بررسی مطبوعات کابل 3 عقرب

مانور سیاسی طالبان و ضعف دستگاه دیپلماسی افغانستان

مانور سیاسی طالبان و ضعف دستگاه دیپلماسی کشور، عنوان سرمقاله ی روزنامه ی چراغ است که در آن چنین آمده است:

گفته میشود که اخیر هیئت سه نفره از اعضای ارشد طالبان به اسلام آباد برای بحث و تبادل نظر با مقامات پاکستانی در خصوص روند صلح، به آن کشورسفر کرده است. هفته گذشته روزنامه «گاردین» از ملاقات رئیس عمومی امنیت ملی افغانستان با اعضای طالبان در قطر برای برقراری صلح در کشور خبر داده بود. افشای این مذاکرات واکنش های داخلی و بین المللی زیادی به همراه داشت و علیرغم تکذیب طرفین، کارشناسان و منابع آگاه وقوع مذاکرات محرمانه در قطر راتایید می کنند.

نویسنده می افزاید: کمترین عکس العملی که دولت کشورمان در قبال این موضوع باید اتخاذ می کرد، احضار نمایندگان سیاسی پاکستان در کابل بود تا مقامات این کشور را درخصوص سفر رسمی هیات طالبان به پاکستان پاسخگو بسازند؛ زیرا پاکستان درحالی میزبان بزرگ ترین گروه مسلح مخالف دولت افغانستان است که این مساله را با دولت کشورمان در میان قرار نداده و این نکته در روابط بین الملل به منزله خصومت آشکار تلقی می گردد. این اولین بار نیست که وزارت امور خارجه شان و جایگاه خود را نادیده گرفته و اینچنین ضعیف عمل می کند. ترمیم دستگاه دیپلماسی کشور یکی ازعوامل مهم در بالا بردن جایگاه سیاسی ـ اجتماعی ملت افغانستان است وامیدواریم دولت وحدت ملی این موضوع را مد نظر قرار دهد.

و چگونه به اختلاف ها پایان دهیم، عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین امده است:

با برگشت رییس اجراییِ دولت وحدت ملی از سفر عربستان دیده می‌شود که هنوز اختلاف‌ها و یا به تعبیر برخی‌ها، “تفاوتِ دیدگاه”ها میان دو جناح قدرت در کشور بر سرِ مسایل عمده در توافق‌نامۀ سیاسی نه‌ تنها رفع نشده، بلکه به قوتِ خود پابرجا اند. این اختلاف‌ها عمدتاً به تفویض صلاحیت‌ها وتقسیم قدرت به‌صورتِ مساویانه مربوط می‌شود. با کمی کنکاش در فضای مجازی، به‌ساده‌گی می‌توان عمقِ اختلاف‌های سرانِ دولت را تشخیص داد. برخی مشاوران و نزدیکانِ دو جناح قدرت، هرازگاهی به‌صورتِ ناخودآگاه در صفحه‌های‌شان اشاره‌هایی می‌کنند که نشانگر عمقِ اختلافات میان ریاست ‌اجرایی و ریاست‌جمهوری است. پرسش اصلی این‌جاست که چرا اختلاف‌ها پابرجا اند و تلاش برای رفعِ آن‌ها به‌صورتِ همه‌جانبه صورت نمی‌گیرد؟

ماندگار می افزاید: برای رفع معضل فعلی، دولت وحدت ملی مکلف است که برخی تمهیدات را روی دست گیرد. یکی از این تمهیدات، با توجه به این‌که خود جناح‌های قدرت تواناییِ رفع اختلافات‌شان را ندارند، ایجاد کمیسیون نظارت بر اجرای توافق‌نامۀسیاسی است که از میان نخبه‌گان و شخصیت‌های متنفذ سیاسیِ کشور انتخاب شوند. این کمیسیون باید با اختیاراتِ لازم تشکیل یابد تا بتواند براجرایی شدنِ توافق‌نامۀ سیاسی ـ آن‌گونه که هست و نه آن‌گونه که هر جناح می‌خواهد آن را به نفع خود تفسیر کند، نظارت داشته باشد. به نظر می‌رسد با چنین برخوردهایی، می‌توان جلوِ اختلاف‌ها را گرفت و جامعه را یک بارِدیگر از خطر ایجاد بحران نجات بخشید.

و به سراغ روزنامه ی انصار می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان اردوغان وموصل  چنین نوشته است:

در طی سال‌های گذشته تقریباً برای همه جهان اثبات شده حکومت اردوغان وجغرافیای ترکیه و مرزهای آن، مسیر هدایت‌کننده تروریست‌های رنگارنگ ازکشورهای مختلف برای ورود به سوریه و عراق و بی‌ثباتی و ناامنی و اجرای سیاست جنگ مذهبی و اسقاط حکومت‌های قانونی در عراق و سوریه بودند. طبق گزارش یک رسانه روسی، نفت غارت شده عراق و سوریه از طریق شرکت‌های وابسته به پسر اردوغان به اسرائیل فروخته شد و لجستیک و تسلیحات اهدایی آل‌سعود و قطر و امارات یا ارسالی از اروپا از طریق اردوغان به تروریست‌ها تحویل شده است. بر کسی پوشیده نیست که سران و مقامات و نیروهای مجروح تروریست‌ها در ترکیه مداوا شده‌اند.

در پایان انصار می افزاید: بدیهی است که حمایت غرب از حضور ترکیه در جنگ موصل، مبنای یک فتنه جدید برای جایگزین کردن ترکیه به جای داعش در موصل می‌باشد و این مسئله به معنای یک رفتار تهدیدآمیز در خاک عراق ارزیابی می‌شود که شایسته واکنش وهشدارهای امنیتی و نظامی به طراحان و مجریان این تهدید بزرگ می‌باشد. حمله داعش به کرکوک بلافاصله پس از سخنرانی اردوغان صورت گرفت. این حمله پیامـ‌های روشنی را منتقل می‌کند که نباید به سادگی از آن گذشت.