بررسی مطبوعات کابل 23 جوزا 1396
https://parstoday.ir/dari/radio/uncategorised-i42672-بررسی_مطبوعات_کابل_23_جوزا_1396
" گارنیزیون کابل اصلاح یا منحل شود "،" آیا رییس جمهور به حمایت امریکایی ها دلگرم است ؟" و "فرازها و دشواری های ماموریت ملل متحد در افغانستان " عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است که در ادامه میخوانید:
(last modified 2023-09-27T07:19:12+00:00 )
جوزا 23, 1396 04:30 Asia/Kabul
  • بررسی مطبوعات کابل 23 جوزا 1396

" گارنیزیون کابل اصلاح یا منحل شود "،" آیا رییس جمهور به حمایت امریکایی ها دلگرم است ؟" و "فرازها و دشواری های ماموریت ملل متحد در افغانستان " عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است که در ادامه میخوانید:

روزنامه ی ماندگار در سرمقاله ای تحت عنوان " گارنیزیون کابل اصلاح یا منحل شود " چنین نوشته است :

سرانجام دادستانی کُل کشور، وظایفِ دو تن از مقاماتِ امنیتیِ کابل را به‌‌منظورِ بررسیِ اتهام‌ها و رویدادهایِ ۱۲ جوزا در کابل به حالتِ تعلیق درآورد.

ریاست جمهوری افغانستان از این اقدام ستایش کرده است.

ریاست اجرایی افغانستان نیز گفته است که این تعلیق به خواستِ معترضان بوده و ممکن است کسانِ دیگری هم تعلیقِ وظیفه شوند.

اما آیا رویداد خونینِ روز ۱۲ جوزا و به تعقیب آن، سه حملۀ انتحاری در مراسم نماز جنازۀ سالم ایزدیار، یکی از شهدای تظاهرات مردمی، می‌تواند به تعلیق وظیفۀ این دو مقام امنیتی و تحقیق از آنان خلاصه شود؟

ماندگار می افزاید،حالا که دادستانی کُل، فرمانده گارنیزیونِ کابل را از سمتش تعلیق داده است، لازم است که در مورد این نهاد هم تصمیم گرفته شود.

در حال حاضر، نهـاد گارنیزیون کابل یکی از نهادهای تقریباً شخصی و وابسـته به تمایلات سیاسیِ ارگ است تا جمیع مردم افغانستان. شکل این نهاد، بسیار قومی و قبیله‌یی است.

بنابرین خوب است که مجلس نمایندگان اول روی منحل کردنِ گارنیزیون کابل به عنوان نهادی که موازی با فرماندهی امنیۀ کابل و دیگر نهادهای امنیتی عمل می‌کنـد، اقدم کند و یا هم این نهاد را از شکلِ اجاره‌یی بیرون کشیده و اصلاحاتِ لازم را برای ملی ساختنِ تشکیلاتِ آن وارد سازد.

در غیر آن، نهادهای فرمایشـی فقط می‌توانند وسیلۀ سرکوبِ معترضان و خدمتگزارِ جریان‌های تنگ‌نظرِ قومی گردند و در عین حال، ابهامات و پیچیده‌گی‌هایِ بیشتری در روند مبارزه با تروریسـم ایجاد کنند.

" آیا رییس جمهور به حمایت امریکایی ها دلگرم است ؟" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی آرمان ملی است که در آن چنین آمده است :

حوادث خونین اخیر سبب شد که شماری خیمه های اعتراضی را در شهرکابل برپا دارند و برخی از نهادها و احزاب سیاسی از حکومت شدیداً انتقاد کنند و بر ضعیف بودن نهادهای امنیتی انگشت بگذارند.معترضان و برخی از احزاب سیاسی خواهان استعفای مسؤولان نهادهای امنیتی شدند و گفتند به تعدادی از این مسؤولان دیگر باور ندارند و ممکن است آنها در تبانی با هراس افگنان در قتل و کشتار مردم دست داشته باشند.

آرمان ملی می افزاید :

بی باوری ها نسبت به رهبران حکومت و مسؤولان نهادهای امنیتی سبب شده است که اعتبار حکومت به صفر تقرب کند و از هر طرف صدای اعتراض بلند شود.رییس جمهوری کشور حاضر نیست در قدرت و اجراآت خود اصلاحات بیاورد و تجدید نظر کند ولی از همه می خواهد که با وی همکار باشند و منافع کشور را در نظر داشته باشند.ممکن است رییس جمهور با حمایت امریکایی ها دلگرم باشد و به این فکر باشد که پشتیبانی امریکایی ها را دارد و نباید به خواست های مردم و یا نماینده گان مردم پاسخ مثبت داد.

این توهم رییس جمهور برای آینده کشور بسیار خطرناک است .

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی افغانستان که در سرمقاله ای تحت عنوان "فرازها و دشواری های ماموریت ملل متحد در افغانستان " چنین نوشته است :  تا هنوز دهها میلیارد دالر از آدرس کشورهای کمک کننده به افغانستان سرازیر شده است.

این کمک ها در راستای بازسازی، ارایه خدمات اساسی برای مردم، تأسیس نهادهای قانونی، کمک به روند صلح، توسعه حقوق بشر و تلاش برای ایجاد حکومتداری خوب به مصرف رسیده است، اما اگر به صورت عمیق و همه جانبه، نقش ملل متحد در ثبات، رفاه اجتماعی و توسعه صلح و حقوق بشر مورد ارزیابی قرار گیرد، متأسفانه خلأها و کاستی های زیادی در فعالیت های این سازمان به مشاهده می رسد.

اگر کمک های جامعه جهانی در چوکات منظم، برنامه ریزی شده و با در نظرداشت اولویت های اساسی حکومت و مردم افغانستان به مصرف می رسید، بدون شک امروزه هم مردم افغانستان از سطح بالاتر زندگی برخوردار می شدند و هم از نیازمندی افغانستان به کمک های بین المللی کاسته می شد.

 در پایان نویسنده می افزاید :یکی از مسؤلیت های اساسی ملل متحد کمک به صلح، کاهش خشونت و نهادینه سازی ارزش های حقوق بشری در جهان است.

نقش سازمان ملل در این موارد نیز بیشتر تحت الشعاع مسایل دیگر قرار گرفته و به کلی به فراموشی سپرده شده است. ممکن است یوناما در راستای تأمین حقوق بشر و حقوق اطفال و زنان فعالیت های داشته باشد، ولی این فعالیت ها بدون شک استراتژیک نبوده و به توسعه فرهنگ حقوق بشری در کشور آن طوری که باید کمک نکرده است.بررسی استراتژیک فعالیت های یوناما در افغانستان، برای شناسایی نقاط قوت و منفی مأموریت این نهاد نیز لازم و اجتناب ناپذیر می باشد. این ارزیابی، سازمان ملل را یاری می رساند تا اطمینان حاصل نماید که مأموریت شان در افغانستان موثر بوده و با اولویت‌های این کشور مطابقت دارد.