بررسی مطبوعات چاپ کابل 25 دلو 1395

"بیست و شش دلو ، روز فروریختن بیناد های ابر قدرت شرق"،" بیست و شش دلو ، نقطه ی جوشان تاریخ افغانستان" و" توازن و تعقل در روابط خارجی "،عناوین مهم سرمقاله های امروز چاپ کابل است که در ادامه می خوانید:

بیست و شش دلو ، روز فروریختن بیناد های ابر قدرت شرق عنوان سرمقاله ی روزنامه ی انصار است که در آن چنین امده است :

26 دلو، مصادف است با سالروز خروج آخرین گروه از نیروی 110 هزار نفری لشکر 40 ارتش سرخ شوروی پیشین در سال 1367 خورشیدی از افغانستان.فروریختن بنیادهای مستحکم یک ابرقدرت 70 ساله،‌ کاری نیست که تاریخ به آسانی از کنار آن بگذرد.این در حالی است که در سوی دیگر این جبهه، مردان و زنان فقیر و تهی دستی قرار داشتند که تنها به خاطر خدا و خاک و خدمت به نسل‌هـای آینده دربرابر ابرقدرتی که عزم داشت تمام تاریخ پرافتخار این آب و خاک را به سودمنافع،‌ اصول و ارزش‌هـای ایدئولوژی کمونیستی مصادره کند به پا خاسته بودند و این، درست همان چیزی است که شگفتی‌هـای انقلـاب افغانستان و شکوه و عظمت تاریخی 26 دلو 67 را ارزش و اهمیتی مضاعف میبخشد.اما باید اعتراف کرد که انقلاب افغانستان با اشتباه گروه‌هـای مجاهدین ودخالت و دستبرد سودجویانه قدرت‌هـای منطقه و جهان،‌ ارزش زدایی شد. این چیزی است که امروزه بسیاری از مردم و رهبران مجاهدین که آن روزهافرماندهان پیشتاز جبهات نبرد بودند، آشکارا به آن پی برده و به تلخی به آن اذعان و اعتراف میکنند.

انصار می افزاید :مصادره انقلاب و ارزش‌هـا و افتخارات تاریخی و انقلابی مردم افغانستان،سرانجام سبب شد تا مردمی که هرگز با بیگانه، سر سازش نداشتند، برای نجات از گرداب جنگ‌هـای خانمان برانداز داخلی به ناگزیر و به مثابه سرکشیدن جام زهری سنگین و مردشکن، به رغم شکست بیگانه ای، دست به دامن بیگانه دیگری ببرند.بدون تردید این، پرسش و دغدغه نسلی است که خود را وارث و میراث داربزرگ ترین و ناشناخته ترین انقلـاب قرن میدانند؛ اما هیچگاه هیچکس به آن پاسخی قانع کننده نداده و نخواهد داد.

روزنامه ی ماندگار نیز در سرمقاله ای تحت عنوان بیست و شش دلو ، نقطه ی جوشان تاریخ افغانستان چنین نوشته است  :گاهی اوقات، اتفاقاتِ بزرگ و مثبتِ تاریخی در جهـان، به سودِ کسانی غیراز صاحبانِ اصیلِ آن مصادره شده و یا کسانی بیرون از دایرۀ این اتفاقات،ثمراتِ نیکِ آن را به تاراج برده‌اند. شاید افغانستان در این زمینه،کم‌بخت‌ترین سرزمینِ دنیا باشد که از رشادت و ایثارِ فرزندانش، همه‌ سودجسته‌اند اِلا مادر داغ‌دیدۀ وطن .

خروج ارتش سرخ شوروی سابق از افغانستان در ۲۶ دلو ۱۳۶۷، یکی از اتفاقاتِ بزرگِ جهانی است که اکثر ساکنانِ روی زمین، آرزوهای منجمدِ خویش را درشعاعِ آن جان دادند و دل به پیـروزی‌ها و آزادی‌های بزرگ‎تر بستند. دراین میانه اما مردم افغانستان همۀ لذتِ پیروزی قهرمانانۀ خویش را درفتنه‌ها و مصایبِ بعدی از دست دادند و بسیار زود در معرضِ امتحان‌ها وکارزارهای دشوارتر قرار گرفتند.

ماندگار می افزاید :ارتش سرخ شوروی سابق که در سال ۱۳۵۸ با ساز و برگِ نظامیِ فوق‌العاده وبا نیتِ حضورِ دایمی به این کشور هجوم آورده بود، تنها به نیروی ایمان ورشادتِ مردمِ بی‌سلاح و بی‌پناهِ افغانستان مجبور به ترکِ این سرزمین وقبول شکست شد و این پیروزی بدون شک استثنایی‌ترین حادثه در حساس‌ترین برهه از تاریخِ جهان بوده است. پس از این حادثه، اردوگاه شرق در سراشیبِ سقوط قرار گرفت و در نهایت ازهم پاشید و با پایان جنگ سرد، خیالِ غرب ازخطرِ کمونیسمِ جهان‌خوار راحتِ راحت شد.

و در نهایت به سراغ روزنامه ی افغانستان می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان افغانستان ، توازن و تعقل در روابط خارجی چنین نوشته است :افغانستان نزدیک به چهاردهه است که درگیر منازعات داخلی و خارجی است. دراین مدت افغانستان اشغال شد و مورد مداخلات نا مشروع بیگانگان قرار گرفت.در صد زیادی از مشکلات افغانستان به سیاست های منطقه ای و بین المللی بستگی پیدا می کند. افغانستان در صورتی می تواند از عوارض و پیامدهای ناشی از سیاست های نامشروع کشورها در امان بماند که روابط خود را برمبنای اصول مناسبات بین المللی و با حسن نیت و احترام متقابل با همهکشورها استوار سازد.در پایان نویسنده می افزاید :افغانستان یک کشور به شدت ضعیف و آسیب پذیر است، از اینرو باید دربرقراری روابط خارجی خود محتاط باشد و در همه موارد سنجیده عمل کند.

افغانستان نباید در رقابت ها و منازعات منطقه ای دخالت کند و نبایدامنیت، پیشرفت و بازسازی کشور را به پای منافع  قدرت های منطقه ای قربانی سازد. توازن و تعقل و تلاش برای ایجاد همگرایی منطقه ای و بین المللی، ازمواردی اند که می توانند روزنه های نجات این کشور را باز نگهدارند.