بررسی مطبوعات چاپ کابل 4 میزان 1396
https://parstoday.ir/dari/radio/uncategorised-i53189-بررسی_مطبوعات_چاپ_کابل_4_میزان_1396
"خطر آلودگی و کاهش آب های زیر زمینی" ،" برای کابل بی آب اندیشه کنید" و "تجربه ی ناکام حکومت وحدت ملی" عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است که در ادامه می خوانید:
(last modified 2023-09-27T07:19:12+00:00 )
میزان 04, 1396 07:12 Asia/Kabul
  • بررسی مطبوعات چاپ کابل 4 میزان 1396

"خطر آلودگی و کاهش آب های زیر زمینی" ،" برای کابل بی آب اندیشه کنید" و "تجربه ی ناکام حکومت وحدت ملی" عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است که در ادامه می خوانید:

"خطر آلودگی و کاهش آب های زیر زمینی" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان است که در آن چنین آمده است:

در مورد خطر آلودگی و کاهش آبهای زیر زمینی کابل از سال ها پیش هشدار داده شده بود، اما متأسفانه دولت نه تنها در باره تأمین آب آشامیدنی صحی برای شهروندان کابل اقدام نکرده که از هدر رفتن و آلودگی بیشتر آب های موجود نیز جلوگیری نکرده است.

دیروز وزارت انرژی و آب اعلام کرد که استفاده از آب‌های زیر زمینی کابل به مرحله بحرانی رسیده و اگر این روند به همین وضع ادامه پیدا کند، اثرات منفی زیست‌محیطی را در پی‌خواهد داشت.

نویسنده می افزاید:

برگزاری کنفرانس های مطبوعاتی مسؤلان دولتی نیز پیش از آن که برای یافتن راه حل ها و یا توضیح راهبردهای پیشگیرانه در این زمینه باشد، بیشتر به هدف فرافگنی، فرار از مسؤلیت های قانونی و توجیه کم کاری های اداری انجام می شود.

به همین دلیل این کنفرانس ها و اخطارها به هیچ تصمیم عملی نمی انجامد و هیچ راه بیرون رفتی را نشان نمی دهد.

 در حالی که میلیاردها دالر در یک و نیم دهه گذشته به افغانستان واریز شده، بسیار شرم آور است که کابل با پنج ملیون جمعیت فاقد آب سالم آشامیدنی باشد.

ظلم و ستم نا بخشودنی است که شهروندان مجبور باشند، از آب آلوده استفاده کنند. چرا تا هنوز هیچ کار اساسی و زیربنایی در این مورد صورت نگرفته است؟ چرا دولت پروژه‌های آبرسانی را با استفاده از آب‌های جاری کشور عملی نکرده است؟ مسؤلیت اصلی در این زمینه متوجه دولت است که باید راهکارها و راه‌حل‌هایی را برای جبران کمبود آب و بهره مندی شهروندان کابل از آب صحی و پیش‌گیری از وقوع فاجعه محیط زیستی جستجو کند.

" برای کابل بی آب اندیشه کنید" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی آرمان ملی است که در آن چنین آمده است:

طی چهل سال اخیر شهر کابل به دلایل جنگ و عوامل دیگر، پراز نفوس شده است و به عمین دلیل استفاده از آب های زیرزمینی بیشتر گردیده و سطح آب ها نیز پایین آمده است.

همچنان از یاد نبریم که نبود سیستم کانالیزاسیون در این شهر شش میلیونی، آب های زیرزمنیی در معرض آلوده گی های شدیدی قرار داده است و این ،زمینه را برای مبتلا شدن کابلیان به امراض گوناگونی فراهم می سازد.

 دولت افغانستان باید برای این مسأله بسیار مهم و سازنده از همین اکنون اندیشه کند و همه به یاد داشته باشند که تا ده سال دیگر ممکن است برای بدست آوردن آب های زیرزمینی به حفر چاه هایی به عمق دو سه صد متر نیاز خواهد بود.

آرمان ملی می افزاید:

امروز تقریباً بسیاری از بزرگ شهر های کشور در معرض بی آبی شدیدی قرار دارند و چنانچه دیده شده است در برخی از شهر ها مردم گرفتار مشکلات فراوانی برای تهیه آب آشامیدنی گردیده اند.

پایتخت بیش از هر شهری در معرض خطر بی آبی قرار دارد.

از این رو لازم است که دولت با استفاده از دریاهای سالنگ و پنجشیر برای شهروندان کابل هم آب آشامیدنی تهیه کند و هم برای سرسبزی از آن بهره بگیرد.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی ماندگار که در مطلبی تحت عنوان "تجربه ی ناکام حکومت وحدت ملی" چنین نوشته است:

ارگ ریاست جمهوری چنان در بزرگ‌نمایی دستاوردهای خود اغراق به خرچ می‌دهد که اگر کسی با مسایل افغانستان آشنایی نداشته باشد، فکر می‌کند که پیش از دولت وحدت ملی، دولت طالبان و یا چیزی بدتر از آن بر افغانستان حاکم بوده است. ارگ ریاست جمهوری به گونۀ سوال‌برانگیز بیشترِ دستاوردهای فعلیِ افغانستان را ناشی از سیاست‌های دولت وحدتِ ملی معرفی می‌کند و باور دارد که افغانستان پس از سیزده سال حاکمیتِ سلطه‌گرانۀ رییس جمهوری پیشین، به فضای امن، دموکراسی و آزادی بیان و اندیشه دست یافته و از یک مرحلۀ خطرناک به‌خوبی عبور کرده است.

در پایان نویسنده می افزاید:

دولت وحدت ملی با وجود اینکه در آغاز با موجی از امیدواری‌ها پا به میدان گذاشت، اما خود به قبرکنش تبدیل شد.

تعدادی از سیاست‌مدارانِ افغانستان مشکل را نه در مدیران فعلی، بل در کشورهایی می‌دانند که به‌نحوی در مسایل افغانستان دخیل اند. به باور این طیف از سیاسیون، نه دولت آقای کرزی دولتِ مردمی بود و نه دولتِ فعلی از رای و آرایِ مردم بیرون شده است. به نظر این سیاسیون، دولت فعلی ادامۀ همان روند بن است که با مداخلۀ غرب و به‌ویژه امریکا دولتی را برای افغانستان تجویز کرد که بیشتر حافظ منافعش باشد و نه خدمت‌گزار مردم افغانستان! تا زمانی که این روند ادامه پیدا کند و هر کشوری به‌طور یک‌جانبه منافعِ خود را در افغانستان جست‌وجو کند، هیچ روزنۀ امیدی برای بیرون شدن از وضعیتِ فعلی وجود ندارد و به دنبال دولت وحدت ملی نیز دولتِ دیگری بر سر کار خواهد آمد که همین وضعیت را ادامه خواهد داد.