مطبوعات کابل 3 جوزا: شکست یا عقب نشینی تاکتیکی

"شورای عالی دولت باید محل اجماع سیاسی باشد"،"به دستگاه قضایی افغانستان اعتمادی نیست" و "شکست یا عقب نشینی تاکتیکی"، مهمترین عناوین سرمقاله های امروز چاپ کابل است.

شورای عالی دولت باید محل اجماع سیاسی باشد عنوان سرمقاله ی روزنامه ی اطلاعات روز است که در آن چنین آمده است:

افغانستان به اجماع سیاسی واقعی، فراگیر و مبتنی بر درک وضعیت حساس کشور و چشم‌داشت به حفاظت از منافع ملی، ضرورت دارد. از این منظر، شورای عالی دولت باید معطوف به خلق‌ شدن اجماع سیاسی و ایجاد یک وحدت و انسجام واقعی میان حکومت و جناح‌های سیاسی مطرح تشکیل شود. این شورا باید به محلی برای اجماع سیاسی، وحدت نظر و دیدگاه میان جناح‌های سیاسی و خلق‌شدن یک جبهه‌ی ملی متحد و منسجم برای مواجهه با تهدیدها و خطرات موجود تبدیل شود.براساس گزارش‌ها و اطلاعاتی که از جریان رایزنی‌ها برای تشکیل این شورا به‌دست آمده، به‌نظر می‌رسد توجه اصلی و محوری حکومت از یک سو و رهبران/جریان‌های سیاسی مطرح از سوی دیگر بر این است که هریک از طرف‌ها، چگونه می‌توانند به حداکثر سود سیاسی و اقتدار برای مسلط‌‌شدن بر امور سیاسی دست یابند.

اطلاعات روز می افزاید :

شورای عالی دولت اگر به مجال و امکانی برای خلق اجماع سیاسی واقعی تبدیل نشود، به خودی خود مشکلی بر فهرست طولانی مشکلات و چالش‌های افغانستان در این زمانه‌ی خطیر و حساس تبدیل خواهد شد. حتا اگر این شورا تشکیل شود، رقابت و کشمکشی که زیر پوست آن میان حکومت و جناح‌های سیاسی جریان خواهد داشت، باعث می‌شود نه‌تنها این شورا گرهی از مشکلات نگشوده و به توان، قدرت و ظرفیت افغانستان برای مواجهه با مشکلات و مخاطرات کنونی نمی‌افزاید که خود به یک مشکل اساسی تبدیل خواهد شد.

و به دستگاه قضایی افغانستان اعتمادی نیست عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است:

امکان برخورد سیاسی با پرونده مجرمان به شدت بالا است. نشانه این نوع برخورد، رهایی بیش از پنج‌ هزار زندانی گروه طالبان بود که در پی یک معامله سیاسی از بند رها شده‌اند. فعلاً بیم رهایی سایر زندانیان طالبان نیز موجود است. افرادی وجود دارند که در همین دو دهه اخیر متهم به جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت هستند؛ اما دولت به خاطر معاملات سیاسی از محاکمه آن‌ها تاکنون سر باز زده است. متأسفانه، محاکم افغانستان استقلالیت لازم را ندارند و در موارد بسیاری تحت تأثیر حکومت بوده‌اند. انتقال پرونده‌های مربوط به جرایم بین‌المللی از دادگاه لاهه به افغانستان نمی‌تواند به تطبیق عدالت در این کشور کمک کند.

هشت صبح می افزاید:

اگر دولت افغانستان آماده همکاری با دیوان کیفری بین‌المللی است، باید به محققان و سارنوالان این نهاد اجازه بدهد که جنایات انجام شده در این کشور را بررسی کنند. همچنین با توجه به حجم بلند پرونده‌ها و جنایات بزرگ، باید اجازه بدهد که دیوان کیفری بین‌المللی، نماینده‌گی خود در افغانستان را بگشاید. متأسفانه دولت افغانستان تاکنون نتوانسته است که همکاری لازم با دیوان کیفری بین‌المللی را انجام بدهد.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی صبح کابل که در سرمقاله ای تحت عنوان شکست یا عقب نشینی تاکتیکی چنین نوشته است :

سقوط چندین ولسوالی طی یک ماه اخیر و تسلیم شدن ده‌ها سرباز در ولسوالی‌های جلریز و بغلان مرکزی، هر چند از سوی دولت تلاش شد عقب‌نشینی تکتیکی عنوان شود و با اجرای عملیات هوایی، وانمود کند که طالبان ضعیف اند؛ اما ادامه‌ی این وضعیت، جنگ را به نفع طالبان تغییر داده و زمینه‌ی شکست دولت را فراهم می‌کند. پشتوانه‌ی دولت، نیروهای امنیتی و مردم است. مردم، تصور می‌کنند که دولت آنان را به طالبان واگذار نمی‌کند و نیروهای امنیتی نیز، برای این تصور مردم و حفاظت از ساختاری که دولت است، سر می‌دهند و سنگر نه. اگر این فکر بین مردم به وجود بیاید که دولت توانایی حفاظت از جان و مال آنان را ندارد و طالبان نه با حملات انتحاری و انفجاری در داخل شهرها، بلکه می‌توانند در جنگ روبه‌رو، زندگی آنان را تصرف کنند، انگیزه‌ی نیروهای امنیتی نیز تضعیف می‌شود.

در پایان صبح کابل می افزاید:

اگر تصمیمی برای مقابله با طالبان هست، باید دولت به جای درگیر کردن خودش با تنش‌های داخلی که از شمال کلید خورده است، بر میدان جنگ و میز مذاکره تمرکز کند. اگر نتواند مدیریت جنگ را قوی‌تر از حضور نیروهای خارجی به دست بگیرد، هر روز شاریدیگی بیش‌تر می‌شود و امکان به‌قدرت‌رسیدن طالبان را با نظامی‌گری فراهم می‌کند. اگر طالبان با جنگ پیروز شوند، به گفته‌ی خودشان، اشتباهی که ملاعمر مرتکب شد و عفو عمومی اعلام کرد را، تکرار نخواهند کرد. آنان، هر مهره‌ای را، از دولت تا گروه‌های سیاسی و افرادی که به لحاظ فکری با آن‌ها مشکل دارند را، تصفیه خواهند کرد تا دوام خود را تضمین کنند.