بررسی مطبوعات چاپ کابل 30 سرطان 1399

"جنجال های جدید و تاخیر در معرفی وزیران به مجلس" ، "طالبان در شمالی سرکوب شوند" و "شیر یا خط صلح افغانستان"، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

جنجال های جدید و تاخیر در معرفی وزیران به مجلس عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:
در حالی که اعضای مجلس نمایند‌گان درباره رفتن یا نرفتن به رخصتی‌های تابستانی‌شان تصمیم می‌گیرند هنوز تکلیف کابینه حکومت جدید روشن نشده است.

پیش از این گفت‌وگوهایی وجود داشت که لیست نامزدان تیم ثبات و هم‌گرایی نهایی است، اما نارضایتی‌های اخیر پیش آمده در جناح داکتر عبدالله، باعث نهایی نشدن لیست کابینه و نفرستادن نامزدوزیران به پارلمان شده است. اعضای مجلس نمایند‌گان از دو ماه به این سو خواهان معرفی نامزد وزرا از جانب حکومت شدند و حتا برای مشکلات پیش آمده میان سپیدار و ارگ میانجی‌گری کردند، اما هنوز مشکلات پا بر جا است و لیست کابینه به دلایل شماری از مقرری‌های اخیر، از جانب ارگ معطل شده است.

هشت صبح می افزاید:

شرایط کنونی ایجاب می‌کند که طرف‌ها به جای تاکید بر خواست‌های سیاسی‌شان بیش‌تر بر بحران‌هایی نظر داشته باشند که به گونه روزمره زنده‌گی مردم را متاثر می‌سازند. تاکید زیاد بر حل سیاسی بحران پس از انتخابات باعث آن شد که حکومت نتواند بیماری کرونا را درست مدیریت کند، حکومت در مهار این بحران ناتوان بود و یکی از علت‌های اصلی آن درگیری‌هایی بود که باعث شد تا حکومت نتواند تمام نیروهای موجود را برای مهار این بیماری بسیج و مدیریت کند.

و طالبان در شمالی سرکوب شوند عنوان سرمقاله ی روزنامه ی آرمان ملی است که در آن چنین آمده است:

طالبان به این فکر اند که امریکایی‌ها از کشور بیرون می‌شوند و آن‌ها در مذاکرات با افغانستانی‌ها از نیرنگ و خدعه کار می‌گیرند و سر انجام پس از تشدید جنگ‌ها و حملات گسترده، حکومت را سقوط می‌دهند وامارت اسلامی شان را دو باره قایم و به قدرت عام وتمام می‌رسند.

با همین برداشتی که طالبان دارند و نظامیان پاکستانی در عقب آن‌ها قرار داشته و به آن‌ها دستور حمله‌ می‌دهند و کمافی‌السابق از مزدوران شان حمایت بی‌دریغ می‌کنند، آن‌ها نه تنها در دروازه‌های کابل، بلکه در درون شهر صدای پای شان شنیده می‌شود و کابل و حومه‌های آن مورد تهدید آن‌ها قرار گرفته است.

آرمان ملی می افزاید:

باید خطر تهدید طالبان در ولسوالی‌های کابل برطرف شود و باشنده‌گان شمالی باید در برابر طالبان مقاومت را آغاز کنند و نهادهای امنیتی آن‌ها را کمک مالی و نظامی کنند.

به همین گونه آن‌عده از افراد و خانواده‌هایی که طالبان را در خانه‌های شان نگهداری می‌ کنند، باید شناسایی شوند و مردم با این حامیان طالبان و آدم کشان تصفیه حساب کنند. در غیر آن طالبان سیاست زمین سوخته را که برنامه استخبارات پاکستان بود، دوباره در این مناطق عملی خواهند کرد و آن‌گاه ندامت سودی نخواهدداشت.

و شیر یا خط صلح افغانستان عنوان تحلیلی از روزنامه ی صبح کابل است که در آن چنین آمده است:

طالبان تا هنوز هیچ‌گونه اقدامی برای شروع مذاکرات میان افغان‌ها نشان نداده است. آنان خشونت‌ها را چند برابر افزایش داده‌اند. گروه طالبان به خواست و  مطالبه مردم افغانستان، دولت جمهوری اسلامی افغانستان، سایر کشورها و نهادهای معتبر جهانی برای برقراری آتش بس یا کاهش خشونت‌ها پاسخ مثبت نداده‌ است. به نظر می‌رسد که صلح افغانستان را کشورهای دیگر به خصوص امریکا «شیر خط» می‌اندازند.

در پایان صبح کابل می افزاید:

امریکا پرتاپ کننده‌ی سکه‌ی صلح «شیر یا خط» است، کشورهای دیگر نظارت کننده هستند. هیچ‌گونه تضمینی هم وجود ندارد که بازنده، باختش را بپذیرد و دست از جنگ بردارد. هر چند گروه طالبان از زمان آمدن شان بازنده‌ی میدان هستند؛ چون آنان تنها به رسیدن به قدرت از راه جنگ باور دارند تا افکار و برنامه‌های‌شان را پیاده کنند، چیزی که خیال‌بافی است و مردم افغانستان هیچ‌گاه به عقب باز نخواهند گشت.