بررسی مطبوعات چاپ کابل 6 میزان 1396

"کفشی که سیاسی شد" ،" دولت افغانستان از فرصت پیش آمده استفاده اعظمی کند" و " دولت افغانستان از فرصت پیش آمده استفاده اعظمی کند" عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است که در ادامه میخوانید:

"کفشی که سیاسی شد" عنوان مطلبی از روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است :

پس از یک هفته بازداشت عبدالواحد دادشانی ـ فردی که در مسجد جامع هرات به سوی گلبدین حکمتیار، رهبر یکی از شاخه‌های حزب اسلامی، کفش پرتاب کرد ـ آزادیِ او هنوز در هاله‌یی از ابهام قرار دارد و گفته می‌شود که موضوع از سوی نهادهای عدلی و قضایی پیگیری خواهد شد.

گمان می‌رود خلافِ آن‌چه که از قول آقای حکمتیار مبنی بر بخشیده شدنِ این جوان گفته شده، افراد این حزب و شاید هم شخص آقای حکمتیار می‌خواهند از این موضوع استفاده‌های سیاسی ببرند و آن را چنان به سود خود مصادره کنند که گویا آقای دادشانی یک جریان کلانِ سیاسی است که با هدف و انگیزه‌های خاصِ سیاسی تلاش کرده که «محبوبیت رهبر حزب اسلامی» را در هرات خدشه‌دار سازد. در حالی که همه می‌دانند با وجود تلاش‌های چندین‌روزۀ هیأتِ فرستاده شده و والی هرات که در این خصوص بی‌طرف عمل نکرده، استقبال از آقای حکمتیار در هرات به پیمانه‌یی نبوده که برخی‌ها در فضای مجازی در حال نشان دادنِ آن هستند.

ماندگار می افزاید :

گفته می‌شود اکثر افرادی که در سخنرانی آقای حکمتیار شرکت کرده بودند، یا پناهجویانی بوده اند که در اطراف هرات مسکن گزیده اند و یا افراد روزمزدی که در بهای یک روز نان حاضر شده بودند از سر چوک به پای سخنرانی آقای حکمتیار بروند.

برخی منابع در هرات می‌گویند که والی هرات نیز تلاش‌های زیادی به خرچ داد که استقبال از آقای حکمتیار را باشکوه نشان دهد و حتی وقتی متوجه شد که افراد کمی در سخنرانی او شرکت کرده اند، کارمندان دولتی را وادار ساخت که به مسجد جامع هرات بروند.

" آیا کلید صلح به دست افغانستان می افتد؟" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان است که در آن چنین آمده است:

در سال های گذشته بارها مقامات کشور ما گفته اند که صلح زمانی بدست می آید که پاکستان صادقانه در راستای صلح گام بردارد.

به این مفهوم که یک طرف اصلی روند صلح در افغانستان پاکستان است نه گروه های شورشی و مسلح. معنای این سخن این است که کلید صلح تا کنون در دست دیگران بوده است و ما هم چنان تابع و پیرو شرایطی که همواره بر ما تحمیل می شده است. اما طی ماه های اخیر وقایعی رخ داده است که نشان می دهد افغانستان کم کم در حال به دست آوردن جایگاه مهم در عرصه بین المللی و منطقه ای و هم چنین روند صلح با مخالفان است. بدین ترتیب احتمال این که کلید صلح به دست افغانستان بیفتد و یا حداقل از یک طرف منفعل به یک طرف تعیین کننده بدل شود، چندان دور از انتظار نیست.

نویسنده می افزاید :

واقعیت این است که نشانه های خوبی برای صلح افغانستان در حال رخ نمودن است و ما در مرحله خوبی قرار گرفته ایم.

به شرط آن که تمام تردیدها را کنار بگذاریم و هم چنان پاکستان را طرف اصلی قضیه و کسانی را که در مقابل نیروهای امنیتی کشور سلاح به دست می گیرند و هر روزه مردم ما را به خاک و خون می کشند، دشمن بدانیم

و" دولت افغانستان از فرصت پیش آمده استفاده اعظمی کند" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی آرمان ملی است که در آن چنین آمده است:

برخی از سیاستمداران به این باور اند که افغانستان باید سیاست پانزده سال گذشته را دنبال کند و از تحریک کشور های منطقه بپرهیزد.

در حالیکه اگر واقع بینانه به این مسئله نظر اندازیم در خواهیم یافت که همین سیاست حکومت در پانزده سال گذشته بودکه سبب به درازا کشیدن جنگ و نا امنی در افغانستان شد درصورتیکه فرصت های زیادی وجود داشت تا این نا امنی ها مهار می شدند ولی متأسفانه با گذشت هر روزدامنه این نا امنی ها گسترش یافت و جوقه جوقه انسان های مظلوم و بیگناه این سرزمین به شکل فجیع به قتل رسیدند.

در پایان انیس با تاکید به فشارهای اخیر جهانی برپاکستان می افزاید :

 به رهبری دولت افغانستان بر میگرددکه چگونه از این فرصت استفاده می نماید و کشور های منطقه را به دنبال خود می کشاند و آسیب های ناشی از تجمع گروه های تروریستی را در دراز مدت در منطقه به این کشور ها تفهیم می نماید.