بررسی مطبوعات چاپ کابل 19 ثور 1396
https://parstoday.ir/dari/radio/uncategorised-i38646-بررسی_مطبوعات_چاپ_کابل_19_ثور_1396
"امریکا از بدتر شدن اوضاع در افغانستان" ،" طالبان به سادگی به ولایت های شمال می روند" و "حکومت ، راهکارها و چالش های مبارزه با فساد" عناوین مهم سرمقاله روزنامه های امروز افغانستان است که در ادامه میخوانید:
(last modified 2023-09-27T07:19:12+00:00 )
ثور 19, 1396 07:31 Asia/Kabul
  •  بررسی مطبوعات چاپ کابل 19 ثور 1396

"امریکا از بدتر شدن اوضاع در افغانستان" ،" طالبان به سادگی به ولایت های شمال می روند" و "حکومت ، راهکارها و چالش های مبارزه با فساد" عناوین مهم سرمقاله روزنامه های امروز افغانستان است که در ادامه میخوانید:

رونامه آرمان ملی در سرمقاله ای تحت عنوان "امریکا از بدتر شدن اوضاع در افغانستان" چه می خواهد چنین نوشته است :

نا امنی و جنگ در بسیاری از مناطق افغانستان و به ویژه در شمال افزایش یافته است.

به دنبال سقوط ولسوالی زیباک بدخشان و بخش‌هایی از ولسوالی اشکاشم، دو روز پیش ولسوالی قلعه زال نیز به دست طالبان پس از  یک درگیری شدید سقوط کرد، اما نیروهای افغان ادعای باز پس گیری قلعه زال را می‌کنند.

گزارش شده است که طالبان در حومه های نزدیک به شهر کندز سنگر گرفته اند و آمادگی دارند تا بار دیگر به این شهر حمله کنند.

وضعیت در نواحی شهر پلخمری و دیگر ولایت‌ها شمال نیز با همدیگر شباهت هایی دارند و تهدید هایی متوجه شهرهای دیگر نیز خواهد بود.

آرمان ملی می افزاید :

آنگونه که وزیر خارجه ایران نیزدر سفرش به کابل ابراز داشت که موجودیت خارجی ها در افغانستان سبب جنگ و ناامنی است و این مسأله با در نظرداشت عملکرد های این کشورها و وضعیت وطن ما درست تر به نظر می رسد. افغانستان نباید تخته خیز داعش و گروه های دیگر تروریستی به کشور های آسیای میانه گردد.

این کار افزون بر این که وضعیت منطقه را بدتر می کند، بدبختی های مردم ما را بیشتر می کند.

" طالبان به سادگی به ولایت های شمال می روند" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است :

در این روزها چندین ولایتِ کشور به‌ شدت دست‌خوشِ ناامنی‌هاست.

از بدخشان تا تخار، قندوز، جوزجان و فاریاب در آتشِ ناامنی می‌سوزد و هر روز هر دو طرفِ جنگ و مردمانِ غیرنظامی صدماتِ زیادی می‌بینند. در این میان، خبرهای نشرشده می‌رسانند که صدها تن از افراد مشکوکی که توسط بس‌های مسافربری به ولایت‌های شمالِ کشور انتقال داده می‌شدند، توسط نیروهای دولتی در مسیر کابل ـ شمال توقف داده شده و برخی‌شان بازگشتانده شده‌اند، اما برخی‌هایِ دیگرشان دوباره اجازۀ رفتن به شمال را یافته‌اند. هنوز معلوم نیست که این افراد چه کسانی بوده‌اند، اما در این شکی نیست که طالبان طی سال‌های اخیر به ساده‌ترین شکلِ ممکن که همین موترهای شهریِ بس‌های مسافربری است، از جنوب به کابل آمده و از این‌جا به ولایت‌های شمال رفته‌اند. حتا بسیاری‌های‌شان به‌ سادگی دورانِ رخصتی‌شان را به خانه‌های‌شان رفته و دوباره به سنگرهای‌شان برگشته‌اند.

ماندگار می افزاید :

حالا که شمال آبستنِ رویدادهای تازه شده و طالبان در ولایت‌های بدخشان و قندوز پیشرفت‌های چشم‌گیری یافته‌اند، می‌توان داوری کرد که آن‌ها از یک سلسله برنامه‌ها و حمایت‌هایِ بزرگ بهره‌مند گشته‌اند.

حالا نهادهای امنیتیِ کشور باید پاسخ بدهند که چگونه طالبان از طریق بس‌های عادی خودشان را به شمال می‌رسانند و چگونه این افراد در مناطقِ شمال مسلح ساخته می‌شوند.

این ‌‌بارِ چندم است که نیروهای امنیتیِ افغانستان افرادِ ناشناس و مشکوک را از بس‌ها پیاده کرده‌اند و بعد گفته می‌شود که این افراد برای نیشتر زدنِ کوکنار به شمال می‌روند و طالب نیستند؛ درحالی‌که باورها بر این است که این افراد همان‌هایی‌اند که در شمال جنگ‌افزار به‌دست می‌آورند و فقط زیر پوششِ حرفۀ نیشتر زدنِ کوکنار به شمال انتقال می‌یابند.

و به سراغ روزنامه ی افغانستان می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان  "حکومت ، راهکارها و چالش های مبارزه با فساد" چنین نوشته است :

رویکرد حکومت فعلی نسبت به کاهش فساد روشن تر وشفاف تر بوده و عزم و اراده آن نیز قوی تر می باشد، اما با این حال روند این مبارزه تا هنوز بسیار کند بوده و دستاورد لازم و مورد انتظار را به دنبال نداشته است.

 واضح است که حجم سنگین فساد در سطوح بالای دولتی صورت می گیرد و از آنجا به مؤسسات و نهادهای دیگر سرایت می کند.

تا زمانی که منابع فساد در سطوح بالای دولتی از بین برده نشود، تشدید مبارزه در سطوح پایین تر کارساز و راهگشا نخواهد بود.

در پایان نویسنده می افزاید :

مسأله مهم دیگر برخورد گزینشی در مبارزه با فساد است.

برخی ازافراد قدرتمند که به اختلاس کلان و سؤ استفاده از قدرت متهم می باشند، هرگز مورد توجه نهادهای مبارزه با فساد قرار نمی گیرد؛ ولی برخی افراد دیگری که از پشتوانه های سیاسی قوی برخوردار نیستند، به آسانی مورد اتهام قرار گرفته و به سارنوالی و محکمه معرفی می شوند.

برخورد دوگانه در مبارزه با فساد اعتماد مردم را بیشتر نسبت به حکومت خدشه دار می سازد.