بررسی مطبوعات چاپ کابل 9 جدی 1396
"اهمال نهادهاى امنیتى در تأمین امنیت شهروندان قابل پذیرش نیست" و " سیاسیسازی نهادهای امنیتی و افزایش حملههای تروریستی" ،عناوین روزنامه های امروز چاپ کابل است.
اهمال نهادهاى امنیتى در تأمین امنیت شهروندان قابل پذیرش نیست! عنوان سرمقاله آرمان ملی است که در آن چنین آمده است.
تروریست های داعشی روز پنجشنبه، مرکز فرهنگی تبیان و خبر گزاری صدای افغان در غرب کابل را مورد حمله قرار دادند.
انتحار و انفجار ماین کار گذاری شده در درون محفل و بیرون از آن جان چهل و یک تن از جوانان و نخبه گان هموطن ما را گرفت و ده ها تن دیگر را روانه بیمارستان های شهر کرد.
این رخداد خونین در جایی اتفاق افتاده است که در آن همه روزه درسهای علوم دینی برگزار می شود و در وقت این حمله، مراسمی به مناسبت سالروز تجاوز ارتش سرخ به افغانستان جریان داشت.این بار اول نیست که تروریستها دست به جنایت میزنند، بل قصد دارند تا در کشور ما جنگ های مذهبی را راه اندازى کنند.
در این حملات تا به حال صدها تن از جوانان، کودکان ، زنان و کهنسالان و تحصیل یافتهگانی که امیدهای مردم ما بودند، جان های شان را ازدست دادند.
آرمان ملی می افزاید:
در حالی که تأمین نظم و امنیت مردم وظیفة دولت است، با وجود تکرار اینگونه حوادث مرگبار در شهر و به ویژه در اماکن اهل تشیع، اقداماتی در این زمینه از سوی نهاد های امنیتی در راستای برقراری امنیت تکایا و جاهای فرهنگى آنان صورت نگرفته است.
اما در مورد جهت دیگر قضیه باید اشاره کرد که وحدت و دوستی در میان مردم افغانستان و نزدیکی های مذهبی و احترام گذاشتن به باور های همدیگر، همیشه مایه رشک و حسادت دشمنان ما بوده است.
بیشتر از هر زمانی تأمین امنیت مساجد، تکایا و مراکز فرهنگی که در معرض تهدیدات دشمنان هستند، ضروری است.
وزارت امور داخله و نهادهای مربوط دیگر نباید در این خصوص اهمال و سهل انگاری کنند. تکرار اینگونه وقایع از یک سو شکست حکومت را در برقراری صلح و امنیت در شهر ها نشان میدهد، از جانبی هم ثابت می کند که نهاد های امنیتی از رخدادهای مشابه که سبب تلفات در میان مردم می شود، عبرت نمی گیرند و پیوسته این رخداد ها به گونة مشابه تکرار می شود.
حکومت وظیفه دارد به نگرانی های مردم در این زمینه ها پایان بدهد تا آنان بتوانند وجایب دینی و امور اجتماعی شان را به درستی انجام بدهند.
در همین حال روزنامه ماندگار در سرمقاله ای تحت عنوان سیاسیسازی نهادهای امنیتی و افزایش حملههای تروریستی چنین آمده است.
حمله به دفترهای رسانه ای در افغانستان در سالهای اخیر به خصوص در دولت وحدت ملی، به یکی از اهداف طالبان و داعشیان تبدیل شده است. این سومین بار است که رسانههای معروفی در کابل مورد حمله قرار گرفته اند. حمله به کارمندان شبکۀ موبی گروپ و تلویزیون طلوع و پس از آن حمله به تلویزیون شمشاد و اخیراً حمله به خبرگزاری صدای افغان در کابل مورادی اند که از طرف طالبان و داعشیان صورت گرفته است.
در عین حال، برخی رسانههای محلی در ولایتهای کشورهم در سالهای اخیر و حتی روزهای اخیر، مورد حمله قرار گرفتهاند. به هرصورت، حملۀ اخیر به خبرگزاری صدای افغان در کابل مرگبارترین حمله به رسانهها پس از حملۀ طالبان به کارمندان تلویزیون طلوع بودهاست که بدون شک آخرین حمله به رسانهها هم نخواهد بود. چنانیکه دیده شده است، رسانهها در سالهای اخیر بیشترین تلفات را دادهاند و نیز طبق آمارهایی که وجود دارد گروههایی مثل طالبان و داعش، بیشترین خشونت را در برابر خبرنگاران و رسانهها داشته اند.
کشته و زخمی شدن دهها تن در حملۀ تروریستی در یک مرکز فرهنگی چه پیامی را باید به نهادهای امنیتی و مسوولان دولت وحدت ملی برساند جز ضعف و ناتوانی آنها و اینکه مردم از بخت بد شان باید قربانی این ندانمکاریها و نانواناییهای آنان باشند.
از جانب دیگر، بارها تکرار شده است که گروههای تروریستی، توانستهاند که اهدافشان را در کابل به آسانی مورد حمله قرار بدهند و بتوانند از این طریق صدمات سختی را بر پیکر جامعه وارد سازند؛ اما متاسفانه نهادهای امنیتی نمیتوانند که جلو این فعالیتهای تروریستی را بگیرند.
به نظر میرسد که ادارۀ امنیت ملی و وزارت داخله یکی از بیکارهترین نهادها تبدیل شده اند. مسوولان این نهادها که مسوولیت کشف و خنثی سازی چنین حملههایی را دارند، باید به مردم افغانستان حساب ده باشند. زیرا کوتاهی این نهادها بیشتر به موفقیت دشمن منجر شده است و نیز این نظریه همچنان به قوت خود باقی است که کسانی در درون این نهادها در انجام عملیاتهای طالبان و داعشیان به اهداف شان، همکاری میکنند و حتی از پیگیری سر نخهای حملهکنندهگان هم تاحدی زیادی جلوگیری میشود.
نویسنده می افزاید:
بنابراین تازمانی که نهادهای امنیتی کشور از وجود افراد همکار با دشمن پاک سازی نشود و تازمانی که افراد فاسد و رشوتخوار از نهادهای امنیتی کشور برکنار نگردند، این نهادها نمیتوانند در جلوگیری از چنین حملههایی موفق باشند. اما این همه در صورتی ممکن است که ارگ ارادهیی برای این اصلاحات داشته باشد.
اما متاسفانه برخورد سیاسی ارگ با نهادهای امنیتی به شکل افراطی آن، سبب افزایش حملههای تروریستی در کابل و در کل کشور شده است و تازمانی که این وضعیت خاتمه نیابد مردم باید آماده قربانیهای زیادی باشند.