بررسی مطبوعات چاپ کابل 3 جدی 1396

"زیر کاسه حتما نیم کاسه است" ،"آنارشیسم سیاسی در ضعف حاکمیت قانون" و "مردم افغانستان خواهان اقدامات عملی اند"

"زیر کاسه حتما نیم کاسه است" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی آرمان ملی است که در آن چنین آمده است:

از دو سه سال به این سو، شماری از مشاهدان، گزارش کرده اند که چرخبال های ناشناس و در مواردی، طیارات کلان باربری نظامی در برخی از مناطق شمال افغانستان به گروه های تروریستی، طالبان و اخیراً به داعشیان سلاح و تجهیزات نظامی اکمال می کنند.

این گزارش ها در رسانه های کشور نیز بازتاب وسیعی یافته است ولی به شمول نیرو های بین المللی موجود در افغانستان و به ویژه امریکا در این مورد اظهار نظری نکرده اند و از کنار آن ها خاموشانه گذشته اند.

این در حالیست که فضای افغانستان از شانزده سال به این سو در کنترول نیرو های امریکایی قرار دارد و بدون اجازه آنان، هیچ هواپیما و چرخبالى در قلمرو فضایی  این کشور وارد شده نمی تواند.

آرمان ملی می افزاید:

داعشیان در شمال کشور روز تا روز تقویت شده و حتا آنان با خانواده های شان در این مناطق زنده گی می کنند و در آن جا ها مراکز تربیت و آموزش نظامی و تروریستی برپا داشته اند.

درزاب در شمال کشور به یکی از مراکز عمده آنان مبدل شده است. معلوم نیست دولت افغانستان بخاطر چه در این مورد خاموش است و این داعشیان از کجا به این مناطق سرازیر می شوند.

تقویت داعشیان در کشور و افزایش روز افزون تروریست هایی که به این گروه ملحق می شوند و تعداد زیادی آنان خارجی هم هستند، پرسش هایی را در اذهان مردم خلق کرده است که باید به آن ها پاسخی ارایه گردد و بر ضد این گروه ها اقدامات کوبنده صورت گیرد.

"آنارشیسم سیاسی در ضعف حاکمیت قانون"  عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است:

افغانستان حدود سه دهه را در جنگ داخلی سپری کرده است. اکنون نیز جنگ با شدت تمام جریان دارد. این جنگ ها طی دوران های مختلف ماهیت های متفاوتی داشته است؛ اما نتیجه جنگ ها ویرانی کشور از یک سو و گسترش بی اعتمادی میان مردم افغانستان از سوی دیگر بوده است.در یک و نیم دهه گذشته گرچه تلاش شد، تا حقوق شهروندی و برابری اقوام در ساختار سیاسی مد نظر گرفته شود، اما معادلات قدرت و تفاله های بجا مانده از فرهنگ سیاسی گذشته، تا هنوز اجازه نداده تا مردم افغانستان به گونه برادر و برابر زندگی اجتماعی و سیاسی خود را در جغرافیای افغانستان سپری کنند.

نویسنده می افزاید :

در کشوری که قانون محور تصمیم گیری های سیاسی نباشد و حکومت به عنوان مرکز اقتدار سیاسی شناخته نشود، طبیعی است که تعاملات بر مبنای زور و قدرت و مانورهای سیاسی انجام می شود. دوام این روند بدون شک به نفع مردم و کشور نیست. مردم باید از این مرحله عبور کنند، زیرا به هر میزانی که قانون در جامعه حاکمیت پیدا کند و وحدت و همبستگی ملی تقویت گردد، به همان میزان مردم به خواست های شان نزدیک شده است.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی انیس که در سرمقاله ای تحت عنوان "مردم افغانستان خواهان اقدامات عملی اند"  چنین نوشته است:

داکتر عبدالله عبدالله رئیس اجرائیه جمهوری اسلامی افغانستان در دیداری که هفته گذشته با هیئت پارلمانی و جمعی از فعالان مدنی پاکستان داشت، گفت که دولت افغانستان خواستار داشتن روابط خوب و حسنه با همسایه هایش است، اما این روابط باید به اساس احترام متقابل و همکاری های صادقانه استوار باشد. داکتر عبدالله عبدالله در این نشست بار دیگر به موضوع کلیدی اشاره کرده گفت: مبارزه صادقانه با گروه های تروریستی و از میان بردن پناهگاه های امن تروریستان در داخل خاک پاکستان از جمله اقداماتی است که می تواند منجر به بهبود روابط میان افغانستان و پاکستان شود. 

در پایان انیس می افزاید :

 مردم افغانستان نظر به تجربة که دارند به رفت و آمدهای هیئت جانب اسلام آباد چندان باورمند نیستند. زیرا تا زمانی که به گفته داکتر عبدالله عبدالله ایجاد فضای اعتماد به وجود نیاید و پاکستان عملاً در نابودی گروه های تروریستی در خاک خود اقدام نکند و از حمایت این گروه ها دست برندارد، واضح است که وضعیت به همین گونه ادامه خواهد داشت.