بررسی مطبوعات کابل 27 جوزا 1396

"حمله به «الزهرا» و درس مردم به تروریستان " ،" پروژه ناکام نفاق مذهبی در افغانستان" و" زمان بی‌راهبردی امریکا در افغانستان"،عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است که در ادامه می خوانید:

روزنامه ای ماندگار در سرمقاله ای تحت عنوان حمله به «الزهرا» و درس مردم به تروریستان چنین پرداخته است.

تروریستان بار دیگر با حمله بر نمازگزاران در مسجد الزهرا شماری از غیرنظامیان بی‌گناه را درحالی که سرگرم عبادت و دعا به درگاه حق در این ماه رمضان بودند، به شهادت رسانیده و شماری را زخمی ساختند.
این نخستین بار نیست که گروه‌های تروریستی بر مساجد و نمازگزاران حمله‌ور می‌شوند. آنان پیش از این به تکرار مساجد، علما و روحانیون را آماج قرار داده اند. در چند مورد مشخص، عمدتاً هدف اصلی تروریستان جنایت‌کار پیروان اهل تشیع می‌باشد. این بدان معنا نیست که اهل تسنن از حملات آنها در امان بوده باشد؛ چنان که به تکرار شاهد حملات تروریستان بر روحانیون سنی هم بودیم. در آخرین مورد، مراسم جنازۀ سالم ایزدیار را در کابل هدف قرار دادند که عمدتاً اهل تسنن آنجا صف کشیده بودند. در دو ماه پیش، با بم‌گذاری بر مدرسه‌یی در ولایت پروان که دانش‌آموزان علوم دینی و مذهب حنفی بودند، تروریستان نشان دادند که بر هیچ مذهبی ارزش قایل نیستند. 

ماندگار در ادامه می افزاید:

تروریستان زیر عنوان اسلام و مسلمانی، مسلمانان و دین داران را هدف قرار داده و به شهادت می‌رسانند. آنها یک هدف اساسی را در این حملات جستجو می کنند: از میان برداشتن وحدت و همگرایی مذهبی در افغانستان. دشمنان افغانستان در چهل سال جنگ و خشونت موفق گردیدند که اختلافات منطقه‌ ای، قومی، زبان و سیاسی را در افغانستان برجسته ساخته و از آن سود جویند؛ اما در این مدت هرگز موفق نشدند که درگیری های مذهبی- دینی را در این کشور شعله‌ور سازند.

 مردم از سراسر افغانستان از اقوام و مذاهب جداگانه، نفرت شان را از این حملۀ تروریستی و عاملان آن ابراز داشتند. بیشتر واکنش از پیروان اهل تسنن بود. واکنش‌های مردم در شبکه های اجتماعی و رسانه‌های جمعی کم سابقه بود. همه یک صدا گفتند که در این لحظات دشوار خود را در کنار برادران اهل تشیع خویش می‌دانند و شکار توطیه‌های هراس افگنان بدصفت نخواهند شد.

در همین حال روز نامه ی افغانستان نیز در سرمقاله ای تحت عنوان پروژه ناکام نفاق مذهبی در افغانستان چنین نوشته است.

نفاق مذهبی و مجادلات فرقه ای در کشورهای اسلامی هم سابقه طولانی تاریخی دارد و هم زمینه های گسترده سیاسی، اجتماعی و فرهنگی. اکنون نیز بسیاری از دست های پیدا وپنهان در تلاش اند تا این اژدهای خفته را بیدار کنند و در بسیاری از موارد موفق هم شده اند. 
اما به نظر می رسد که این پروژه سال ها است در افغانستان ناکام مانده و هم چنان زمین گیر شده است. کشوری که دارای هزار زخم ناسور و هزار درد بی درمان است، اما در سال های اخیر در زمینه مدارای مذهبی و تساهل دینی، الگویی برای دیگر کشورهای اسلامی قرار گرفته است.

نویسنده در ادامه نوشته است:

در آخرین مورد، جمعه شب گذشته حمله تروریستی بر مسجد الزهرا در جاده شهید مزاری صورت گرفت که در پس آن علاوه بر اهداف تروریستی، انگیزه های مذهبی و فرقه ای نیز کاملا مشهود بود. این حمله درست در شب بیست و یکم ماه رمضان که شب قدر و سالروز شهادت امام اول شیعیان است، صورت گرفت و استفاده از چنین فرصتی احتمال شعله ور ساختن احساسات مذهبی را دو چندان می کند.

بسیاری از فعالان شبکه های اجتماعی که از اهل سنت هستند و  احساس می کردند که ممکن است این حمله به احساسات مذهبی شیعیان دامن بزند، بسیار زود واکنش نشان دادند و پیام های همبستگی و ابراز همدردی صادر کردند. رهبران سیاسی نیز در ابراز همدردی با مردم مصیبت دیده سهم قابل ملاحظه ای گرفتند. به نحوی در پس ذهنیت عمومی این نکته نهفته بود که ممکن است این حادثه تروریستی باعث تحریک احساسات مذهبی گردد و چالش های جدیدی را سبب شود. 
اما خوش بختانه در اولین ساعات وقوع این حمله تروریستی نخستین واکنش ها از سوی رهبران سیاسی و مذهبی جامعه شیعه افغانستان بسیار آگاهانه و امیدوار کننده بود. همه آن ها به نحوی از منازعات فرقه ای و مذهبی اظهار بیزاری کرده بودند و مثل همیشه حساب تروریست ها را از دیگر مردم افغانستان جدا دانستند. 

و سر انجام روزنامه ای انصار در مطلبی تحت عنوان زمان بی‌راهبردی امریکا در افغانستان چنین چنین نوشته است.

تعبیر تغییر استراتژی، جز یک لفاظی چیز دیگری نیست و امریکا با زمینگیر شدن در افغانستان بیشتر زمان بی‌راهبردی خود در کشورمان را سپری می‌کند تا در واقع امر رویکرد جدیدی را داشته باشد چرا که این ملت افغانستان است که همچنان همه روزه حتی در مساجد و هنگامـ عبادت قربانی میشوند

امریکا دو ماه قبل بود که بزرگ‌ترین بمب غیرهسته‌ای خود به نام موآب، (MOAB)، را در منطقه آچین از ولـایت ننگرهار پرتاب کرد با این ادعا که هدف از پرتاب این بمب تخریب تونل‌های داعش و از بین بردن نیروهای آن بوده است. استفاده از این بمب در آن زمان تصوری از تحرک جدید امریکا در صحنه افغانستان به وجود آورد که گویا این کشور با ریاست جمهوری دونالد ترامپ رویکرد و حتی برنامه جدیدی را در افغانستان مد نظر دارد و موآب نقطه شروع این برنامه است.

بطلـان این تصور چندان زمانبر نبود چراکه با وجود حملـات گسترده طالبان در مناطق مختلف و سلسله حملـات تروریستی در کابل، نیروهای امریکایی بیشتر نقش تماشاچی به عهده داشتند تا داشتن نقش فعالی که بر مبنای یک برنامه جدید باشد.

روزنامه انصار می افزاید:

حالـا و با حضور دو تن از ارشد‌ترین مقامات نظامی امریکا در مجلس سنا معلومـ شده که واشنگتن در اصل هیچ برنامه‌ای در افغانستان ندارد و تنها سعی می‌کند از شکست در افغانستان جلوگیری کنند که به گفته یکی از این دو، (دوره فعلی در افغانستان زمان بدون راهبرد است.)

 جنرال جیمز ماتیس، وزیر دفاع امریکا فردی بود که این را اعتراف کرد. او به همراه جنرال جوزف دانفورد، رئیس ستاد مشترک ارتش امریکا در کمیته نیروهای مسلح سنای امریکا حاضر شده بودند تا به پرسش سناتورها در خصوص وضعیت ارتش و برنامه آن در افغانستان پاسخ بدهند. از پرسش‌های سناتورها و به خصوص جان مک‌کین معلوم بود که آنها چندان دل خوشی از وضعیت امریکا در افغانستان ندارند چون هیچ چشم اندازی از پیروزی در افغانستان نمی‌بینند.