مروری بر مراقبات ماه مبارک رمضان(14)

اللَّهُمَّ إِنیِّ أَعُوذُ بِکَ مِنْ إِیثَار الْبَاطِلِ عَلَى الْحَقِّ: خدایا به تو پناه می برم از اینکه باطل را بر حق ترجیح دهم

ماه مبارک رمضان، زمان تزکیه و تربیت و ساختن و چشیدن است، ایام عفاف و کنترل و توجه به خدا و تقرب به پروردگار است. دریغ... که این ماه به جای نزدیکی به خدا، از او دورتر، و به جای انتخاب حق، باطل را ترجیح دهیم. پس دست ها را به دعا بلند کرده و می گوییم:" اللَّهُمَّ إِنیِّ أَعُوذُ بِکَ مِنْ إِیثَار الْبَاطِلِ عَلَى الْحَقِّ: خدایا به تو پناه می برم از اینکه باطل را بر حق ترجیح دهم."

ترجیح حق بر باطل، امری است که باید از آن به خداوند پناه برد. بنا بر نص قرآن، "حق" چیزی جز خداوند تبارک و تعالی نیست. و هر چه که مرتبط با حضرت حق است، آن هم حق است. و در مقابل هرچه غیر از خداست، باطل، فانی، زوال‌پذیر، ازبین‌رفتنی است.

خداوند، فطرت انسان را بر اساس حق آفریده است. لذا فطرت انسان؛ حق‌شناس، حق‌گرا و حق‌پذیر است و کاملاً بر مدار حق قرار می گردد. انسان بر اساس فطرت و خلقت اصلی خود، حق را می شناسد و همواره آن را بر باطل ترجیح می­ دهد. او در برابر دین حق، سخن حق، رفتار حق و صفات حق، تسلیم بوده، و حاضر است برای آن سرمایه گذاری کند و حتی جان خود را فدای آن کند.

اما انسان ممکن است بر اثر انحراف و یا یک اشتباه،  باطلی را بر حق ترجیح دهد. گاهی این اشتباه دراثر این است که باطل، لباس حق را می پوشد و خود را در چهره حق، معرفی می کند. آنچه در فتنه‌های سیاسی، فرهنگی، اجتماعی، فکری و ایدئولوژیک اتفاق می‌افتد، از این نوع است. در این حالت  تشخیص حق از باطل سخت می شود. لذا انسان حق مدار، در شناخت شاخص‌ها و معیار­های حق کوشا بوده و سعی تمام دارد، و شناخت و بصیرت خود را تقویت کرده، تا در زمان فتنه ها، حق را فدای باطل نکند.

زمانی نیز انسان حقی را می‌شناسد، دچار شک و شبهه هم نمی گردد؛ ولی به خاطر نفسانیت خود، به خاطر وسوسه و انگیزه‌های شیطانی، باطل را ترجیح می‌دهد. مثلاً زمانیکه علاقه شدیدی به مال و مقام داشته باشیم، و با انتخاب حق، اموال و یا موقعیت کاری مان به خطر می افتد، و یا هنگامیکه زیر دستی؛ کارگری، یا حتی کودکی سخن حقی را می گوید ، اما به تصور اینکه جایگاه و شان اجتماعی مان زیر سوال می رود، حق را رد کرده و آن را نمی پذیریم. و این همان چیزی است که باید از آن به خدا پناه برد. (اللَّهُمَّ إِنیِّ أَعُوذُ بِکَ مِنْ إِیثَار الْبَاطِلِ عَلَى الْحَقِّ) چرا که نپذیرفتن حق، یعنی دوری از حضرت حق، که خسران ابدی را برای ما در پی دارد.