بررسی مطبوعات چاپ کابل 30 دلو 1396

"تشدید اختلافات قومی در سایه ی تنش های سیاسی"،" ارگ الگوی سرپیچی از نظم و قانون" و "فروپاشی سیاسی را مدیریت کنید" عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

"تشدید اختلافات قومی در سایه ی تنش های سیاسی" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است:

در فرایند جدید سیاسی ما به گونه‌ای تلاش کردیم تا اصل ملی گرایی را با قومیت گرایی جمع کنیم. مردم افغانستان در عین حالی که خود را به اقوام، مذاهب و کتله های اجتماعی خاص مربوط بدانند، هویت های کلان ملی را نیز احترام بگذارند و منافع ملی را برمنافع قومی ترجیح دهند.اگرچه ابتداء این طرح مورد استقبال قرار گرفت و حمایت و پشتوانه های سیاسی، فرهنگی و اجتماعی را به دنبال آورد؛ اما گذشت یک و نیم دهه حکومتداری در افغانستان، نشان داد که این سیاست نیز نتوانست بر تفکرات عمیق و تاریخی قوم گرایی در افغانستان غلبه کند.

نویسنده می افزاید:بحث دیگر درمورد نحوه اجرای این سیاست است. به نظر می رسد که ناکامی سیاست های مشارکت جویانه‌ای قومی پیش از آن که به قانون و سیاست های کلان ملی ارتباط داشته باشد، به چگونگی برخورد قانونی در فرایند تطبیق آن مربوط می شود. حکومت نتوانست قوانین مشارکت جویانه را آنطوری که لازم بود، به مرحله اجرا درآورد. سیاست های قومی در بدنه دولت و در ساختارهای اداری در خلال یک و نیم دهه گذشته به خوبی مشهود بود. تفاوت فاحشی که میان عرصه های قانونی و حقوقی از یک سو و فرایندهای سیاسی، اداری و اجتماعی از سوی دیگر وجود داشت، سبب نارضایتی هردو طیف صاحبان ایده های غلبه قومی و تفکرات عدالت محور قرار گرفت. این نارضایتی ها، منازعات قومی را در دوره جدید نیز با خود به همراه آورد و آن را در مناسبات قدرت وارد کرد که امروز به عنوان یک بحران عمیق در روندهای سیاسی تبارز کرده است.

" ارگ الگوی سرپیچی از نظم و قانون" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که درآن چنین آمده است : 

ارگ ریاست‌جمهوری اخیراً به عزل چند والی پرداخته و به ‌جای آنان، چند والیِ جدید را تعیین کرده ‌است. عبدالکریم خدام، والی پیشین سمنگان، از جملۀ والی‌های برکنار شده است. آقای خدام اما به بی‌بی‌سی گفته است که این برکناری را قبول ندارد و تا زمانی که رهبری جمعیت اسلامی به یک تصمیم در این خصوص نرسد، از موقفش کنار نمی‌رود.نکتۀ مهم این است که چرا ارگ ریاست جمهوری به اقداماتی دست می‌زند که می‌تواند برای آن دردسرساز باشد و یا هم چرا فرمانِ آقای غنی به عنوان رییس حکومتِ وحدت ملی نمی‌تواند به کرسی بنشیند و برخی‌ها به‌ساده‌گی از آن سرمی‌پیچند؟داستان والی بلخ، فرمانده پولیسِ قندهار و اخیراً موضع‌گیری والی برکنار شدۀ سمنگان، همه و همه نشان می‌دهند که تصمیماتِ اخیرِ ارگ به هر دلیلی که هست، با بن‌بست مواجه ‌شده‌اند.

ماندگار می افزاید : 

حلقۀ ارگ نیز باید به این نتیجه رسیده باشد که تک‌محوری، مصادرۀ قدرت و تعقیبِ سیاستِ حذف، مقاومت خلق می‌کند و سرانجام به تقابلِ جـدی میان آن‌ها و مردم منجر خواهد شد.مسلماً نظام موجود، نظامی متعلق به یک شخص یا جناجِ خاص نیست، بلکه ثمرۀ قربانی دادن‌هایِ همۀ گروه‌ها و جناح‌های مردمی است. ما قصد نداریم اقدام والی سمنگان را مورد تأیید قرار بدهیم ولی این را به‌صراحت اعلام می‌داریم که اقداماتِ ناسنجیدۀ ارگ باعث خلق مشکلات شده است. شاید قضیۀ والی سمنگان به‌زودی حل گردد اما این سوال هنوز پاسخ نیافته که چرا ارگ ریاست‌جمهوری هربار که بحث شناس‌نامه‌های برقی داغ می‌گردد، یک اقدام تنگ‌نظرانۀ سیاسی را سامان می‌دهد تا در شعاع آن، قضیۀ شناس‌نامه‌ها به کنار گذاشته شود.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی هشت صبح که در سرمقاله ای تحت عنوان "فروپاشی سیاسی را مدیریت کنید" چنین نوشته است :اختلاف‌های سیاسی از مرز جنجال‌های عادی و روزمره گذشته و در حد غیر قابل باور رادیکال شده است. دیروز والی سمنگان اعلام کرد که از سمتش کنار نمی‌رود و کسی را که رییس جمهور والی آن ولایت مقرر کرده است به ساختمان ولایت سمنگان راه نخواهد داد. این موضوع علاوه بر جنجال عطامحمد نور با ارگ، گره دیگری در سیاست کشور ایجاد کرده است. کار به جایی رسیده که حتا یک آمر حوزه‌ی پولیس در کابل نیز بسیار علنی می‌گوید که کسی نمی‌تواند او را برکنار کند.

در پایان هشت صبح می افزاید : 

رییس جمهور و رییس اجرایی باید هر چه زودتر کنار بیایند. هم برای بن‌بست توزیع تذکره‌های الکترونیک راه حل پیدا کنند و هم موضوع جنجالی والی‌ها را حل بسازند. دوام اختلاف‌های سیاسی مثل موریانه ستون‌های حاکمیت دولتی را خورده و به تلاش‌های جهانی برای مبارزه با تروریسم و حمایت از نیروهای امنیتی افغانستان، صدمه‌ی جدی وارد می‌کند. بارها حامیان افغانستان از «فروپاشی سیاسی کابل» هشدار داده بودند. اختلاف‌های سیاسی اخیر نشانه‌های همان «فروپاشی سیاسی» را آشکار ساخته است. به سران حکومت لازم است که این ریخت و پاش‌های سیاسی را مدیریت کنند و اجازه ندهند که کلیتی به نام «دولت افغانستان» که حاصل هزینه‌های مالی و انسانی فراوان است، صدمه ببیند.