بررسی مطبوعات چاپ کابل 13 جدی 1396

"کمک های احمقانه یا هشیارانه به حامی تروریسم"و"کمک های احمقانه یا هشیارانه به حامی تروریسم" عناوین روزنامه های ماندگار و افغانستان ما است که در ادامه میخوانید:

"کمک های احمقانه یا هشیارانه به حامی تروریسم" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگاراست که در آن چنین امده است :

هیچ یک از مقام های امریکایی پس از روی کارآمدن آقای ترامپ نظر خوشبینانه نسبت به پاکستان نشان نداده و همواره از این کشور به دلیل حمایت از گروه‌های تروریستی انتقاد کرده اند؛ ولی در عمل امریکا تا به حال هیچ قدمی برای تحت فشار قرار دادن پاکستان از سوی امریکا انجام نشده است.

این گونه سخنان زمانی می‌توانستند که نتایج ملموس در پی داشته باشند که واقعا امریکا گام‌هایی را برای مهار پاکستان در حمایت از تروریسم بر می‌داشت و این کشور را مجبور می‌کرد که دیگر به چنین حمایت‌هایی ادامه ندهد.

 سیاست‌مداران پاکستانی به صورت دوگانه بازی خود را انجام می‌دهند.

از یک طرف در حمایت قاطع از گروه‌های تروریستی که به شکلی منافع این کشور را تامین می‌کنند، قرار دارند و  از طرف دیگر خود را در صف اول مبارزه با چنین گروه‌های برای جهان به هدف گرفتن امکانات مالی و تسلیحاتی معرفی می کنند.

 این سیاست دوگانه تا به حال به نفع پاکستان بوده و این کشور همان گونه که آقای ترامپ نوشته حداقل در پانزده سال اخیر بیشتر از ۳۳ میلیارد دالر را تنها از امریکا به دست آورده و از جانبی هم هیچ اقدام ثمربخشی را در برچیدن پایگاه‌های تروریست‌ها برنداشته است.

نویسنده می افزاید :

بسیاری‌ها در جهان و داخل افغانستان به این نظر رسیده اند که امریکا نمی‌خواهد جنگ با تروریسم در افغانستان پایان یابد و به همین دلیل در کنار این که به شکلی در برابر گروه‌های تروریستی می‌جنگد اما در جا های دیگر و از جمله از طریق پاکستان ادامۀ حیات آن‌ها را ضمانت می‌کند.

رییس جمهوری پیشین افغانستان حامد کرزی با همین نگاه شک‌آمیز امریکا را حامی اصلی تروریسم معرفی می‌کند و می‌گوید که او در دوره سیزده ساله زمام داری اش در افغانستان دریافته که امریکا به صورت صادقانه با تروریسم مبارزه نکرده است.

آقای کرزی می‌گوید به همین دلیل حاضر نشد که پیمان امنیتی با امریکا را در زمانی که رییس جمهوری افغانستان بود، امضا کند؛ چون این کشور به باور او نمی‌خواهد که صلح و امنیت در این کشور تامین شود.

آقای کرزی بارها اعلام کرده است که اگر امریکا بخواهد امنیت بلافاصله در افغانستان تامین می‌شود.

این نگاه شک آمیز البته محدود به آقای کرزی و اطرافیان او نیست.

بسیاری از کشورهای منطقه که مشکل تروریسم را حس می‌کنند چنین باوری نسبت به امریکا دارند. روسیه و ایران به عنوان دو کشور قدرتمند در منطقه از چنین دیدگاهی حمایت می‌کنند و حتا این دو کشور باور دارند که امریکا برای ناامن‌سازی منطقه از سیاست حمایت از گروه‌های تندرو مذهبی پی روی می کند.

و "حکوت وحدت ملی و گسل اختلافات درونی" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در سرمقاله ای تحت عنوان چنین نوشته است :

موضع گیری ها و اظهار نظرهای اخیر برخی مقامات دولتی و اتهاماتی که به آدرس بعضی از نهادهای مهم ملی وارد می شود، نشان می‌دهد که وضعیت سیاسی در کشور چندان مطلوب نیست. در سه سال گذشته همواره حکومت وحدت ملی با این گونه اختلافات و تنش های سیاسی روبرو بوده و وقت و نیروی زیادی صرف رسیدگی به مشکلات و چالش هایی گردیده که در اثر اختلافات درون حکومتی به وجود آمده است. حکومت قبلی، مخالفت های سیاسی را بیشتر از طریق دادن امتیازات مادی و سیاسی مدیریت می کرد و اجازه نمی داد که این اختلافات مانع جدی سیاسی فراروی کارها و برنامه های دولت گردد.

صرف نظر از این که رویکرد حکومت وحدت ملی نسبت به جریانات موجود سیاسی تا چه حد مثبت و سازنده است، اما باید اذعان کرد که اختلافات درون حکومتی، فرصت های زیادی را از حکومت گرفته و موانع زیادی را در مسیر برنامه های آن خلق کرده است و بسیاری از پروژه های ملی و محلی را با حالت تعطیلی کشانیده است.

نویسنده می افزاید :دولتمردان، سیاستگران و رهبران احزاب و جریانات سیاسی باید متوجه این مسأله باشد که حفظ و تقویت نظام فعلی به سود و منفعت همگانی بوده و این گروه ها تنها در سایه این نظام می تواند منافع و خواست های مشروع خود را تعقیب کنند، چنانچه در اثر تضادها و اختلاف ها پایه های این نظام متزلزل شود، دیگر زمینه حیات و فعالیت برای هیچ یک از گروه های سیاسی موجود باقی نخواهد ماند. نظام فعلی بر مبنای یک توافق جمعی بنا نهاده شده است. این توافق جمعی بستر ایجاد یک نظام دموکراتیک و قانونی را در کشور فراهم کرد. تشدید اختلافات میان مقامات حکومتی می تواند اثرات منفی روی وضعیت اجتماعی، اقتصادی و سیاسی کشور بگذارد و توانمندی و اقتدار نظام را در عرصه عمومی زیر سؤال ببرد.