بررسی مطبوعات کابل 9 سنبله

بررسی روزنامه های چاپ روز سه شنبه در کابل

روزنامه ی افغانستان در سرمقاله ای تحت عنوان بامیان یک گام به سوی عدالت و آبادی چنین نوشته است :

روز دوشنبه رئیس جمهوری با جمعی از مقامات عالی رتبه دولتی به بامیان رفت و چندین پروژه را افتتاح کرد. افتتاح این پروژه ها برای بامیان و مناطق مرکزی که سالهای زیادی  در انتظار توجه دولت مرکزی بوده اند، با اهمیت است. این اقدامات را می توان آغاز یک حرکت برای توجه مناطق مرکزی دانست، حرکتی امیدوار کننده که در اولین قدم بی عدالتی و فقر را هدف قرار دهد. 
بامیان از محروم ترین مناطق افغانستان است. ولایتی که با وجود داشتن ظرفیت های بلند اقتصادی و جلب سرمایه، تا کنون کمتر مورد توجه و لطف دولت مرکزی قرار گرفته است. محرومیت و همچنان صبر و تحمل ساکنان مناطق مرکزی کشور مثال زدنی است.

نویسنده می افزاید :

برای مردم مناطق مرکزی و هر جای دیگر افغانستان، افتتاح حتی یک پروژه که بتواند حلقه ای از زنجیر حصار طبیعت، مشکلات و بدبختی های شهروندان کشور را کم سازد، گام مثبتی است، اما باید توجه داشت که حجم مشکلات مردم افغانستان به خصوص مناطق مرکزی کشور بیشتر و ریشه ای تر از این هاست. دولتمردان حکومت وحدت ملی باید ثابت سازند، روندی را که آغاز کرده اند را ادامه خواهند داد و ریشه های فقر، بی عدالتی و تبعیض و حصار طبعیت را خواهند شکست.

ونگرانی از سقوط های پی هم  عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است :

منابع آگاه می‌گویند که سقوط ولسوالی جانی‌خیل ولایت پکتیا از یک ‌هفته به این‌سو به دستِ طالبان، نگرانی از امنیتِ این ولایت را افزایش داده است؛ زیرا بر بنیاد گزارش‌ها، این منطقه در حالِ تبدیل شدن به یکی از مراکزِ مهمِ طالبان در شرق کشور است. البته سقوط ولسوالی‌ خان‌آباد در قندز و چند ولسوالی دیگر در سایر ولایت‌ها در روزهای اخیر، نشان از آن دارد که طالبان برنامه‌های جدی‌ را به‌هدفِ فشار وارد کردن بر دولت روی دست دارند. در این میان  گفته می‌شود که وضعیت در ننگرهار و هلمند و فراه نیز شکننده است. این‌همه بیان می‌کند که دولت در یک جنگِ نامتوازن با طرفِ نظامی خویش قرار دارد، ولی هیچ‌گاه عالمانه به این مسأله توجه نمی‌کند.

ماندگار می افزاید :
دولت نیاز دارد که نخست از همه، ماهیتِ این جنگ را شناسایی کند و بر اساس آن، برنامه و راهبرد موثرِ جنگی را تدوین و تطبیق نماید.
خبرگان و کارشناسانِ نظامیِ ما همواره می‌گویند که این جنگ، جنگی فرسایشی است و استراتژی محاصره و سرکوب، بهترین پاسخ در برابرِ آن می‌تواند باشد. البته این را نیز باید اضافه کرد که اتخاذ این استراتژی و پایان فیصله‌بخش جنگ، مستلزمِ پُر کردنِ خلأهای فراوان در نگرشِ مقاماتِ عالی‌رتبه به مسالۀ جنگ و نیز اصلاحاتِ اساسی در ساختارِ ارگان‌های امنیتی ـ دفاعیِ کشور است.

و به سراغ روزنامه انصار می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان درسی که اردوغان نگرفت چنین نوشته است :

گویا رییس جمهور ترکیه از کودتای اخیر در کشورش درس عبرت نگرفته است . حملات اخیر ترکیه به خاک سوریه اقدامی کاملا غیر قانونی و بر ضد حاکمیت ارضی سوریه است . جنگ در سوریه به مرحله ی حیاتی و حساسی رسیده است که ممکن است شاهد کاهش درگیری ها یا افزایش آن ها به خشونت  گسترده تری باشیم . دخالت نظامی گسترده تر ترکیه می تواند این کشور را در باتلاق مرگبار نبردهای سوریه و عراق گرفتار کند .

در پایان انصار می افزاید :

ترکیه شاید بتواند از گسترش حکومت کردها به غرب رودخانه ی فرات جلوگیری کند اما حمله ی این کشور به دولت خود خوانده ی کردها در سوریه که میان دجله و فرات پخش شده عملیاتی بسیار متفاوت و خطرناک تر خواهد بود .شواهد و مستندات موجود و خصوصا دخالت نظامی ترکیه در سوریه نشان می دهد که اردوغان هنوز از وقوع کودتا در کشورش درس نگرفته است . اکثریت شهروندان ترکیه ای مخالف رویکرد اردوغان در سوریه هستند اما رییس جمهور ترکیه به صدای افکار عمومی کشورش در این خصوص گوش فرا نمی دهد . حمایت از برخی گروه های تروریستی و تکفیری از سوی ترکیه نیز موضوعی نیست که بتوان آن را کتمان کرد البته باید گفت که در این معادله ترکیه متهم و بازنده ی تمام عیار محسوب می شود .