بررسی مطبوعات چاپ کابل 20 جوزا 1396

"تلاش برای بهبود وضعیت در سایه ی هراس و نابسامانی " ،" حکمتیار ، ابزاری در دست ارگ" و" روابط عربستان با کشورهای عرب منطقه ، قیم ماب و زور محور" ، از سرمقاله روزنامه های مهم چاپ امروز افغانستان است که در ادامه می خوانید :

تلاش برای بهبود وضعیت در سایه ی هراس و نابسامانی عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان است که در آن چنین آمده است :

در اجلاس قزاقستان که روز پنجشنبه گذشته برگزار شد، رییس جمهور غنی شخصا شرکت کرد و در حاشیه این اجلاس دیدارهای مهمی نیز با مقامات عالی رتبه تعدادی از کشورهای عضو داشت. دیدار با رییس جمهور چین، نخست وزیر پاکستان، رؤسای جمهور کشورهای قزاقستان، تاجیکستان، ازبکستان، وزیر خارجه ایران بخشی از فعالیت های رییس جمهور در حاشیه اجلاس شانگهای بود. هم چنین در حاشیه این اجلاس قرارداد چندین پروژه مهم در عرصه های انکشافی با کشورهای عضو شانگهای به امضا رسید.

نویسنده می افزاید :

دولت طی یک سال اخیر روند تطبیق پروژه های انکشافی را در داخل کشور نیز سرعت بخشیده است و تلاش می کند تا مردم افغانستان را متقاعد سازد که دولت به دنبال توسعه کشور و رفاه عمومی است.

اما متاسفانه طی یک سال گذشته به خصوص در روزهای اخیر رویدادهایی به وقوع پیوسته است که دولت را برای رسیدن به اهدافش و هم چنین تحقق طرح های کلان اقتصادی، با چالش جدی مواجه ساخته است.

از یک سو حملات انفجاری از سوی گروه های تروریستی شدت یافته است و در طی یک هفته گذشته افغانستان بدترین روزهای خود را سپری کرد و از سوی دیگر مجادلات جناح های سیاسی و برخی از احزاب، دولت را در یک وضعیت نابسامان قرار داد. حکومت در تلاش است که وضعیت را کنترل کند ولی واقعیت این است که سایه هراس افکنی و نابسامانی های داخلی بر تمام عرصه های حیات ما از جمله در مناسبات بین المللی و دستگاه دیپلماسی کشور تاثیر منفی خواهد گذاشت.

و  حکمتیار ، ابزاری در دست ارگ عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است :

ظاهرشدن گلبدین حکمتیار رهبر یکی از شاخه‌های حزب اسلامی با همین نام در نقش سخنگوی ارگ ریاست‌جمهوری در آخر هفتۀ گذشته، اتفاقی تعجب‌آمیز و خارق‌العاده‌ نبود؛ زیرا مأموریتِ او از آغاز پیوستن به روند صلح، چیزی غیر از این نبوده است. آقای حکمتیار مترصد ارگ در سیاست‌های قومی و تباری آن است، وقتی که خود نمی‌تواند از چنین پایگاهی به‌صورتِ مستقیم سخن بگوید. آقای حکمتیار چنین نقشی را به‌آسانی برای ارگ بازی می‌کند تا به‌اصطلاح قدرتِ سیاسی در افغانستان بی‌موازنه نشود

ماندگار می افزاید :

آقای حکمتیار هنوز افغانستان را از همان عینک سال‌های “جهاد” و “جنگ‌های داخلی” می‌بیند. از این‌رو نوع تفکری را که وی اشاعه می‌دهد، به‌شدت غیرمدرن و سنتی است. تصورِ او از انتخابات و بازی‌های دموکراتیک نیز بیشتر برساخته‌های ذهنِ او از یک مدلِ حکومتِ عشایری است تا حکومتی مبتنی بر حقوق شهروندی و ساختارهای دموکراتیکِ قدرت. شاید این نوع مدل حکومت، نزدیک‌ترین مدل به تفکراتِ ارگ‌نشینان باشد که برای آقای حکمتیار این فرصت را مهیا کرده‌اند که از جانب آن‌ها سخن بگوید.

و به سراغ روزنامه ی انصار می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان روابط عربستان با کشورهای عرب منطقه ، قیم ماب و زور محور  چنین نوشته است :

عربستان سعودی، مصر، بحرین و امارات متحده عربی با وارد کردن این اتهام به قطر که باعث بی‌ثباتی در منطقه می‌شود روابط دیپلماتیک با این کشور را قطع کرده اند. این کشورها قطر را به حمایت از "گروه‌هـای تروریستی" متهم کرده‌اند.سیاست  منطقه‌ای عربستان اساساً سیاستی تنش زا و مخرب میباشد.

مقامات ریاض در راستای تحقق بخشی به آرزوی خود مبنی بر رهبری جهان عرب و جهان اسلاـ، و در نتیجه، همراه سازی کشورهای عرب و مسلمان منطقه، هرگاه هر یک از این کشورها را در سمت و سوی مخالف خود میبینند، مسئله را بر نمی تابند و با ابزارهای مختلف  سیاسی و اقتصادی آن را در فشار قرار میدهند. قطع رابطه با قطر و برخورد شدید با آن اولین بار نیست که با این کشور انجام میشود. این نحو برخورد همچنین محدود به قطر هم نمی شود بلکه کشورهای مختلف در رابطه خود با عربستان طعم اینگونه برخوردها را چشیده اند.

این موارد بیانگر این واقعیت میباشد که سعودیها در فضاهای یاد شده اساساً رویکرد قیمـ مأب و زور محور همراه با نخوت و تکبر را دارند. روحیه‌ای که بی تناسب با طبیعت خشن و خشک  منطقه نجد نمی باشد.

درپایان انصارمی افزاید :

سیاست خارجی پرتنش ریاض در حالی است که رهبران سعودی با ادعای خادمین حرمین شریفین که اشاره به اماکن مقدس مکه و مدینه است، تلاش دارند تا خود را به عنوان محور و رهبر  در میان کشورهای جهان اسلام و منطقه نشان دهند. ادعایی که با توجه به سیاستهای عربستان در روابط با کشورهای منطقه در عمل متناقض و بدور از واقعیت است. چگونه ممکن است کشوری ادعای نقش رهبری را در جهان اسلام داشته باشد و همزمان با چهار کشور اسلامی در قطع رابطه کامل و علیه کشور اسلامی دیگر (یمن) در حال جنگ باشد؟