بررسی مطبوعات چاپ کابل 19 جدی 96

" دولتی که " افغانستان " را نابود می کند" ، " ناکامی روشن سران حکومت وحدت ملی" و " منافع ملی در جیب سیاستمداران"،عناوین سرمقالات روزنامه های امروز چاپ کابل است.

دولتی که " افغانستان " را نابود می کند عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که  در آن چنین آمده است :

سخنگویان ریاست‌جمهوری هرچه می‌خواهند در موفقیت‌های دولت وحدتِ ملی مبالغه کنند، اما واقعیتِ امر این است که در طول هفده سال گذشته، افغانستان هرگز به وضعیتِ بحرانیِ سالِ روان نرسیده بود. دلیلِ این موضوع اقدام‌هایی است که از جانب ارگ برای انحصار قدرت انجام شده است.
یکی از بحران‌های فعلی کشور، همین بحث هویت و موضوع شناس‌نامه‌های الکترونیکی است که به‌صورتِ تعمدی وارد فضایی شد که نباید می‌شد. وقتی به اصلِ مسأله توجه صورت گیرد، حداقل می‌توان به‌ساده‌گی فهمید که چنین بحثی نیاز به جنجال‌های فعلی نداشت و می‌شد به‌آسانی برای آن راه‌حل منطقی، قانونی و عرفی سراغ کرد. اما موضوعی که فقط با مقداری تدبیر قابل حل بود، چنان به مسالۀ بنیادی و مناقشه‌آمیز تبدیل شده که حالا حتا درحمایت یاعلیه آن سخن گفتن هم می‌تواند تبعاتِ ناخوشایندی داشته باشد.

ماندگار می افزاید:
ما نخستین مردمانِ جهان نیستیم که می‌خواهیم شناس‌نامه داشته باشیم. شناس‌نامه ساده‌ترین برگۀ شهروندیِ باشندگانِ یک سرزمین است که از دیرزمانی رواج پیدا کرده و بدون استثنا همۀ شهروندانِ کشورهای جهان چنین برگه‌یی دارند. ما هم نیاز داریم که شناس‌نامه داشته باشیم تا به بسیاری از هدف‌های ملی خود برسیم. همین لحظه موضوع انتخابات با جنجال‌های رسواکننده و افتضاح‌آمیز آن، به شناس‌نامه‌های جدید وابسته است تا یک معضلِ کلان حل شود. اما اساس مشکل شناس‌نامه‌های فعلی در جای دیگری نیست؛ تنها منشا و مبدای آن، ارگ است. ارگ برای این‌که بتواند در انتخابات به نتایجِ دلخواهِ خود برسد، حاضر نیست مشکل شناس‌نامه‌ها در کشور حل شود.
بدون شک وضعیتِ فعلی دیرزمانی دوام نمی‌آورد و به‌زودی هدف‌های غیرملیِ کسانی که به بهای نابودی افغانستان در پی انحصار قدرت هستند، برملا می‌شود.

و ناکامی روشن سران حکومت وحدت ملی عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین امده است :

دیروز رییس اجرایی افغانستان اعلام کرد که توزیع ‌شناس‌‎نامه‌های الکترونیک، به تأخیر افتاده است و دلیل آن این است که اختلاف‌ها زیاد است. استدلال رییس اجرایی این است که باید اول اختلاف‌ها حل شود و بعد شهروندان افغانستان تذکره‌ی الکترونیک دریافت کنند. متأسفانه که هم رییس جمهور وهم رییس اجرایی نتوانستند جنجال‌های قومی درباره‌ی قانون ثبت احوال نفوس را حل کنند. رییس جمهور و رییس اجرایی بیش‌تر چین پیشانی طرف‌داران خود را نگاه کردند و بر مبنای آن عمل کردند.
هر دو رهبر در کنترول احساسات قومی طرف‌داران خود ناکام ماندند. رییس جمهور سه سال پیش قانون ثبت احوال نفوس را توشیح کرد، اما زیر فشار برخی از متحدان انتخاباتی خود که افکار برتری‌طلبانه‌ی قومی دارند، کوتاه آمد و یک فرمان تقنینی صادر کرد تا در قانون ثبت احوال نفوس تغییر بیاید. اما تعدیل قانون با مخالفت کسانی مواجه بود که عمدتاً متحدان انتخاباتی رییس اجرایی بودند.

هشت صبح می افزاید :
اگر رییس جمهور در مقابل شوونیست‌های قومی می‌ایستاد، گپ به این‌جا نمی‌کشید. رییس اجرایی هم می‌توانست با تاکید روی معنای قانونی افغان، هوادارانش را قناعت دهد.نگرانی عمده این است که این بحث‌ها بدل به تقابل خونین و فزیکی شود. افغانستان تجربه‌ی این نوع درگیری‌ها را در تاریخ نزدیک خود دارد. رهبران حکومت باید سعی می‌کردند که اهمیت سیاسی و قومی توزیع تذکره‌های الکترونیک، از میان می‌رفت و صرف جنبه‌ی تخنیکی آن برجسته می‌شد. اما هر دو رهبر حکومت در اجرای این وظیفه ناکام ماندند و نتوانستند یک مشکل سیاسی را که هواداران‌شان ایجاد کرده بودند، مدیریت کنند.

و به سراغ روزنامه ی  افغانستان  ما می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان منافع ملی در جیب سیاستمداران چنین نوشته است :

در این روزها اظهارنظرهای غیر مسولانه و به فراموشی سپردن منافع ملی در ادبیات و موضع گیری های سیاستمداران و سیاست ورزان کشور رایج شده است. به نظر می رسد که رهبران های سیاسی  همه چیز را بر محور منافع شخصی و حزبی خویش تحلیل و ارزیابی می کنند و حتی از اظهاراتی که آشکارا مخالف منافع ملی و مصالح کلان کشور هستند، ابایی ندارند. 
نمونه های زیادی را می توان شاهد آورد که طی روزهای اخیر از سوی سیاستمداران کشور ابراز شده و به صورت واضح در تضاد با منافع ملی بوده و یا بر محور منافع ملی دیگران صورت گرفته اند.

درپایان نویسنده می افزاید :

اغلب کنش ها و واکنش های سیاستمداران ما معطوف به منافع شخصی و حزبی است ودر نهایت معطوف به جیب شان است. بسیاری از سیاستمداران ما نشان داده اند که به محضی که منافع و یا جایگاه شان را با خطر مواجه ببینند، منافع کلان ملی را فراموش می کنند و حتی علیه منافع ملی و به نفع دشمنان این کشور و یا کشورهای بیرونی موضع می گیرند.