بررسی مطبوعات چاپ کابل 27 ثور 1396

"آمریکا تا کنون اشتباه کرده است" ،"زمینی که آسمانش نیز در مدیریت غیر است" و "زمینی که آسمانش نیز در مدیریت غیر است" عناوین مهم سرمقاله روزنامه های امروز افغانستان است که در ادامه میخوانید:

روزنامه ی آرمان ملی در سرمقاله ای تحت عنوان "آمریکا تا کنون اشتباه کرده است" چنین نوشته است :

رییس ستاد مشترک ارتش امریکا که در یکی از دانشگاه های بریتانیا سخن میراند گفت که هراس افگنان در فکر تکرار حادثه یازدهم سپتامبرهستند و باید به هراس افگنان فشار بیشتر آورده شود و نهادهای امنیتی افغانستان تجهیز بیشتر شوند.

از حادثه یازدهم سپتامبر،سالها است که می گذرد و پس از آن حادثه و به منظور سرکوب و نابود سازی گروه القاعده و طالبان، نیروهای امریکایی و دیگر کشورهای عضو ناتو وارد افغانستان شدند و در ماه های نخست چنان فکر می شد که طالبان و القاعده کاملاً در منطقه نابود خواهند گردید.

ولی با وجود این همه ساز و برگهای نظامی و تکنالوژی های پیشرفته و استخباراتی، نه تنها که طالبان نابود نشدند، بل با گذشت هر روز دامنة ناامنی ها در کشور افزایش یافت و طالبان دوباره جان گرفتند.

آرمان ملی می افزاید :امریکا اگر می خواهد که هراس افگنان بین المللی از میان بروند و خطر تکرار حادثة یازدهم سپتامبر برطرف شود، باید در قدم نخست از سیاست مدارا در برابر پاکستان پایان دهد و هم چنین به شیخ های عرب اجازه ندهد که تروریستان را حمایت مالی کنند.

"زمینی که آسمانش نیز در مدیریت غیر است" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است :در روزها و ماه‌های اخیر، اخبار و گزارش‌های پراکنده‌یی مبنی بر پروازِ بالگردها و هواپیماهایِ ناشناس در آسمانِ شمالِ کشور و رساندن تجهیزاتِ نظامی به طالبان و داعشیان شنیده شده است.

بر اساس تازه‌ترین خبرها، در ولایت جوزجان و سرپل چنین رویدادی رصد شده و شاهدانِ عینی و حتی مقاماتِ محلی گواهی داده‌اند که این هواپیماهایِ ناشناس به نیروهای مخالفِ دولت اسلحه و مهمات ‌رسانده‌اند.

این درحالی‌ست که در سال‌های زمام‌داریِ آقای کرزی نیز از انتقال طالبان توسط بالگردهای خارجی به شمالِ کشور سخن‌ها گفته شده بود و خودِ آقای کرزی نیز چنین رویدادی را تأیید و تصدیق می‌کرد.

وقتی این خبرهایِ آسمانی را در کنارِ جنگِ فزاینده در اراضیِ شمالِ کشور و شهادتِ مظلومانۀ سربازان ارتشِ ملی بگذاریم، به این نکته رهنمون می‌شویم که دست‌ها و اراده‌هایِ بیرونی جنگِ افغانستان را مهندسی و مدیریت می‌کنند و در این میان، ما کُنش‌پذیرترین بازیگر و یا بهتر بگوییم، بی‌عرضه‌ترین دولت در نظامِ بین‌الملل، هستیم.

ماندگار می افزاید :متأسفانه ما صاحبِ دولت و حکومتی در افغانستان می‌باشیم که نه در زمین‌هایش اعمالِ کنترل و حاکمیت دارد و نه در آسمانش چشمِ عقابینی تا از حریمِ خود حراست و حفاظت کند.

این درحالی‌ست که افغانستان به عنوان یک واحدِ سیاسی در جهان و یک دولتِ به رسمیت‌شناخته شده در سازمان ملل، با بسیاری از کشورهای قدرتمندِ جهان از جمله فراابرقدرتِ امریکا پیمان استراتژیک و امنیتی امضا کرده و اعضای ناتو و دولتِ ایالات متحده موظف به حراست از تمامیت ارضی و هواییِ افغانستان در برابر تجاوز خارجی شده‌اند.

این حالت چنان متناقض‌ نماست که یا باید افغانستان را کشوری فاقدِ دولت و حاکمیت معرفی کرد و یا این‌که اعتراف نمود که دولتِ ما در قالبِ هیچ تعریفِ متعارفی از دولت نمی‌گنجد.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی افغانستان که در سرمقاله ای تحت عنوان "گام به گام تا محو فساد اداری در افغانستان"  چنین نوشته است :مسأله ای که امروز مردم را نسبت به کارکرد حکومت امیدوار ساخته، این است که در یک سال اخیر در کنار هزاران نفری که به اتهام فساد در ادارات مختلف دستگیر و محاکمه شده اند،‌ نام تعدادی از اشخاص بلند رتبه دولتی نیز در جمع متهمان و دستگیر شدگان مشاهده می شود و حتا برخی از آنها به محکمه کشانیده شده اند. این نشان می دهد که تحرک و اراده جدی تر در پشت سیاست های ناکام گذشته به وجود آمده و به روند مبارزه با فساد سرعت و قاطعیت بیشتر بخشیده است.در پایان نویسنده می افزاید :اکنون دیده می شود که آهنگ حرکت به سوی مبارزه با فساد در تمام ادارات شروع شده است و این حرکت در برخی جاها سریع تر و در برخی عرصه ها کندتر بوده است؛ اما مهم این است که اراده مبارزه با این پدیده نامیمون در ادارات سراسری شده و آرامش فیزیکی و روانی از فساد پیشگان سلب گردد.