بررسی مطبوعات چاپ کابل 27 جدی 1396

"نشست های غیر رسمی ،اهمیت مذاکرات صلح را ازبین می برد" ،" نشست صلح افغانستان در آنکارا ،از انکار تا واقعیت" و "بازیهای مشکوک مذاکرات صلح"عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

"نشست های غیر رسمی ،اهمیت مذاکرات صلح را ازبین می برد" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است:

دیروز وزارت خارجه، از تاخیر در برگزارى دومین نشست پروسۀ کابل خبر داده و مى گوید که این نشست به منظور آمادگی هاى لازم و بهتر، براى سه هفته به تعویق افتاده است.متن بیانیه پروسه کابل و موضوعاتی که در آن بیانیه روی آن تأکید شده بود، این بود که پروسه صلح باید تحت رهبری حکومت افغانستان باشد و این پروسه صرف از راه " روابط سازنده دولت با دولت " امکان پذیر می باشد.

در همین راستا دو روز پیش سرو صدایی در رسانه ها بلند شد که در آن از برگزاری سومین دور گفتگوهای صلح در ترکیه خبر داده بود. این خبر در آغاز امیدواری هایی را در سطح جامعه به وجود آورد که اولا؛ با برگزاری نشست صلح میان نمایندگان حکومت و گروه طالبان در ترکیه شاید بن بست موجود در فرایند مذاکرات سیاسی صلح از میان برداشته شده و دورنمای جدیدی فراروی مردم افغانستان به وجود آید. ثانیا، محل برگزاری اجلاس این موضوع را برجسته می کرد که شاید دولت ترکیه با برگزاری این اجلاس بخواهد تمایلش را برای میانجیگری صلح در افغانستان نشان دهد.

نویسنده می افزاید:

متأسفانه هنوز پایان این نشست اعلام نشده بود که سخنگوی حکومت اعلام کرد که افراد شرکت کننده در نشست ترکیه از طرف دولت افغانستان نمایندگی نمی کند و هردو شاخه گروه طالبان نیز این نشست را رد کرد و آن را جعلی و دسیسه خواند.شورای عالی صلح از متن توافقنامه جرگه ملی- مشورتی صلح، متولد شد و با امکانات و اختیارات زیادی به کار آغاز کرد. اما از زمان تشکیل شورا تا حال که هفت سال می گذرد، همواره این سؤال مطرح بوده که جایگاه قانونی و حقوقی شورای عالی صلح کجا است؟آیا این شورا یک نهاد حکومتی است که تصمیماتش بر مبنای قانون اساسی و سایر قوانین افغانستان گرفته می شود، یا یک شورا و یا تشکیل غیر رسمی و عنعنوی است که صرف می تواند نظریات اقشار مردم را جمع آوری و به حکومت منتقل کند و یا طرح ها و پیشنهادهای مشخصی را در زمینه صلح و امنیت به حکومت افغانستان ارائه دهد؟کارکرد این شورا صرف نظر از جایگاه قانونی آن، همواره مورد انتقاد بوده است.

" نشست صلح افغانستان در آنکارا ،از انکار تا واقعیت" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی انصار است که در آن چنین آمده است:

دور جدیدی از مذاکرات صلح با هدف پیدا کردن راه حلی برای پایان چندین دهه جنگ در افغانستان روز شنبه 23 جدی 1396در شهر استانبول ترکیه آغاز و تا روز دوشنبه به طول انجامید. در این نشست نمایند‎گان حکومت افغانستان و شورای عالی صلح افغانستان (همایون جریر، عباس بصیر و کریم خلیلی) به همراه نمایندگان دفتر طالبان در قطر (رحمت‌اله وردک)، نمایندگان شاخه وابسته به (ملـا محمد رسول) (ملا عبدالرئوف و عبدالحلیم) و نمایندگان شاخه موسوم به حزب اسلامی افغانستان برای سومین بار با هم در ترکیه دیدار کردند.

گفته می‌شود این گفتگوها، غیررسمی بوده و تلاش می‌گردد تا دیدگاه‌های حکومت افغانستان و گروه طالبان برای آغاز گفتگوهای رسمی مطرح شوند. به گفته همایون جریر نماینده حکومت کابل و عضو شورای عالی صلح افغانستان، در این گفت‌وگوهای مقدماتی پنج عضو گروه طالبان، که به گفته وی، چهار نفر آنها از اعضای شورای رهبری این گروه (رهبران شورای کویته) هستند، حضور داشتند. 

در پایان نویسنده می افزاید:

فارغ از این که مذاکرات صلح با طالبان در ترکیه واقعیت داشته یا نه، گروه طالبان هم چنان بر مواضع و دیدگاه‌های خود تاکید داشته و طالبان حاضر نیستند با دولت مذاکره کنند. با این که حکومت افغانستان نیز، گزارش‌ها مبنی بر انجام گفتگو‌های صلح با طالبان در ترکیه را رد کرده و گفته است که افرادی که در این نشست شرکت کرده‌اند از حکومت کابل، نمایندگی نمی‌کنند. اما بنظر می‌رسد این مذاکرات، به نوعی تلاشی از سوی حزب اسلامی افغانستان و گروه طالبان به رهبری ملا رسول می‌باشد که گفته می‌شود به دولت، نزدیک است؛ تا به این ترتیب، یخ مذاکرات صلح با طالبان، آب شود و افکار عمومی برای یک تحول مهم و واقعی در آینده، آماده شود. 

و "بازیهای مشکوک مذاکرات صلح" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است:

گلبدین حکمتیار به منظور کاهش انتقادها، ظاهراً ابتکار کرده و شماری را زیر نام گفت‌وگوهای صلح در ترکیه دورهم جمع کرده است. از سوی دیگر، از چنین نشست‎هایی به تکرار در یک و نیم دهۀ پسین برگزار شده است که هیچ‌گونه تأثیر ملموس در پروسۀ صلح و آشتی با مخالفان مسلح برجا نگذاشته است. این نشان می‌دهد که متأسفانه پروسۀ صلح به یک پروژۀ اقتصادی و منبع درامد تبدیل شده است. آدم‌های زیادی زیر نام صلح و به بهانۀ کشانیدن پای طالبان به میز مذاکرات، میلیون‌ها دالر به دست آورند. حتا کسانی آمدند و با رییس‌جمهور سابق مذاکره کردند که بعدها روشن شد، دوکان‌داری بیش نبوده است. آدم‌هایی که در نشست پسین ترکیه نیز حضور داشته‌اند، شخصیت‌هایی بی‌ریشه و فاقد اعتبار در میان طالبان عنوان شده اند. این خود میرساند که بحث صلح در افغانستان و بحث مذاکرات به بازی های بسیار مشکوکی تبدیل شده است.

درپایان ماندگار می افزاید:

آدم‌هایی که در نشست پسین ترکیه نیز حضور داشته‌اند، شخصیت‌هایی بی‌ریشه و فاقد اعتبار در میان طالبان عنوان شده اند. این خود میرساند که بحث صلح در افغانستان و بحث مذاکرات به بازی های بسیار مشکوکی تبدیل شده است.از جانب دیگر مردم به خوبی پی برده‌اند که نشست‌هایی از این قبیل، به جز ضیاع وقت و هدر‌دادن فرصت‌ها نتیجۀ دیگری در پی ندارد. حتا نشست‌های چهارجانبۀ میان کابل، اسلام‌آباد، پکن و واشنگتن نیز به کشانیدن پای طالبان در مذاکرات موفق نگردید. چون اسلام‌آباد حاضر نیست به هیچ قیمتی ابزار خویش را در افغانستان از دست بدهد. طالبان سربازان جان فدایی هستند که بی‌هیچ امتیازی در راه منافع اسلام‌آباد می‌رزمند و پاکستان، چنین لشکر بی‌هزینه و بی‌مدعایی را به هیچ قیمت از دست نخواهد داد