بررسی مطبوعات کابل 24 جوزا 1396

"بحران امنیتی و مشکلات ساختاری"،" پاکستان چین را هم فریب خواهد داد " و"پاکستان به عنوان کشور حامی تروریستان باید بیشتر رسوا شود "، عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است که در ادامه می خوانید:

"بحران امنیتی و مشکلات ساختاری" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان است که در آن چنین آمده است :

طی روزهای گذشته کشور ما شاهد حوادث خونین و کم سابقه ای بود. موج جدید حملات از حادثه وزیر اکبر خان شروع شد و تا حمله تروریستی در هرات تداوم یافت. این حملات به قدری فاجعه بار و دردناک بود که حتی طالبان و شبکه حقانی از پذیرش مسولیت آن ها سر باز زدند. از سوی دیگر این حملات باعث عصبانیت شدید برخی از شهروندان گردید و کار به مظاهره خشونت آمیز و برپایی خیمه های تحصن در سطح شهر کشید. 
مهم ترین خواست معترضان در طی روزهای گذشته تغییر در کارگزاری های بخش امنیتی کشور بود و اتفاقا حکومت نیز در حد مقدورات خویش به این خواسته پاسخ داده است. تعلیق وظایف قومندان امنیه کابل و قومندان گارنیزیون کابل و نیز تحقیقات سارنوالی در باره کسانی که در حوادث گذشته کوتاهی کرده اند، بخشی از پاسخ حکومت به مطالبات متحصنان بود.

نویسنده می افزاید :

مشکل اصلی ما در بخش امنیتی در ساختارهای امنیتی است نه در افراد و مقامات .طبیعی است که بخشی از مشکلات ساختاری در بخش امنیت مربوط به وضعیت داخلی ما و مناسبات سیاسی، قومی، جناحی و حزبی است که ریشه های تاریخی و طولانی در این سرزمین دارد. بخشی دیگر نیز تابعی از بحران و آشوب در ساختارهای منطقه ای و بین المللی امنیت است. امری که متاسفانه همه ما از آن غفلت می کنیم. تا زمانی که نتوانیم ساختارها را به نفع خویش تغییر دهیم، تغییر در افراد و کارگزاری ها مشکلات امنیتی را حل نخواهد کرد.

و " پاکستان چین را هم فریب خواهد داد "عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است :

به‌تازگی دولت چین از آماده‌گیِ کشورش برای میانجیگری میان افغانستان و پاکستان خبر داده‌ است. اگرچه این اظهارِ آماده‌گی در دو سالِ اخیر چندین‌بار توسط مقاماتِ چینی تکرار شده، اما این‌بار رییس‌جمهور چین در دیدار با آقای غنی از عزمِ کشورش برای برگزاری یک نشستِ سه‌جانبه میان افغانستان، پاکستان و چین خبر داده است.
آقای شی جین پینگ رییس‌جمهور چین گفته است که پیکنگ ضمن آن‌که از روند صلح افغانستان به رهبری دولتِ این کشور حمایت می‌کند، بر حلِ مشکلاتِ افغانستان و پاکستان و نیز بر گسترشِ همکاری‌ها میان چین و افغانستان تأکید دارد .

ماندگار می افزاید : 
حکومت افغانستان و دستگاه دیپلماسیِ کشور قبل از قبولِ هر نوع واسطه و میانجی میانِ خود و پاکستان، باید با خود این فیصله را کنـد که آیا به‌راستی خواهانِ رهایی از سلطۀ پاکستان و در نهایت، رهایی از جنگ و بدبختی است یا خیر. اگر پاسخ مثبت باشد، باید تمام نیروهای ملی و میهنی در جهتِ تدوینِ یک دکتورین و دیپلماسی شفاف و پویا در قبال پاکستان بسیج شوند و این‌گونه بتوانیم این کشور را در میدان سیاست و دیپلماسی شکست دهیم. اما اگر این سوال را حکومت بی‌پاسخ بگذارد و بازهم همانندِ همیشه در نبود دیپلماسی و سیاست خارجیِ روشن، به استقبال از میانجیگری چین وارد گفت‌وگوی سه‌جانبه با پاکستان شود، چنین نتیجه می‌گیریم که سیاستِ حکومت، بقای جنگِ و بی‌ثباتی و زخم‌خوردنِ همیشه‌گیِ مردم افغانستان از پاکستان است!

و به سراغ روزنامه ی آرمان ملی می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان "پاکستان به عنوان کشور حامی تروریستان باید بیشتر رسوا شود"  چنین نوشته است :

حوادث تروریستی اخیر در کشور به ویژه انفجار در چهارراهی زنبق سبب شد که افغانستان یک باردگر در محراق توجه جهانی قرار گیرد.پس از این حملات، نهادهای امنیتی کشور شبکه حقانی وسازمان استخبارات پاکستان را متهم کردند که در حملات انتحاری وانفجار دست داشتند.برخی از مسؤولان حکومتی گفتند که سازمان استخبارات پاکستان نمی خواست تانشست کابل برگزار شود به همین منظور به وسیلة  شبکه حقانی انفجار تانکر را سازماندهی کرد که در آن تعداد زیادی از افراد غیر نظامی شهید و زخمی شدند.پاکستان و شبکه حقانی این اتهام حکومت افغانستان را رد کردند و تنش میان دو کشور در سطح بسیار بالا کشانده شده است.

در پایان آرمان ملی می افزاید :

تجربه نشان داده است زمانی که حیثیت جهانی پاکستان در خطر باشد فوراً متوسل به توطیه می شود و به دولت های مقتدر جهان موضوع مذاکره طالبان با حکومت افغانستان را مطرح می کند و همه را دلگرم می سازد و گاهی حکومت ما هم فریب این توطیه ها را می خورد و از متهم ساختن پاکستان در سازمان های بین المللی خود داری می کند.

باتوجه این ملاحظات، حکومت افغانستان باید در نشست هایی که برگزار خواهد شد فریب این توطیه‌ها را نخورد و به شدت از پاکستان انتقاد کند و حمایت آن کشور از تروریستان را با ادله واسناد در نشست های چند جانبه مطرح سازد.