بررسی مطبوعات چاپ کابل 5 سنبله 1399
عاشورا و نگرانی های امنیتی، پرونده های فساد گزینشی عمل نشود ، آیا دوحه نشینان نمایندگان واقعی و قدرتمند طالبان اند،، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.
روزنامه ی اطلاعات روز در سرمقاله ای تحت عنوان عاشورا و نگرانی های امنیتی چنین نوشته است :
حکومت اعلام کرده که تهدیدهای امنیتی بر اماکن عزاداری در روزهای محرم بهویژه در روز عاشورا بلند است. حکومت خواهان همکاری مردم در تأمین امنیت شده است. مراسم محرم امسال از چند روز پیش پررنگ آغاز شده است. در دو سال گذشته بهدلیل تهدیدهای بلند امنیتی و مشکلات امنیتی امنیت مراسم عاشورا و ده روز محرم با مشارکت مستقیم مردم تأمین شده است. براساس اعلام حکومت امسال نیز مانند سالهای گذشته قرار است با مشارکت مستقیم مردم امنیت روز عاشورا تأمین شود. در این طرح، افراد محلی مسلح با حمایت نیروهای امنیتی نگهبانی از مراسم را برعهده دارند. در سالهای گذشته بارها مراسم عاشورا و اماکن مذهبی هدف حملات قرار گرفته است، اما در دو سالی که طرح مشارکت مستقیم مردم در تأمین امنیت اجرایی شده، اتفاقهای کمتری رخ داده است.
اطلاعات روز می افزاید :
علاوه بر تهدید طالبان، در سالهای اخیر داعش نیز بهعنوان یک تهدید بزرگ امنیتی در تلاش هدف قراردادن گروههای خاص قومی و مذهبی به هدف شعلهورکردن جنگ مذهبی- قومی درافغانستان بوده است. هزارهها و شیعیان افغانستان بیشتر هدف حمله انتحاری گروه داعش قرار گرفتهاند. در ایدئولوژی داعش و دیگر شبکههای تندرو، شیعیان مسلمان نیستند. بنابراین، تروریستان بهدنبال فرصتاند تا در روزهای که دستههای سینهزنی و عزاداران را که روی جادهها میآیند و در مساجد و زیارتگاهها، اجتماعات بزرگی را تشکیل میدهند، هدف قرار دهند. تروریستها میدانند که حتا انفجار یک بمب کوچک در چنین اجتماعهای بزرگ، میتواند تلفات سنگین برجای بگذارند. از اینرو، تهدید و ترس جدی وجود دارد.
نکته مهم در این روزها، بیداری نیروهای امنیتی و اطلاعاتی کشور است که باید هوشیارانه اوضاع را زیر نظر داشته باشند. یکی از دلایلی که در سالهای گذشته بارها گردهمایی مردمی و اماکن مذهبی هدف حملات خونبار قرار گرفته، غفلت و ناتوانی نیروهای اطلاعاتی و کشفی بوده است. ریاست عمومی امنیت ملی، وزارت داخله و وزارت دفاع باید در این شب و روزها بیشتر از همه به جمعآوری اطلاعات دقیق تمرکز کنند.
و روزنامه ی هشت صبح در سرمقاله ای تحت عنوان در بررسی پرونده های فساد گزینشی عمل نشود چنین نوشته است :
رسیدهگی به پروندههای فساد اداری هنوز هم گزینشی و به تناسب گزارشهای رسانههای افغانستان بسیار اندک است.چنین برخوردهایی از یکسو مردم را نسبت به تامین عدالت در چنین بازرسیهایی، بدگمان میسازد و از سوی دیگر فسادپیشهگانی را که در سایه امن نشستهاند، متهورتر و شجاعتر میگرداند.حکومت افغانستان باید تمام افرادی را که از جانب رسانهها به اجرای فساد و کارهای خلاف قانون مظنوناند، به گونه یکسان مورد پیگرد قرار دهد.
هشت صبح می افزاید:
اتحادیه ملی خبرنگاران افغانستان نیز دو روز پیش در نشستی گفته است که حکومت افغانستان در پیوند با گزارشهای تحقیقی رسانهها سکوت اختیار میکند و عاملان فساد را مورد پیگرد عدلی و قضایی قرار نمیدهد.
نگرانیهای شماری از رسانهها این است که مبادا با نادیده گرفتن موارد فساد اداری شفافیت در کارهای حکومت بیش از این ضعیف شود و فرهنگ معافیت فسادپیشهگان بیش از این فراگیر گردد.مردم افغانستان منتظر اند تا ببینند که حکومت با سایر موارد پروندههای فساد که رسانهها مستند شده، چگونه برخورد میکند.درخواست مردم این است که در تمام این بررسیها عدالت و انصاف مدنظر قرار گیرد و با مفسدان یکسان برخورد شود.
و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی صبح کابل که در تحلیلی تحت عنوان آیا دوحه نشینان نمایندگان واقعی و قدرتمند طالبان اند چنین نوشته است :
پاکستانیها در این چهل سال اخیر، با بسیار مهارت نشان دادند که توانایی ایجاد و جانشینسازی یک گروه به گروه دیگری در منطقه را دارا استند و میتوانند به بسیار سهولت و اندک مصارف، گروه ایجادکند و شاید هم همین حالا، دهها گروه دیگر را با شعارهای جالبتر و نامهای مطلوبتر، آماده در آستین داشته باشند که به مجرد تضعیف، شکست یا سرکشی یک گروه، دیگری را وارد میدان عمل نمایند
در پایان صبح کابل می افزاید :
آیا این چند تن دوحهنشین نمایندگان واقعی گروه مخالفیناند؟ از کدام گروه؟ تا چه حد بالای افراد ردههای دومی که قومندانان جنگی و رده سومی که افراد مسلحاند، نفوذ دارند؟ این پرسش فوق العاده مهم است؛ زیرا تجربه ما نشان داده، خصوصا از زد و خوردهای دههی هفتاد خورشیدی که نخست افراد خط اول در جنگهای چریکی بیشتر مستقلانه عمل میکنند و به مجرد درک فشار از طرف فرماندهان شان، لباس عوض کرده به خدمت گروه دیگر در میآیند و ثانیا این افراد را تنها سیاست و آموزههای دینی به خط نبرد نکشانیده است؛ بلکه مسایل بغرنج اجتماعی و اقتصادی نیز در عملکردشان نقش بزرگ دارد