بررسی مطبوعات چاپ کابل 4 جدی 1396

"باید درک همگونی از آزادی بیان پیدا کنیم" و "دو متحد در برابر هم اما بدون برنامه " ،عناوین سرمقاله روزنامه های افغانستان و ماندگار است که در ادامه می خوانید:

روزنامه ی افغانستان ما در سرمقاله ای تحت عنوان باید درک همگونی از آزادی بیان پیدا کنیم  چنین نوشته است: 

آزادی بیان هنوز در عمق باورهای مردم نفوذ نکرده و اعضای جامعه آن را به عنوان یک فرهنگ و ارزش مشترک و حیاتی نپذیرفته اند. به این خاطر آزادی بیان و رسانه ها تا هنوز با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم کرده و با موانع و تنگناهای بسیاری روبرو شده است. آزادی بیان زمانی به یک فرهنگ تبدیل می شود که رسانه ها به عنوان نماد برجسته آزادی بیان در جامعه از قدر، منزلت و اعتبار فوق العاده چشای برخوردار باشد. صرف اجازه دادن به بیان آزاد نمی تواند راه را برای نهادینه سازی آزادی بیان در کشور هموار سازد. رسانه ها علاوه بر آزادی بیان باید بتواند به یک منبع قدرت نرم در جامعه تبدیل شود و بتواند آزادانه نه تنها ضعف ها و کاستی های حکومت و جامعه را برملا سازد که نهادهای مسؤل را وادارند تا برای رفع کاستی ها و پرکردن خلأ ها اقدام کنند.

نویسنده می افزاید : 

نه یک روزنامه نگار می تواند آنچه را می خواهد، اظهار کند و نه نهادها و سازمان ها به اظهارات رسانه ها آنطوری که باید اهمیت می دهد. از اینرو نباید به این آزادی ها زیاد دلخوش کنیم. این آزادی ها بیشتر صوری و نمایشی است تا واقعی. تا زمانی که این آزادی ها به یک ارزش عام تبدیل نشود و مردم در برابر کسانی که مخالف آن ارزش ها است، واکنش جدی نشان ندهند، پایه های آزادی و از جمله آزادی بیان در جامعه سست و لرزان می باشد.ما می پذیریم که گام های ارزشمندی در این راه برداشته شده است؛ اما هنوز تا رسیدن به آزادی های واقعی راه پرپیچ و خمی پیش رو داریم. بنابراین در تجلیل از آزادی بیان ما نباید صرف به دستاوردهای چند سال گذشته اکتفا کنیم، ما باید یک استراتژی جامعی را برای نهادینه ساختن آزادی بیان در جامعه پیشنهاد کنیم و راه را برای پیشرفت و توسعه آزادی ها در جامعه فراهم آوریم. ما باید درک همگونی از آزادی بیان پیدا کنیم و همه از آن دفاع کنیم.

و دو متحد در برابر هم اما بدون برنامه عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است:

در این روزها، عطامحمدنور، والی ولایت بلخ، انتقادهای تندی را نسبت به عبدالله عبدالله، رییس اجرایی دولت وحدت ملی، مطرح کرده است. این انتقادات با واکنش دفتر داکتر عبدالله هم مواجه شده است. جدا از این همه انتقادهایی که از داکتر عبدالله به عنوان یک مسوول دولتی می‌تواند وجود داشته باشد، آنچه استادعطا محمد نور، مطرح کرده است، صفحات تازه‌ ای از اختلاف‌ها را ایجاد کرده است. لحن استاد عطا محمد نور، چنان تند و صریح بوده است که در منازعات خونین سیاسی کمتر مشاهده شده است. شاید باتوجه به بازخوردی که حامیان دیروز آقای عبدالله از حرکت‌های او داشته اند، مجبور شده‌است که تن به چنین مخالفتی بدهد و این نوع انتقاد و موضع‌گیری نشان از آن دارد که رابطه میان عبدالله و نور ممکن است که برای همیشه برگشت ناپذیر باشد. اگرچه در تعاملات سیاسی افغانستان بارها دیده شده است که بیشتر سیاست‌مداران برخوردهای مقطعی و کوتاه مدتی هم داشته‌اند

ماندگار می افزاید :

آنچه در واقع زمینه‌ساز این اختلاف شده است، نداشتن یک برنامه روشن برای فردای سیاسی کشور از همان آغاز تعامل بوده است. چنانی که آقای غنی و تیم او، دارای برنامه‌هایی بسیار روشن انحصارگرایانه با قومی کردن مسایل است و این برنامه بدون شک مخالفان و موافقان خود را در کشور دارد. اما طرف مخالف آقای غنی که همان دسته‌های متحد در چوکات اصلاحات و همگرایی بوده‌اند از همان آغاز برنامۀ روشن و یک دست بری فردای کشور ارایه نکرده‌اند که سرمشق عملی متعهدانه برای آقای عبدالله و دیگران باشد.این بی برنامه‌گی سبب شده است که امروزه مخالفان در برابر بی‌برنامه‌گی عبدالله، برنامه‌ها و شعارهایی ارزشی تعیین شده‌ ای را پیش‌کش نکنند.