بررسی مطبوعات چاپ کابل 12 جدی 1396
"هویت همه ی اقوام احترام شود"،" تهدید پاکستان از سوی آمریکا در سال جدید"و "نشست جاکارتا تجربه ای ناکام برای صلح افغانستان" عناوین روزنامه های امروز چاپ کابل است.
"هویت همه ی اقوام احترام شود" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی آرمان ملی است که در آن چنین آمده است:
توزیع شناسنامه های برقی دیر هابعد روی دست گرفته شده است.
هر سندی که برای شناسایی هویت شهروندان یک کشور توزیع می گردد باید دارای ویژهگیهایی باشد که بتواند معرف کامل و عام و تام یک شهروند باشد.
این سند دارای همه مشخصاتی نیز باید باشد که به فرد تعلق دارد و در آن دین، قوم و ملیت آن نیز باید درج گردد. البته ویژه گی های دیگری چون سن، تاریخ تولد، زبان محل سکونت دایمی و موقت و شاید درجه تحصیل و نشانی های چهره نیز برای این کار ضروری باشد.
اما برخی از موارد این مشخصات در کشور ما در معرض گفتمانها و دیالوگ های گستردهای قرار گرفته است و از این رو موافقان و مخالفانی را دارا می باشد.
آرمان ملی می افزاید:
مردم افغانستان اعم از هر قوم و تباری که هستند حق دارند با همان ویژهگی های شان در شناسنامه های برقی شان شناسانده شوند.جازدن یک تبار در زیر مجموعة قوم و تبار دیگر، افزون بر این که اعمال تبعیض و برتری جویی قومی است، نادیده گرفتن هویت های تبارها و اقوام دیگر این کشور نیز می باشد که در سایة قانون اساسی کشور دارای حقوق و وجایب برابر و مساوی می باشند و این حق در قانون اساسی تسجیل یافته است.
از یاد نبریم که اگر این مسأله در توزیع شناسنامه های برقی در نظر گرفته نشود، می تواند در دراز مدت مشکلات کلانی را برای مردم ما به بار بیارود و موجب نفاق و شقاق خطرناکی در میان باشندهگان این سرزمین واقع گردد.
هم پارلمان و هم حکومت باید بر این نکته با دقت توجه کنند تا در آینده موجب خصومت و دشمنی در میان مردم ما نگردند.
" تهدید پاکستان از سوی آمریکا در سال جدید" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است:
دونالد ترامپ رییس جمهور ایالات متحده آمریکا دیروز در صفحه تویتری خود نوشت که پاکستان سال ها است که آمریکا را فریب داده و میلیاردها دالر نیز به عنوان کمک از این کشور دریافت کرده است. در حالی که به گفته ترامپ این کشور هیچ همکاری در قبال کمک های هنگفت ایالات متحده به خصوص در زمینه مبارزه با تروریسم انجام نداده است. به نوشته رییس جمهور ترامپ این موضوع را نیز باید اضافه کرد که پاکستان نه تنها ایالات متحده بلکه همه کشورهای منطقه و جهان را تا کنون فریب داده و هم چنان بر فریب کاری های خویش اصرار دارد.
نویسنده می افزاید :
حضور تروریست ها در خاک پاکستان و حمایت مالی، تسلیحاتی و نظامی این کشور به گروه های افراطی مثل آفتاب روشن است و کسی در این مورد تردید ندارد. همه نشانه ها و علایم نیز حاکی از این موضوع است. طی سال های گذشته تقریبا تمام رهبران طالبان و القاعده که کشته و یا دستگیر شده اند در خاک پاکستان حضور داشته اند و در همان جا مورد حمله قرار گرفته اند. تا کنون متاسفانه اقدامات عملی علیه پاکستان به عنوان حامی اصلی تروریسم در منطقه صورت نگرفته است.
و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی ماندگار که در سرمقاله ای تحت عنوان "نشست جاکارتا تجربه ای ناکام برای صلح افغانستان" چنین نوشته است:
در این روزها بحث صلح در افغاستان، قرار است که از طریق کنفرانسهایی در کابل و جاکارتا به هدف اصدار فتواهایی در مورد جنگ افغانستان پی گرفته شود. شورای عالی صلح باور دارد که به کمک کنفرانسهای برنامه ریزیشده در کابل و جاکارتا، فتواهایی در مورد جنگ جاری در افغانستان صادر میشود و این فتواها مشروعیت جنگ را از طالبان و داعشیان میگیرد. مهمتر از همه اصل روند صلحی که دولت افغانستان مدعی آن است با مشکلاتی مواجه است و مهمتر آز آن این که دولت آقای غنی به سان دولت آقای کرزی هنوز خود ارادهیی برای دستیافتن به صلح و پایان طالب و داعش ندارد. دولت وقتی علمای دینی را برای کمک به روند صلح دعوت میکند و یا نشستهایی را با کشورهای ذیدخل در مسایل افغانستان برگزار میکند، فقط میتواند یک روی سکه باشد، روی دیگر سکه عملکردهایی است که این دولت در حمایت از برنامههای خود صورت میدهد.
در پایان ماندگار می افزاید :
متاسفانه در این عرصه دولت افغانستان موفقانه عمل نکرده است. عملکرد دولت افغانستان چنان نبوده که بتواند فضای اعتماد را چنان گسترش بخشد که مخالفان مسلح چارهیی غیر از گفتوگو و گذاشتن سلاح نداشته باشند. مخالفان مسلح حتا در این پانزدهسال یک بار هم راضی به مذاکره با دولت نشدهاند. آیا کسی دلیل چنین موضعی را سراغ کرده است؟ آیا مخالفان مسلح به حقانیت راه شان باور دارند و یا این که دولت افغانستان را ناتوان در مبارزه علیه خود مییابند؟ به نظر میرسد مخالفان مسلح بیشتر از این که به حقانیت راه خود باور داشته باشند، ضعف دولت و سیاست آن وسیلۀ ادامۀ جنگ شان شده است. در چنین شرایطی برگزاری نشستهای سه جانبه و چهارجانبه و گردهماییهایی با شرکت علما و دیگر اقشار جامعه فقط میتواند آب در هاون کوبیدن باشد و بس