بررسی مطبوعات چاپ کابل 31 سرطان 1399

"فساد همه را اذیت می کند" و "مجلس از رفتن به تعطیلات صرف نظر کند" و " برنامه ی دستر خوان ملی آزمون دیگری برای حکومت " ، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

روزنامه ی آرمان ملی در سرمقاله ای تحت عنوان فساد همه را اذیت می کند چنین نوشته است :

مجلس نمایندگان از سارنوالی کشور در یک نامه‌یی خواسته است تا بانو رویا رحمانی سفیر افغانستان در واشنگتن به وسیله پولیس انترپول بازداشت و به داخل کشور منتقل شود.

به همین گونه نماینده‌گان سارنوالی را مؤظف کرده اند تا همایون قیومی وزیر مالیه پیشین و شاد محمد سرگند مشاور آقای غنی را نیز بازداشت کند - زیرا -  تمام این‌ - افراد- در قضایای گوناگون فساد متهم شناخته شده اند.

موضوع قابل تأمل این است زمانی که آقایان قیومی و سرگند در وظایف شان هم حضور داشتند، برخی‌ها اتهام اختلاس و دزدی را به آن‌ها وارد کردند.امانهادهای عدلی و قضایی به این موضوع چندان علاقه نشان ندادند و گذاشتند این عالی جنابان از کشور بیرون شوند.برخی باوردارند که آقایان سرگند و قیومی با آقای غنی رابطه تنگاتنگ دارند و به همین خاطر شخصی ونهادی جرأت نکرد تا آن‌ها بازداشت شوند.

آرمان ملی می افزاید:

حال که مجلس نماینده‌گان از سارنوالی خواسته است تا آن‌ها بازداشت شوند ظاهراً این کار دشوار به نظر می رسد.در گذشته‌ نیز تعدادی از اختلاس‌گران و دزدان پس از چپاول دارایی‌های عامه از کشور فرار کردند ولی تا اکنون هیچ‌کدام آن‌ها تحت تعقیب عدلی و قضایی قرار نگرفته اند. باید رهبری حکومت افغانستان هم در برنامه دسترخوان ملی به قناعت دادن منتقدین بپردازد و هم نسبت به بازداشت کسانی که متهم به فساد اند و به بیرون از کشور فرار کرده اند، توجه وتلاش نماید.

در غیر آن به این حکومت کسی اعتماد نخواهد کرد و با گذشت هر روز ازچشم مردم خواهد افتاد و اعتبار آن به صفر تقرب خواهد کرد.

و مجلس از رفتن به تعطیلات صرف نظر کند عنوان سرمقاله ی روزنامه ی اطلاعات روز است که در آن چنین آمده است:

تعطیلات تابستانی مجلس نمایندگان شروع شده است. تعطیلات ۴۵ روزه به اعضای مجلس نمایندگان فرصت می‌دهد تا به مناطق خود برگشته و به مشکلات مردم گوش بدهند. در عمل اما چنین نیست و بسیاری از نماینده‌های مردم به‌جای شنیدن مشکلات مردم بیش‌تر به سفرهای شخصی می‌پردازند. در تمام این مدت در ظاهر امر روابط مجلس با حکومت بی‌حاشیه و به دور از جنجال‌های که میان قوه‌های مجریه و مقننه معمول است، گذشته است. اما حقیقت این است که حکومت پارلمان را در عمل به حاشیه رانده و به خواسته‌های مجلس توجهی نکرده است.

اطلاعات روز می افزاید :

دور هفدهم پارلمان ضعیف‌تر از هر دوره دیگری است. ماه‌هاست که تنش‌های سیاسی به پایان رسیده و هیچ بهانه‌ای برای تأخیر در تشکیل کابینه وجود ندارد. در این مدت تلاشی که پارلمان به خرج داده برگزاری چند نشست تعارفی و خواهش و تمنا با رهبران حکومت و جناح‌های معرفی‌کننده نامزدوزیران بوده است. درحالی‌‌که می‌توانست حکومت را زیر فشار قرار دهد تا در روشنایی پابندی به توافق سیاسی، نامزدوزیران را معرفی کند. اکنون دوباره اختلاف‌های درون‌حکومتی در حال سر بیرون کردن است. بنابراین، اگر پارلمان بیش‌تر مقصر نباشد، به اندازه حکومت مقصر این وضعیت است.

منطقی این است که مجلس نمایندگان افغانستان از ۴۵ روز تعطیلات تابستانی خود صرف‌نظر کند. به‌جایش کمی به نقش و جایگاه خود توجه کند و از حکومت بخواهد بحران سرپرستی را پایان دهد.

و برنامه ی دستر خوان ملی آزمون دیگری برای حکومت عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:

حکومت افغانستان قرار است در برنامه دسترخوان ملی در ۳۴ ولایت افغانستان برای مردم بی‌بضاعت مواد غذایی توزیع کند. در روز گشایش این برنامه محمد‌اشرف غنی، رییس جمهور، گفت که فقر و بی‌بضاعتی به احساسات و وجدان ما بر می‌خورند. او بی‌بضاعتی را یک فاجعه عنوان کرد و گفت که دولت مسوول، درد مردم را جدی می‌گیرد.

در این برنامه امرالله صالح، معاون اول رییس جمهور، نیز گفت که نهادهای مدنی، اجتماعی، قومی و عالمان می‌توانند از این برنامه نظارت کنند.

حکومت افغانستان در دو برنامه قبلی ـ مصرف بودجه مبارزه با کرونا و توزیع نان در دروان همه‌گیری بیماری کرونا ـ موفق عمل نکرده است.

درپایان هشت صبح می افزاید:

رییس جمهور افغانستان با شدت بی‌پیشینه‌ای هشدار داده است با کسانی که در چنین برنامه‌هایی فساد می‌کنند، برخورد جدی کرده آن‌ها را مجازات خواهد کرد.

از طرف دیگر جامعه مدنی، رسانه‌ها، علما و اشخاص نیک‌نام نیز این برنامه را باید از نزدیک نظارت کنند تا از تکرار فاجعه برنامه‌های گذشته جلوگیری صورت گیرد و تا حد ممکن در توزیع مواد غذایی شفافیت تامین گردد.

از حکومت افغانستان نیز انتظار می‌رود تا در این برنامه از دقت و جدیت بیش‌تر کار بگیرد تا کمک‌های موجود به آنانی که نیاز شدید دارند برسد و مشکلات مردم تا اندازه‌ای در شرایط دشوار کنونی رفع گردد.