض حاکمیت ملی کشور، سکوت کند.
و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی آرمان ملی که در سرمقاله ای تحت عنوان با دست خالی آمدند -اما- با بکس های پر از دالر فرار کردند چنین نوشته است:
پس از ایجاد اداره موقت در افغانستان که فکر می شد جنگ در این خطه پایان یافته و برای بازسازی و نوسازی نهادها، مساعدت های جهانی درکشور سرازیر شد، ضمن برگشت افغانستانی های مهاجر از کشورهای همسایه، برنامه برگشت متخصصان، کارشناسان و اهل علم و خرد نیز روی دست گرفته شد و برخی از سازمان های بین المللی، تعدادی از افغانستانی ها را که بیشتر درکشورهای اروپایی و امریکا به سر می بردند، تشویق کردند تا به کشور جنگ زده افغانستان باز گردند تا مصدر خدمت به مردم شان شوند.
با کسب تجربه از چند سال گذشته از برنامه برگشت متخصصان و یا بهتر بگوییم تکنوکرات ها به کشور، سوء استفاده های زیاد صورت گرفت و سازمان های استخباراتی حتا جاسوسان شان را زیر همین نام به کشور آوردند و به کرسی های بلند نصب کردند.
در پایان آرمان ملی می افزاید:
برخی از این به اصطلاح تکنوکرات ها، تنها به فکر پُرشدن جیب شان بودند ومعروف است که با دست های خالی آمدند، اما با بکس های پُر از دالر دوباره به غرب رفتند.
به همین گونه، تعدادی از همین تکنوکرات ها که متهم به فسادهای گسترده شدند، پس از وارد شدن اتهام، از کشور فرار کردند و دولت های ضعیف که در فساد غرق بودند، نتوانستند و یا نخواستند آنها محاکمه شوند و به کشور بازگرداننده شوند.
این سریال هنوزهم ادامه دارد و در برخی از سمت های دولتی کسانی مقرر می شوند که خانواده های شان در بیرون از کشور زندگی می کنند.
کلیدواژه
