بررسی مطبوعات چاپ کابل 4 ثور 96

"آجندای ملی و قطع امید ازحکومت موجود"،"پایان تلخ شانزده سال برادری"و"ضرورت قیام ملی د ر برابر طالبان"،عناوین سرمقاله روزنامه های مهم امروز چاپ کابل است که در ادامه می خوانید:

روزنامه ی ماندگار در سرمقاله ای تحت عنوان آجندای ملی و قطع امید ازحکومت موجود چنین نوشته است :متأسفانه دیدیم که نامزدانِ پیشتازِ انتخابات سال نود و سه  فقط به نامِ پسندیدۀ «دولت وحدتِ ملی» اکتفا کردند و دانش و درایتِ سیاسی‌شان به آن‌جا قد نداد که از نام، عبور کرده و «وحدت ملی» را در قالبِ اصلاحاتِ سیاسیِ فراگیر و تغییرِ کیفی و بنیادی در ساختارِ قدرت و مناسباتِ بیمارِسیاسیِ کشور پی بریزند.

آن‌ها، هم به‌ دلیلِ خودخواهی و هم به دلیلِ کم‌مایگی در دانش سیاست، چنان در تقسیمِ قدرت درجا زدند که به‌جای وحدتِ ملی، کارتونی سهمگین از نفاقِ ملی را به نمایش گذاشتند؛ نفاقی که اکنون عمری سه‌ساله یافته و می‌رود که شیرازۀ همۀ دستاوردهای نسبیِ موجودرا نیز ازهم بپاشاند.

ماندگار می افزاید :پس از درجازدگی‌هایِ مستمرِ حکومتِ موجود در حلِ نابسامانی‌های کشور،مردمِ افغانستان از طیف‌های مختلفِ جامعه طی دیدارهای مکرر با آقای احمدولی مسعود طراح آجندای ملی و ارسالِ نامه‌ها و پیام‌هایِ فراوان درفضای مجازی، این درخواستِ جدی را مطرح کرده‌اند که دولتِ موجود قابل اصلاح و بازسازی نیست، طراحانِ آجندای ملی باید خود برای عملی‌ساختنِ تلاش‌های مدونِ فکریشان دست به کار شوند و انتخاباتِ ریاست‌جمهوری پیشرو، یگانه‌سکوی تحققِ این آرزویِ نیک و آوردنِ بدیلِ مطلوب برای دولت‌داریِ ناقص و نامشروعِ امروز است..!

 و پایان تلخ شانزده سال برادری عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان است که در آن چنین امده است :حامد کرزی رئیس جمهور پیشین افغانستان دیروز در کنفرانس خبری که در خانه اش برگزار شد، اظهار داشت: «هر کسی که افغانها را به مقاصد سیاسی وبیرونی میکشد، تروریست است.» او به طور واضح در پاسخ به سوالی از سوی یک خبرنگار که آیا بعد از حمله طالبان بر قول اردوی شاهین باز آنان برادران شما خواهند بود، گفت: دیگر طالبان را برادران ناراضی خطاب نخواهم کرد.

در این که در پشت ذهن آقای کرزی از برادر خواندن طالبان چه چیزی نهفته بود، هنوز در هاله ای از ابهام قرار دارد. هر کسی تفسیری بر این موضوع ارایه کرد. ولی هیچکدام به عنوان دلیل قطعی آن برادری تثبیت نگردید. برخی هنوز چنین موضعی را از سوی کرزی یک ترفند سیاسی به نفع آمریکا تلقی میکنند.

برخی نیز آن را تحت تاثیر عواطف قومی و تباری تفسیر می کنند. برخی تحت تاثیر کشورهای منطقه و برخی قدرت های مخالف آمریکا می پندارند. برخی نیز این موضع گیری های رییس جمهور کرزی در برابر طالبان را از سر ضعف درتصمیم گیری های کلان سیاسی می داند که تحت تاثیر احساسات فردی صورت گرفت.

شاید هم به گفته برخی از اطرافیان او این گونه موضع به دلیل علاقمندی وی به صلح و اخوت و برادری صورت می گرفت.

نویسنده می افزاید :پس از فاجعه حمله طالبان بر قول اردوی شاهین که ده ها تن از فرزندان رشید مردم ما در آن به شهادت رسیدند، اینک رئیس جمهور پیشین تصمیم گرفته است که دیگر طالبان را برادر خطاب نکند. اگرچه این موضع باید سال ها قبل گرفته می شد ولی هنوز می تواند یک گام در راستای اجماع سیاسی علیه دشمنان افغانستان و تروریست ها باشد.

حادثه تروریستی در قول اردوی شاهین علاوه بر تلخی خود سبب پایان تلخ یک برادری بوده است. اکنون مردم انتظار دارندکه این برادری بین طالبان و جناب کرزی و هر کسی دیگری که مثل او میاندیشد، برای همیشه پایان یابد.

و به سراغ روزنامه ی آرمان ملی می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان ضرورت قیام ملی د ر برابر طالبان چنین نوشته است :وضعیت در کشور به گونه غیر متعارفی پیچیده تر می شود.

از یک سو بد امنیت گسترده شده است و از جانبی هم، طالبان شرایط را به گونه ای آورده اند که زمینه های مداخله کشور های دیگر در افغانستان فراهم آمده است.

به تعبیر دیگر، بازی های بزرگی در افغانستان در حال شکل گیری است که میتواند بحران را گسترده سازد و شرایط زندگی بر مردم ما تنگ تر و پرمخاطره تر گرداند.این در حالیست که ضعف مدیریت در سطوح مختلف دولت و به وِیژه در نهادهای امنیتی سبب شده است که کارزار مبارزه بر ضد طالب و داعش  چندان نتیجه مطلوب به بار نیاورد.

نکته روشن دیگر این است، دولت برنامه روشن و واضح در برابر طالبان نداردوحتی رئیس جمهور در تازه ترین سخنانش در ولایت بلخ، خواهان مبارزه جدی برضد گروه های تروریستی در کشور شد ولی نامی از طالبان نبرد در پایان آرمان ملی می افزاید :در چنین وضعیتی روشن است که باید به مردم مراجعه کرد. حالا لازم است کهتا مردم سراسر کشور متحدانه تر وارد معرکه و کارزار ضد طالبان گردند.

این عملکرد متحدانه در عرف متداول ما در چهل سال گذشته قیام ملی نامیده شده است و یگانه راهی است که می تواند ماشین جنگی خونریز طالبان وداعشیان همیار شان را زمین گیر کند و از حرکت باز دارد.همانگونه که در زمان اشغال افغانستان توسط ارتش سرخ مردم دست به دست بهم دادند و جهاد در برابر اشغالگران و رژیم را شروع کردند، اکنون نیز مردم باید در کنار دولت خویش قرار گرفته و جهاد را علیه این گروه شرور و مزدوربیگانه گان آغاز کنند.