بررسی مطبوعات کابل 15 عقرب

چشم انداز همکاری های منطقه ای برای افغانستان

چشم انداز همکاری های منطقه ای برای افغانستان عنوان سرمقاله ی روزنامه  ی افغانستان است که در آن چنین آمده است : 

نشست نخست وزیران کشورهای عضو شانگهای در پایتخت قیرقیزستان یکبار دیگر ضرورت هماهنگی و همگرایی منطقه ای را در راستای امنیت و حفظ ثبات درمنطقه گوشزد می کند. سازوکار سازمان های منطقه ای بر این اصل استوار است که به بزرگترین چالش ها و برجسته ترین فرصت های منطقه ای تمرکز نموده و رهیافت های مناسبی را برای تقویت همکاری های همه جانبه برگزینند.  
نویسنده می افزاید : 
همگرایی های منطقه ای برای افغانستان یک فرصت طلایی به حساب می آید. افغانستان با عضویت در سازمان های منطقه ای، از یک سو فرصت پیدا می کند تا همکاری کشورهای همسو با سیاست های این کشور را در جهت برقراری امنیت و دوام ثبات در کشور جلب نماید و از دیگر سو از ظرفیت ها و موقعیت استراتژیک و ژئوپولتیک افغانستان برای توسعه اقتصادی کشور بهره ببرد. 
افغانستان نه قدرت نظامی دارد و نه امکانات اقتصادی، اما این کشور می تواند برای تعامل خود با کشورهای منطقه از ذخایر زیرزمینی و موقعیت جغرافیایی خود در تعاملات منطقه ای سود ببرد.

و از اتفاق های مهم نشست شانگهای عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین امده است : 

رییس اجراییِ دولت وحدت ملی در سفرش به بیشکک پایتخت قرقیزستان، برای شرکت در نشست شانگهای، به مباحثِ مهمی اشاره داشته است. او در سخنرانیِ خود در این نشست، خواهان عضویتِ دایمیِ افغانستان در سازمان شانگهای شده است.

آقای عبدالله همچنین در حاشیۀ نشست شانگهای با دمیتری مدودف نخست‌وزیر روسیه نیز دیدار و گفت‌وگو کرد. نخست‌وزیر روسیه در دیدار خود با رییس اجراییِ دولت وحدت ملی اطمینان داد که کشورش در کنار مردم افغانسـتان قرار دارد و کمک‌هایش را در عرصه‌های نظامی و آموزشی در اختیار دولتِ این کشور می‌گذارد.
آقای عبدالله در حاشیۀ نشست شانگهای با برخی دیگر از سران و مقام‌های عالی‌رتبۀ کشورهای عضو شانگهای گفت‌وگو کرد، ولی از دیدار یک تن سرباز زد و آن، سرتاج عزیز مشاور امنیت ملی و روابط خارجی نخست‌وزیر پاکستان بود. آقای عبدالله گفته است که تا زمانی‌که کشور پاکستان به صورتِ صادقانه مبارزه با افراط‌گرایی را در دستور کارِ خود قرار ندهد، دیدارهای این چنینی نمی‌توانند به مشکلاتِ موجود پایان دهند.

ماندگار می افزاید : 
عدم دیدار آقای عبدالله با سرتاج عزیز بدون شک اقدامی دقیق و منطبق با منافع ملی کشور می‌تواند تعبیر شود. دولت افغانستان هرچند دیرهنگام به این سیاست روی آورده، ولی بدون شک این رویکرد می‌تواند در آینـده به نتایج ملموس در مبارزه با افراط‌گرایی و تروریسـم منجر شود.
روابط افغانستان و پاکستان تا زمانی باید در حالتِ تعلیق قرار داشته باشد که این کشور نسبت به تعهداتِ خود در مبارزه با افراط‌گرایی به صورتِ صادقانه عمل کند. زمان نشان داده است که سیاستِ مهمانی با پاکسـتان به پایان رسیده و باید با اقدام‌های جـدی در دفاع از ارزش‌های ملی قرار داشته باشیم. ولی اصلِ مهم این است که این سیاست باید به صورت دقیق و مدون پی‌ریزی و تعقیب شود.
و به سراغ روزنامه ی چراغ می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان اتحاد سیاسی تنها راه برون رفت از وضعیت موجود است  چنین نوشته است : 

به رغم گذشت بیش از دو سال از حیات پر فراز و نشیب دولت وحدت ملی در کشور و وعده‌های این دولت برای تأمین امنیت، بهبود وضعیت اقتصادی و مبارزه با فساد، اقدام مثبت و پایدار کمتری در جهت برون رفت از چنین مشکلاتی صورت گرفته است.
استیصال دولت وحدت ملی در حل اختلافات سیاسی شرکای قدرت؛ هر روز جلوه جدیدی به خود می‌گیرد، تضارب آرا در کابینه و حرف و حدیث‌های تشکیل نیروی ۱۰ هزار نفری مسلح برای حمایت از ریاست جمهوری نیز این اختلافات را بیشتر آشکار کرد.

در پایان چراغ می افزاید : 
به نظر می‌رسد، دولت با هدف سرپوش گذاشتن بر کاهش پایگاه مردمی خود از یکسو و نادیده انگاشتن اختلافات درونی دولت از سوی دیگر، تاکتیک از پیش شکست خورده جذب نیروی امنیتی حامی کاخ ریاست جمهوری را دنبال می‌کند.
اتحاد تنها راه برون رفت افغانستان از چنین شرایطی است. بنابراین تا زمانی که دولت برای عبور از مشکلات خود به راه‌حل‌ها و تاکتیک‌های کوتاه مدت تکیه نماید، چالش‌های اساسی آن استمرار داشته و نمی تواند پاسخگوی نیازهای مردم باشد.