بررسی مطبوعات چاپ کابل 17 ثور 1396

"تغییر در چارچوب دستاوردها و ارزش های ملی" ،"حکمتیار سنگ بزرگ را از روی دل مردم بردارد"و "آیا بدخشان به لانه ی بزرگ تروریستان مبدل خواهد شد؟" عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است که در ادامه میخوانید:

روزنامه ی افغانستان در سرمقاله ای تحت عنوان "تغییر در چارچوب دستاوردها و ارزش های ملی" چنین نوشته است :

امروز فضای سیاسی کشور نسبت به دهه هفتاد تفاوت چشمگیر و ماهوی پیدا کرده و بسیاری از ارزش ها و هنجارهای سیاسی و اجتماعی جای خود را به باورهای جدید داده است. مردم از فضای خشونت آمیز خسته شده اند و می خواهند این بار در فضای برادری و اخوت اسلامی نفس بکشند و با مشارکت هم مسیرهای توسعه و ثبات پایدار را برای کشور جستجو نمایند. از اینرو هر ایده و حرکتی که به گونه مستقیم و غیر مستقیم به ترویج خشونت و تشدید عصبیت های جاهلانه قومی بینجامد، با واکنش های مردم روبرو گردیده و زمینه پذیرش اجتماعی خود را از دست می دهد.

نویسنده می افزاید :

حکومت وحدت ملی در یک مقطع دشوار سیاسی بر مبنای توافقنامه سیاسی شکل گرفته است. این حکومت به دلایل مختلف از سوی مردم افغانستان پذیرفته شد و این پذیرش در کنار انتخابات می تواند مشروعیت مردمی حکومت فعلی را توجیه کند. پس این حکومت تا پایان موعد مقرر در قانون اساسی از مشروعیت برخوردار بوده و دلیلی برای تغییر ساختار آن احساس نمی شود.
مسأله مهم این است که رهبران و سیاست مداران کشور باید با توجه به فضای جدید سیاسی و با توجه به دستاوردها و ارزش های جدید ملی در ارتباط با مسایل اساسی کشور موضع گیری نمایند و نگرانی های مردم را در شرایط حساس و شکننده کنونی تشدید نکنند.

"حکمتیار سنگ بزرگ را از روی دل مردم بردارد" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است :

دو روز قبل، هزاران نفر از مردمانِ کابل در اعتراض به حضور گلبدین حکمتیار دست به اعتراضِ مدنی زدند. آنان عکس‌های برخی از کسانی را که توسط توسط فرمانِ گلبدین حکمتیار یا راکت‌های او به قتل رسیده بودند نیز به دست داشتند. در میانِ آن عکس‌ها، تصاویرِ شخصیت‌های معروفی مثلِ قهار عاصی و میرویس جلیل و چند تنِ دیگر هم دیده شده است.

ماندگار می افزاید : 
اعتراض‌ها در برابرِ آقای حکمتیار و در اطرافِ خانۀ او در کابل، نشان از آن دارد که مردم در برابرِ آن‌چه که در گذشته اتفاق افتاده، به‌شدت حساس‌اند و آمده‌اند که صدای‌شان علیه این‌ شعارِ بی‌پشتوانه که همه چیز خوب است و “گذشته را باید فراموش کنیم”، به اهتزاز درآورند.
در عین حال، نهادهای حامیِ حقوق بشر که به قضایای افغانستان نگاهِ جدی داشته‌اند، خواهان پیگردِ قانونیِ آقای حکمتیار شده‌اند. اما حالا مرجعی که باید به این انتظارها و اتهامات پاسـخ بدهد، وجود ندارد.

و به سراغ روزنامه ی آرمان ملی می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان "آیا بدخشان به لانه ی بزرگ تروریستان مبدل خواهد شد؟"  چنین نوشته است :

جنگ در بدخشان یک برنامه راهبردی است که در پشت آن دست مافیای معادن منطقه نیز شامل می باشد. چند سال پیش بد امنی در این مناطق شروع شد و در آن زمان واضحاً شماری از بزرگان بدخشان و تحلیلگران اوضاع منطقه این حقیقت را تأیید کرده بودند که شماری از شخصیت های منطقه از فرماندهان تا نماینده گان مردم در پارلمان از بد امنی ها در ولسوالی های کران و منجان و وردوج و دیگر مناطق بدخشان سود می برند.

به همین دلیل، هم تلاش های نظامی برای تأمین امنیت در این ولایت به نتیجه نرسید وهم برنامه های تنظیم شده یی رویدست گرفته نشد.

در پایان آرمان ملی می افزاید :

اکنون که اوضاع در منطقه پیچیده تر شده است، گفته می شود که پاکستان و روسیه نیز در این میانه دخیل شده اند و تلاش آن است که این ولایت همپنان دستخوش بد امنی های گسترده تری گردد.

در یک تحلیل دیگر، طالبان و داعشیان به کمک پاکستان در تلاش اند تا دهلیز طولانی از سرحدات پاکستان تا مرز های تاجیکستان ایجاد کنند تا زمینه های گسترش بد امنی و رخنه به تاجیکستان ودیگر کشور های آسیای  میانه را فراهم سازند.

در گذشته نیز نسبت مخاطراتی که بد امنی در بدخشان برای کشور و همسایه گان فراهم می کند، هشدار داده شده بود ولی به آن ها وقعی گذاشته نشد و اینک ولسوالی های زیباک، کران و منجان، وردوج و بخش هایی از اشکاشم در کنترول طالبان در آمده اند.