بررسی مطبوعات چاپ کابل 26 میزان 96

"استمرار بازی خونین پاکستان با افغانستان" ،"ذهنیت قبیله ای و جنگ افغانستان" و " رویای پوچ که برباد رفت " ،عناوین سرمقاله روزنامه های مهم چاپ امروز کابل است.

روزنامه ی افغانستان در سرمقاله ای تحت عنوان استمرار بازی خونین پاکستان با افغانستان چنین نوشته است:

ششمین اجلاس چهارجانبه با حضور کشورهای آمریکا، چین، افغانستان و پاکستان تحت عنوان گروه هماهنگی چهار جانبه پس از وقفه بیست ماهه در مسقط پایتخت عمان بدون هیچ نتیجه مشخصی پایان یافت. به گفته مقامات پاکستانی این اجلاس به ابتکار این کشور دو باره از سر گرفته شده است و هدف از آن ایجاد صلح و آشتی در افغانستان و نشان دادن حسن نیت پاکستان در راستای پیشرفت پروسه صلح افغانستان بوده است.

گفته می شود این اجلاس که بنا بود با اعلامیه مشترک خاتمه یابد و در این اعلامیه میکانیزم نشست های بعدی مشخص شود، احتمالا با درگیری لفظی بین مقامات افغانستان پاکستان بدون هیچ نتیجه مشخصی پایان یافته است.

نویسنده می افزاید :

واقعیت این است که پاکستان از روزی که مداخله خود در افغانستان را از آغازین روزهای تجاوز شوروی تا کنون شروع کرده است، هیچگاه صادق نبوده و همواره با سرنوشت مردم افغانستان بازی کرده است. از روزی که این کشور به بهانه کمک به جهاد و مجاهدین کمر به ویرانی افغانستان بست تا هنوز تنها یک سیاست را در پیش گرفته و هرگز دست از این سیاست بر نداشته است و آن سیاست قتل و کشتار مردم افغانستان به وسیله خود افغان ها است. شاید امروز دیگر کسی یافت نشود که کم ترین تردید در عدم صداقت و راستی پاکستان داشته باشد.

و ذهنیت قبیله ای و جنگ افغانستان  عنوان مطلبی از روزنامه ی ماندگاراست که در آن چنین آمده است:

 ارایۀ تعبیر قومی از جنگ افغانستان در حالی که می‌تواند تبعاتِ خطرناکی در پی داشته باشد، به هیچ صورت برای کسانی که چنین تعبیرهایی را ارایه می‌کنند، نمی‌تواند سودآور تلقی شود. جنگ افغانستان با پیشینۀ چهل‌سالۀ خود نشان داده که هرازگاهی که از آن تعبیرهای قومی و زبانی صورت گرفته، به همان میزان به کسانی که این‌گونه تعبیرها را ارایه کرده اند، زیان رسانده است.

واقعیت جنگِ افغانستان نیز نشـان می‌دهد که به هیچ صورت یک جنگِ قومی نیست و نه هم در آن، تنها افراد یک قوم خاص قربانی می‌شوند.

ماندگار می افزاید :

جنگ در افغانستان ابداً قومی نبوده و نیست، کسانی که به این جنگ صبغۀ قومی می‌بخشند، در واقعِ امر ذهنیتِ بیمار و قوم‌زدۀ خویش را آیینه‌داری می‌کنند. آن‌هایی که با طالبان می‌جنگند، با قومیتِ طالبان و زبان و مذهب‌شان هیچ دشمنی‌یی ندارند؛ اما آن‌چه باعثِ این ستیز و رویایی می‌شود، توحش و ویرانگریِ طالب است که به غیر از خودش، همه را لایقِ مرگ و نابودی می‌داند.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی انصار که در سرمقاله ای تحت عنوان رویای پوچ که برباد رفت چنین نوشته است:

کرکوک که در روزهای اخیر به نقطه جوش تنش‌ها میان دولت مرکزی عراق و اقلیم کردستان عراق بدل شده بود در عملیاتی برق آسا وسریع دوباره  تحت کنترل  بغداد قرار گرفت تا رویاپردازی‌هـای بارزانی به خوابی آشفته بدل شود. واقعیت این است که استقلال اقلیم کردستان عراق بدون الحاق کرکوک به آن، عملا امکان‌پذیر نبوده است و احتمالا حتی جذابیتی نیز برای مسعود بارزانی ندارد.

مهم ترین علت این اهمیت را باید در منابع عظیم نفتی کرکوک جست که بارزانی به آن به‌عنوان منبع اقتصادی استقلال اقلیم مینگریست. کرکوک همچنین بر اساس قانون اساسی عراق و تقسیمات سیاسی این کشور، جزئی از اقلیم نبود.

درپایان انصار می افزاید :

دولت مرکزی و گروه‌هـای سیاسی عراق به ویژه در شرایط حساس کنونی باید مراقب باشند و فریب اقدامات تحریک آمیز و سیاست‌هـای غرب در این کشور را که عمدتا برای دادن تنفس به گروه‌هـای تروریستی و تجزیه طلب صورت میگیرد، نخورند. در فضای غبار آلود شمال عراق میتوان رد پای برنامه‌های خارجی برای تنش‌آفرینی در این مناقشه را مشاهده کرد.همچنان که سفارت امریکا در بغداد در اقدامی غیر معمول، از دولت عراق  خواسته است پیشروی نیروهای خود را در کرکوک متوقف کند.

افزون بر این،جریان‌هـای داخلی به ویژه اقلیم کردستان عراق  نیز یک بار برای همیشه باید این واقعیت را بپذیرند که قبل از ریشه کن شدن داعش در عراق و برقراری امنیت کامل در این کشور، فرصت خوبی برای طرح مطالبات قدیمی آن‌هـا نیست.