بررسی مطبوعات چاپ کابل 11 سنبله 1399

"ارگ تا هنوز به فکر چال زدن است" ، "همزمانی نهایی شدن لیست اعضای کابینه و اعضای شورای عالی مصالحه" و "حکومت دنباله رو فاجعه" از مهمترین مطالب نشر شده در مطبوعات چاپ کابل است.

ارگ تا هنوز به فکر چال زدن است عنوان سرمقاله ی روزنامه ی آرمان ملی است که در آن چنین آمده است:

طالبان در مذاکرات و ملاقات شان با پاکستانی‌ها به ویژه عمران خان نخست وزیر آن کشور، دستور دریافت کردند که به مذاکرات میان افغانستانی‌ها لبیک بگویند و به همین منظور طالبان و پاکستان که از هدف ارگ اطلاع دارند، با داکتر عبدالله تماس گرفته اند و می‌خواهند که از کانال وی مذاکرات آغاز شود.

آرمان ملی می افزاید:

اما ارگ ریاست جمهوری با چال‌های دیگر نمی‌خواهد مذاکرات آغاز شود و منتظر است که نتایج انتخابات امریکا چه می‌شود و به فکر دفع‌الوقت برآمده است تا چند سال دیگر به همین گونه در قدرت ابقا شود. باید تمام طرف‌ها، وضع دشوار مردم و کشور را درک کنند و تلاش نمایند که بن بست مذاکرات بشکند تا بحران در کشور مهار و مردم اگر خدا بخواهد نفس راحت بکشند ودر فضای کشور افق‌ صلح وامنیت نمایان گردد.

و همزمانی نهایی شدن لیست اعضای کابینه و اعضای شورای عالی مصالحه عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:

در کنار جنجال برسر نامزد وزیران که مثل همه مسایل جنجالی دیگر بالاخره حل شد، مساله وزارت صلح نیز از مسایل جنجال‌برانگیز میان هر دو تیم بود. تیم رییس جمهور غنی می خواستند از حضور یکی از فعال‌ترین افراد در تیم عبدالله عبدالله در رهبری این وزارت جلوگیری کنند. هرچند شرکت داکتر عبدالله در لویه‌جرگه صلح را یکی از عوامل توافق دکتر غنی با نامزد وزیران تیم او می‌دانند، اما مسأله تشکیل شورای عالی مصالحه ملی با روشن شدن سرنوشت وزارت صلح پیوند دارد. تا زمانی که سرنوشت وزیر صلح ناروشن بود، تشکیل شورای مصالحه ملی نیز از جانب رییس جمهور منظور نگردیده بود. تصور عمومی این بود که تاخیر در فعالیت‌های این نهاد با ناتوانی تیم داکتر عبدالله پیوند دارد، اما طوری‌که معلوم شد تاخیر در فعالیت‌های این نهاد با توافق روی وزیر وزارت صلح پیوند داشت.

هشت صبح می افزاید:

عبدالله عبدالله، مصطفی مستور را به عنوان وزیر وزارت صلح پیشنهاد کرده بود، اما تیم رییس جمهور غنی با این پیشنهاد موافقت نکرد و تا زمانی که سرنوشت وزارت صلح روشن نشد، سرنوشت شورای مصالحه ملی نیز ناروشن مانده بود. انتظار می‌رود که یک‌بار دیگر به خاطر مسایل سلیقه‌ای کار این شورا به تاخیر نیفتد، چرا که براساس تقسیم وظایف نهادهای پیش برنده پروسه صلح، این شورا حیثیت پالیسی‌ساز و رهبری‌کننده دارد و از آن‌جایی که گفت‌وگوهای میان‌افغانی به زودی آغاز خواهند شد، فعال بودن ارکان این شورا برای تقویت هیات مذاکره‌کننده و آغاز پروسه صلح ضروری است.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی  اطلاعات روز که در سرمقاله ای تحت عنوان حکومت دنباله رو فاجعه چنین نوشته است:

هفته‌ی گذشته، جاری‌شدن سیلاب در ۱۴ ولایت کشور خسارات جانی و مالی زیادی را به بار آورد. در حال حاضر اولویت اصلی رسیدگی به وضعیت قربانیان این فاجعه طبیعی است. هزاران خانواده به کمک‌های فوری آب آشامیدنی، غذا، امکانات بهداشتی، درمان و سرپناه نیاز دارند. در چند روز گذشته هم حکومت و نهادهای مردمی به کمک قربانیان این فاجعه شتافته‌اند. اما میزان کمک‌ها هرگز بسنده نبوده و امدادها به رساندن آب و غذا محدود مانده است. نیاز است که این کمک‌ها بیش‌تر شود. همچنان مدیریت درست و جلوگیری از حیف‌ومیل کمک‌ها نگرانی دیگری است که کماکان وجود دارد. چه کمک‌های که از طرف مردم و نهادهای خیریه انجام می‌شود و یا کمک‌های حکومتی باید به‌موقع، درست و مصون در اختیار آسیب‌دیدگان قرار گیرد.

در پایان اطلاعات روز می افزاید:

ماهیت اقدامات حکومت در برابر بحران‌های طبیعی و مقابله با آن سطحی بوده است. حکومت افغانستان نهادی به‌نام وزارت دولت در امور رسیدگی به حوادث دارد. کار این وزارت تنها کمک آب و غذا پس از بروز بحران نیست. در واقع وظیفه‌ی اصلی آن پیش‌بینی، جلوگیری و حرکت یک قدم پیش‌تر از فاجعه‌ها و بحران‌های طبیعی است. در فاجعه سیلاب پروان اگر خطر قبل از قبل پیش‌بینی و مدیریت می‌شد، دست‌کم دامنه‌ی آسیب‌های انسانی آن کم‌تر بود؛ زیرا بحران‌های طبیعی مانند هر ‌بحران دیگر قابل مدیریت است. بنابراین، جلوگیری از بحران‌ها مهم‌تر از کمک پس از بحران است.