بررسی مطبوعات چاپ امروز کابل 19 میزان 1399

"امریکا به تعهد با طالبان بیشتر از تعهدش با دولت افغانستان تاکید دارد"،"شتاب امریکا نباید به روند صلح آسیب بزند" و "برای بیرون شدن نیروهای امریکایی آمادگی داشته باشیم" عناوین مهمترین سرمقالات نشریه های امروز چاپ کابل است.

روزنامه ی صبح کابل در سرمقاله ای تحت عنوان "امریکا به تعهد با طالبان بیشتر از تعهدش با دولت افغانستان تاکید دارد" چنین نوشته است :

بر اساس توافق‌نامه‌ی امنیتی افغانستان و امریکا، نیروهای امریکایی تا سال ۲۰۲۴ در افغانستان باقی می‌مانند و پس از آن هم، امکان تمدید حضور شان وجود دارد؛ اما در بحث‌های مربوط به گفت‌وگوهای صلح و خروج نیروهای امریکایی از افغانستان، چیزی که هرگز به آن اشاره نمی‌شود همین موضوع است.پافشاری‌ای که امریکایی‌ها در سال‌های قبل برای امضای چنین توافق‌نامه‌ای داشتند، با آن‌چه امروز بر سر خروج نیروهای شان دارند، بسیار تعجب‌آور است. در آن زمان نیروهای امریکایی و دیگر نیروهای ناتو بر اساس قانون و زمان تعیین‌شده، می‌توانستند به راحتی از افغانستان خارج شوند؛ اما چنین نکردند و اکنون که توافقی برای باقی ماندن دارند، می‌خواهند هرچه زودتر افغانستان را ترک کنند.

صبح کابل می افزاید:این تناقض، دلیلی ندارد، مگر تفاوت شرایط چگونگی صلح افغانستان؛ زمانی که حامد کرزی، رییس‌جمهور پیشین، درخواست همکاری برای به گفت‌وگو کشاندن طالبان را داشت، هر آن‌چه در چنین روندی لازم دیده می‌شد، می‌توانست پیش از پیش در توافق‌نامه‌‌های حکومت افغانستان با امریکا و ناتو به عنوان اصل‌های گفت‌وگوهای صلح افغانستان مطرح شود؛اصل‌هایی که در واقع سازنده‌ی روش همه‌جانبه‌ی گفت‌وگو با طالبان هم برای ایالات متحده‌ی امریکا می‌شد و هم برای خود حکومت افغانستان؛ اگر چنین اصولی از توافق رسمی افغانستان با نیروهای خارجی، ممکن می‌شد؛ امروز هیچ مشکلی مبنا بر این که توافق طالبان- امریکا، اصل گفت‌وگوها باشد یا این که امریکایی‌ها شیوه‌ی خاص خود را در گفت‌وگوهای افغانستان اعمال کنند، به وجود نمی‌آمد

 "شتاب امریکا نباید به روند صلح آسیب بزند" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:

ایالات متحده زمانی که برای ورود به جنگ افغانستان در جست‌و‌جوی مشروعیت جهانی بود، کشورهای مختلفی از جمله سازمان ناتو را توانست با خود همراه سازد. اما واقعیت این است که ایالات متحده امریکا در ماه‌های اخیر،‌ کشورهایی که در جنگ افغانستان دخیل بودند را به حاشیه رانده است. نمونه واضح و غیر‌قابل انکار آن،‌ توافق‌نامه صلح ایالات متحده امریکا با طالبان است؛ توافق‌نامه‌ای که بدون دخالت هر کشور و سازمان دیگری ترتیب و امضا شد. بسیاری از تصامیم بزرگ مانند توافق بر سر رهایی ۵۰۰۰ زندانی و یا همه‌ی زندانیان طالبان نیز دور از چشم دولت افغانستان و بدون مشوره با نهاد قانونی‌ای به اسم «دولت» در افغانستان صورت گرفت.

هشت صبح می افزاید:

برای به ثمر نشستن آرزوی مردم افغانستان، ‌نیاز به اجماع بین‌المللی است؛ چرا که جنگ افغانستان، جنگ میان دو گروه فکری داخلی نبوده است. ابعاد بین‌المللی جنگ افغانستان همیشه فربه‌تر از ابعاد داخلی آن بوده است. روسیه،‌ ایران و پاکستان کشورهای تاثیرگذار بر روند صلح افغانستان‌اند. اروپایی‌ها برای این‌که از افغانستان پسا‌جنگ حمایت اقتصادی و سیاسی کنند، نیاز است که امروز در روند صلح افغانستان شریک باشند. 

و نگاهی می اندازیم به روزنامه آرمان ملی که در سرمقاله ای تحت عنوان "برای بیرون شدن نیروهای امریکایی آمادگی داشته باشیم" چنین نوشته است :

برخی از آگاهان به این باور اند که اظهارات ترمپ مبنی بر خروج نیروهای امریکایی از افغانستان مصرف داخلی دارد و در آستانه انتخابات، ترمپ مجبور است تا برای جلب افکار عمومی متوسل به شعارهای شود که بتواند رضایت خاطر برخی شهروندان ساده امریکایی را به دست آورد.

در پایان آرمان ملی می افزاید:

گرچه دبیر کل ناتو  برخلاف اظهار نظر ترمپ گفت که بیرون شدن نیروهای امریکایی از افغانستان، بستگی به شرایط و اوضاع دارد و اگر مذاکرات نتیجه بدهد و کدام تهدیدی نباشد نیروهای امریکایی از افغانستان بیرون خواهند شد، اما با آن هم رهبری دولت افغانستان،باید اظهار نظر اخیر رییس جمهوری امریکا مبنی بر خروج نیروهای امریکایی را جدی بگیرد و برای آن از همین اکنون آماده گی داشته باشد.