بررسی مطبوعات چاپ کابل 31 سنبله 1399

"حسرت صلح در روز جهانی صلح" ، "نهادها و ارزش ها باید زیربنای فیصله های گفتگوهای دوحه باشند" و "هشدار یا اعلام جنگ با جامعه ی مدنی" عناوین مهمترین مطالب امروز نشریات چاپ کابل است.

حسرت صلح در روز جهانی صلح عنوان سرمقاله ی روزنامه ی اطلاعات روز است که در آن چنین آمده است:

بزرگ‌داشت از روز جهانی صلح برای مردم افغانستان امسال معنا و مفهومی دیگری دارد. هیچ گاهی شهروندان افغانستان به صلح این قدر نزدیک نبوده‌اند. بیش از یک هفته است که هیأت دولت افغانستان و طالبان در دوحه مشغول مذاکرات مستقیم است. همه چشم به دوحه دوخته و منتظرند که تا سال آینده و روز جهانی صلح، دیگر در جنگ حسرت صلح را نخورند؛ بلکه در صلح زندگی کنند و آرامش داشته باشند. بنابراین، این روزها برای مردم افغانستان حساس و مهم است. به عبارت دیگر، مذاکرات صلح افغانستان یک فرصت استثنایی برای پایان سال‌ها جنگ است و از این فرصت باید استفاده شود. اگر این فرصت باز هم از دست برود، شکی وجود ندارد که شهروندان افغانستان در روزهای جهانی صلح، سال‌ها همچنان در جنگ حسرت صلح را خواهند خورد.

اطلاعات روز می افزاید:

در بیش از یک هفته گذشته که از آغاز مذاکرات گذشته، هنوز چشم‌اندازی روشنی از پیشرفت‌ها وجود ندارد. اما خوش‌بینی‌ها کماکان پا برجاست. تنها کاری که در بیش از یک هفته گذشته صورت گرفته است توافق روی برخی از طرزالعمل‌ها بوده است. اما مواردی هم است که دو طرف اختلاف دارند. ظاهرا گروه طالبان خواسته‌هایی دارند که منطقی نیست. باید در مذاکرات قواعد بازی رعایت شوند و هر دو طرف از خود انعطاف پذیری نشان دهند، زیرا معنای مذاکرات این نیست که یک طرف تسلیم خواسته‌های طرف دیگر شود. بلکه راه رسیدن به توافق پیدا کردن نقاط مشترک و احترام به خواست مردم افغانستان است.

و نهادها و ارزش ها باید زیر بنای فیصله های گفتگوهای دوحه باشند عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:

مردم افغانستان در شرایط کنونی خواهان وضاحت بیش‌تر در روند گفت‌وگوهای صلح‌اند. گفت‌وگوهای صلح دوحه می‌تواند مسیر تازه‌ای برای مردم افغانستان رقم بزند. نتیجه این گفت‌وگوها می‌تواند تداوم جنگ ویران‌گر کنونی باشد، جنگی که تمام مردم ما از شهر تا روستا مزه تلخ آن را چشیده‌اند، پیامد جنگ کنونی، تداوم مرگ ویرانی شهر و روستا و مهاجرت‌های گسترده است، از سوی دیگر در صورت ادامه وضع موجود سرمایه‌های موجود نیز از افغانستان فرار می‌کنند و بحران بی‌کاری فراگیر می‌شود، در کنار آن نتیجه دیگری نیز از این گفت‌وگوها قابل تصور است، تیم‌های گفت‌وگوکننده هر دو طرف می‌توانند با سعه صدر و در نظر داشتن آرامش و آسایش مردم افغانستان از بن‌بست‌هایی که پیش می‌آید، بگذرند و به توافقی برسند که در آن صلح و پایان جنگ کنونی مدنظر باشد.

هشت صبح می افزاید:

مردم افغانستان امروز به این گفت‌وگوها چشم دوخته‌اند و ایجاب می‌کند تا خواست‌شان زیربنای تمام تصامیم باشد. مردم افغانستان رای‌شان را باربار برای حفظ نظم موجودی که در آن حق انتخاب زعامت سیاسی، برخورداری از حقوق بشری مسجل است به کار برده‌اند، زمانی که از نظم موجود سیاسی سخن می‌رود منظور از آن دفاع از منافع افراد و گروه‌های خاصی نیست، بلکه منظور از نظم سیاسی موجود، مجموعه‌ی ارزش‌ها و نهادهایی است که مردم افغانستان آن‌ها را ایجاد کرده‌اند، مردم افغانستان قانون اساسی را در یک لویه‌جرگه، توسط نماینده‌گان تمام بخش‌ها، تدوین کرده‌اند، قانون اساسی وحی منزل نیست و هرگاه مصلحت ایجاب کند می‌تواند موادی از آن تعدیل شود که برای چنین تعدیلی نیز کارشیوه‌های قانونی مد نظر گرفته شده است.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی راه مدنیت که در سرمقاله ای تحت عنوان هشدار یا اعلام جنگ با جامعه ی مدنی چنین نوشته است:

به‌نظر می‌رسد که امریکا‌ به طالبان در خاموش کردن صدای فعالان آزاد و جامعه مدنی و زنان چراغ سبز نشان داده است.در حالی که در دوحه‌، پایتخت قطر، گفتگوهای صلح جریان دارد، دولت افغانستان بر حفظ دست‌آوردهای دو دهۀ اخیر تاکید و ارزش‌های حقوق بشری را معامله‌ناپذیر می‌خواند؛ وضعیت داخل کشور به شدت متفاوت به نظر می‌رسد. هشدار حمله به جامعۀ مدنی و نشر این خبر از سوی سفارت امریکا در کابل پرسش‌های زیادی خلق کرده است. اگر قرار است ارزش‌های دموکراتیک در میز گفتگوی صلح با طالبان معامله نشود، پس در این وضعیت حساس تهدید جامعۀ مدنی و هشدار حمله به نهادهای آزاد به چه معناست؟ چرا طالبان بر مواد مندرج در تفاهم‌نامه‌یی که با امریکا امضا کرده، تاکید می‌کنند و در گفتگو با دولت از خود انعطاف نشان نمی‌دهند؟

در پایان راه مدنیت می افزاید:

این هشدارها به منظور صاف کردن راه برای برگشت طالبان به قدرت و سرکوب صداهای مخالف تلقی می‌شوند و از سوی فعالان مدنی و کسانی که امروز در سنگر آزادی بیان و دفاع از دست‌آوردهای دو دهۀ اخیر مبارزه می‌کنند باید جدی گرفته شوند. جامعۀ مدنی و نهادهای دموکراتیک به هیچ قیمتی نمی‌خواهند تسلیم خواست‌های تندروانه گروه طالبان شوند. به‌ویژه زنان؛ نیروی فعالی که بیش از هر زمان دیگر به حمایت جامعۀ جهانی نیاز دارند. زنان در دو دهۀ اخیر در تمام مراحل مبارزات مدنی حضور داشتند و امروز نمی‌خواهند که دوباره به عصر تاریک طالبانی برگردند. انتظار می‌رود که نهادهای جامعۀ مدنی، به‌ویژه آنانی که امروز از آدرس نهادهای دموکراتیک افغانستان در گفتگوی صلح حضور دارند، نسبت به سرنوشت‌شان حساس باشند و نگذارند که دو دهه مبارزات مردم برای ساختن جامعۀ آزاد و مبتنی بر حفظ اصول و ارزش‌های انسانی قربانی معامله با طالبان شود.