بررسی مطبوعات چاپ کابل 4عقرب 1399

"رنج انسان ابزار سیاسی نیست" ، "مبارزه با جرایم نباید موقتی و منحصر به کابل باشد" و "حیف و میل ۱۹ میلیارد دالر ،چه کسانی فساد را به فرهنگ غالب در آوردند"، مهمترین عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

رنج انسان ابزار سیاسی نیست عنوان سرمقاله ی روزنامه ی اطلاعات روز است که در آن چنین آمده است:
طالبان بیشتر از هر طرف دیگر در منازعه‌ی افغانستان به مصونیت غیرنظامیان در جنگ بی‌‌توجهی کرده‌اند. این گروه پس از آن‌که در چند روز گذشته در ولایت هلمند در برابر نیروهای امنیتی شکست نظامی خوردند، این روزها به‌کارگیری ماین‌های کنار جاده‌ای و حملات انتحاری را به‌عنوان تاکتیک بدیل روی دست گرفته‌اند. این رویکرد نشان‌دهنده دوام بی‌توجهی به مصونیت غیرنظامیان و استفاده از رنج و کشتار مردم به مثابه‌ی ابزار سیاسی است. در چنین وضعیتی نهادهای حقوق‌ بشری و سازمان ملل مسئولیت دارند که از خواهش و تمنا پا را فراتر بگذارند و در عمل طالبان را زیرفشار قرار دهند. یک راه حل این است که علیه رهبران طالبان و اعضای هیأت مذاکره‌کننده این گروه در دوحه پرونده‌‌سازی شود. این کار کمک می‌کند که طالبان به رویکرد بی‌توجهی دوامدار خود در مصونیت غیرنظامیان تجدیدنظر کرده و درک کنند که رنج انسان ابزار سیاسی نیست

اطلاعات روز می افزاید:

خشونت‌هایی که این روزها در افغانستان اتفاق می‌افتد، نقض آشکار شرایط جنگی و عبور از چارچوب قوانین بین‌المللی جنگ است. طالبان هم از این نظر که در مناطق مسکونی سنگر می‌گیرند و از این حیث که کمترین تعهد را در حفظ جان غیرنظامیان ندارند، از مقررات بین‌المللی بشردوستانه پا بیرون می‌گذارند. تلفات غیرنظامی و نقض قوانین جنگ در افغانستان تا کنون کمتر مورد توجه است.

و مبارزه با جرایم نباید موقتی و منحصر به کابل باشد عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:

این‌که مسوولیت مبارزه علیه جرایم جنایی را شخص معاون رییس‎‌جمهور یک کشور برعهده می‌گیرد،‌ شاید در جهان و نظام‌های سیاسی کشورهای مختلف، کم‌تر اتفاق افتاده باشد. این اتفاق نشان‌ می‌دهد که باشند‌گان کابل از وضعیت موجود به ستوه آمده بودند. با وصف آن‌که در اجرای طرح مبارزه با جرایم جنایی و تطبیق میثاق امنیتی، حتا در مواردی، قانون نیز صریحاً زیرپا گذاشته شده، اما استقبال مردم از جدیت حکومت در امر مبارزه با مرتکبین این جرایم، باعث شده تا نهادهای نظارت‌کننده بر تطبیق قوانین، نیز سکوت کنند.

هشت صبح می افزاید:

طبیعی است که اگر  قاطعیت و جدیت در امر مبارزه با جرایم جنایی و برخورد با مرتکبین این جرایم دوامدار باشد، امنیت روانی و اجتماعی در شهرهای افغانستان ایجاد خواهد شد. پولیس باید بداند که صلاحیت دارد. به پولیس افغانستان باید تفهیم شود که بدون قاطعیت، مبارزه با ناامنی ممکن نیست. پولیس باید جرأت مبارزه با زورمندان را داشته باشد. پالیسی برخورد با مجرمان اگر ناقص است باید رفع نقیصه شود.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی راه مدنیت که در سرمقاله ای تحت عنوان حیف و میل ۱۹ میلیارد دالر، چه کسانی فساد را به فرهنگ غالب در آوردند چنین نوشته است:

بازرس ویژه امریکا برای بازسازی افغانستان (سیگر) گزارش داده که نزدیک به ۱۹میلیارد دالر از ۶۳میلیارد مورد تفتیش قرار گرفته، حیف و میل شده است. موارد بررسی‌شده کمک‌های امریکا از سال ۲۰۰۹ تا دسمبر ۲۰۱۹ را شامل می‌شود.

اینکه کمک‌های جامعه جهانی در افغانستان منجر به توسعه نشده، نظریات زیادی با مفاهیم بزرگ مطرح است: از شرایط جغرافیایی نامناسب و آب و هوایی نامساعد، تا جنگ و خشونت، نبود ظرفیت و نیروی انسانی ماهر، مدل نامناسب توسعه بر مبنای «شکاف تامین مالی»، بروکراسی فرسوده، عدم مسوولیت‌پذیری بنگاه‌های کمک‌رسانی و عدم پاسخگویی کنشگران کمک‌گیرنده که همه از عواملی و دلایل هدردهنده کمک‌های خارجی‌اند. 

درپایان راه مدنیت می افزاید:

در این هیچ شکی نیست که نخبگان و کارگزاران سیاست چه در درون دولت و چه بیرون از نهادهای دولت از جمله سدکنندگان جدی راه توسعه کشور و عاملان غارتگر و هدردهندگان کمک‌های خارجی بوده است. آن‌ها از این جهت مانع توسعه‌اند که همواره میان انتخاب قدرت و توسعه بر سر دوراهی‌اند. لازمه توسعه‌یابی رشد جامعه مدنی و جامعه متوسط است که متکی به دانش و مهارت اکتسابی خوداند که دارای نظرات آزادمنشانه دربارهٔ موضوعات اجتماعی و سیاسی هستند. رشد جامعه متوسط باسواد و شهری خطر جدی برای پایگاه اجتماعی نخبگان سیاسی‌اند. از این رو نخبگان سیاسی ما برای حفظ قدرت خویش و جلوگیری از رشد جامعه متوسط شهری، کمک‌های خارجی را از هدف منحرف و به هدر دادند.