بررسی مطبوعات چاپ کابل 23 دلو 1396

"حضور دلهره آور نظامیان در جاده های کابل"،" پاکستان و بازی سیاسی با افغانستان" و "دور باطل گفتگو و تداوم بی اعتمادی میان افغانستان و پاکستان" عناوین سرمقالات روزنامه های امروز چاپ کابل است.

"حضور دلهره آور نظامیان درجاده های کابل" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است:

این روزها، حال‌وهوایِ کابل کاملاً نظامی ـ امنیتی شده ‌است. ساکنانِ پایتخت بیشتر از هر زمانِ دیگر، شاهد راه‌بندی و ترافیکِ سنگین در خیابان‌هایِ کابل هستند. آن‌ها هر روز می‌بینند که نیروهای امنیتی و گارنیزیون با تانک‌ها در جاده‌ها حضور دارند و سلاح‌های ثقیل و خفیف‌شان را به سمتِ دشمنِ نامرئی ـ و در واقع، به سوی مردمِ بی‌دفاع ـ نشانه گرفته‌اند. این وضعیت، ترس و هراسِ عمیقی را در دل‌های پایتخت‌نشینان ایجاد کرده که گویا قرار است اتفاقِ بدی بیفتد.
ساحاتی که به نامِ ساحات سبز نام‌گذاری شده‌اند نیز با تدابیرِ عقیم و بی‌ثمرِ امنیتی مواجه است. ایجاد دروازه‌ها و افزایش ایستگاه‌های بازرسی و بند کردنِ برخی جاده‌ها و راه‌ها، بر مشکلاتِ شهروندان کابل افزوه است. اما نکتۀ دردآور و قابل تذکر این است که این تدابیرِ سطحی و ثانویه، هرگز مانعِ مطمینی برای حملات انتحاری به حساب نمی‌آیند. همان‌طور که تجارب نشان داده، طالبانِ تروریست هر زمانی که به قصد و ارادۀ حملۀ انتحاری از خانه‌هایِ امن‌شان بیرون شوند، آخرالامر در یک نقطه از شهر، با فشار یک دکمه، پاره‌های بدنِ خود و مردم را فرشِ خیابان‌ها می‌سازند

ماندگار می افزاید:

حکومت باید درک کند که تحمیلِ راه‌بندی‌های سنگین بر شهروندان کابل، نه‌تنها صورتی از عجز و شکست در برابرِ دشمن تلقی می‌شود، بلکه هیچ کمکی به نجاتِ جانِ مردم در برابرِ حملات انتحاری نمی‌کند و فقط انتحاریان را به سمتِ کشتار بیشترِ غیرنظامیانِ گیر افتاده در بندشِ خیابان‌ها سوق می‌دهد. مسلماً هدفِ نخست و عالی انتحاریان، آماج قرار دادنِ مراکز دولتی و نظامی و یا نهادهای خارجی و دیپلماتیک است اما در صورتی‌که به آن‌ها نرسند، هدفِ سطحی و ثانویۀ آن‌ها را کشتار مردم و ایجاد وحشتِ عمومی تشکیل می‌دهد.

" پاکستان و بازی سیاسی با افغانستان"  عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است: 

پاکستان می کوشد تا روابط خود را با افغانستان به حالت عادی درآورد. اظهارات مقامات پاکستان در چند ماه گذشته در باره افغانستان و تأکید آن کشور بر مبارزه با تروریسم، نشان می دهد که پالیسی سازان پاکستان می کوشد تا با این گونه اظهارات از فشار افکار جامعه جهانی بکاهد و پیامدهای موضع گیری آمریکا و متحدینش را در مورد پاکستان قابل تحمل تر سازد.

نویسنده می افزاید : 

 آن چه به حکومت افغانستان مربوط می شود، این است که فریب بازی های سیاسی را نخورد و همگام با جامعه جهانی تلاش کند تا پاکستان را به همکاری عملی با افغانستان وا دارد. بدون شک تا فشارهای سیاسی و اقتصادی آن کشور را به همکاری صادقانه با تروریسم وا ندارد، گفتگوهای دو جانبه و چند جانبه سیاسی میان افغانستان و پاکستان به هیچ وجه کارساز و نتیجه بخش نخواهد بود. 

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی هشت صبح که در سرمقاله ای تحت عنوان  "دور باطل گفتگو و تداوم بی اعتمادی میان افغانستان و پاکستان" چنین نوشته است : 

دومین دور گفتگوهای افغانستان و پاکستان که برای دو روز در اسلام‌آباد، پایتخت پاکستان برگزار شده بود، روز شنبه بدون هیچ‌گونه نتیجه‌ای پایان یافت. نخستین دور این گفتگوها زیر نام «برنامه‌ی عمل برای صلح و همبسته‌گی» یک هفته پیش به تاریخ ۱۴ دلو و پس از حمله‌ی خونین در چهارراهی صدارت، در کابل برگزار شده بود.
بر اساس اعلامیه‌ای که ناوقت روز شنبه از سوی وزارت خارجه‌ی افغانستان منتشر شد، گفته شده است که «هرچند پیشرفت‌هایی در جریان این گفتگوها به دست آمده، اما روی هیچ مورد مشخصی که معطوف به نتایج ملموس و تقسیم‌اوقات زمانی باشد، توافقی صورت نگرفته است.»
این در حالی است که سخنگوی وزارت خارجه پاکستان نیز با تاکید بر این که دو طرف گفتگوهای «سازنده‌ای» داشته‌اند، تاکید کرده است که پیشرفت در این زمینه، نیازمند «اقدامات بیشتر» است.

درپایان هشت صبح می افزاید :

متاسفانه مشکل ما با پاکستان بسیار عمیق و گسترده است و با وجود تلاش‌های افغانستان برای جلب همکاری و اعتماد این کشور در طول بیشتر از پانزده سال گذشته، منتج به ایجاد رابطه‌ی قابل اعتماد و صمیمانه‌ای نشده است. ارتش و استخبارات پاکستان هنوز از قاتلان مردم ما حمایت سیستماتیک می‌کنند و هیچ نشانه‌ای نیز مبنی بر قطع این حمایت وجود ندارد. شکی نیست که ما باید به عنوان همسایه‌ای که دارای طولانی‌ترین سرحد مشترک با پاکستان هستیم، ناگزیر به داشتن رابطه‌ای صمیمانه با پاکستان هستیم، اما تا زمانی که پاکستان به طور عملی دست از حمایت از تروریستان و قاتلان مردم ما بر ندارد، امکان ایجاد هرگونه رابطه‌ی صمیمی افغانستان با آن کشور بعید و ناممکن است و این به طور طبیعی در شرایطی که کشورهای دیگر جهان به سمت همکاری‌های اقتصادی و بازکردن دروازه‌های یکدیگر به روی همدیگر گام بر می‌دارند، تداوم بی‌اعتمادی میان پاکستان و افغانستان که ظرفیت‌‌های گسترده‌ای برای همکاری و همگرایی دارند، هم برای ما، هم برای پاکستان و هم برای منطقه‌ی ما غم‌انگیز و دردناک است.