بررسی مطبوعات چاپ کابل ۱۲ حوت 1396

"دست تسلیمی غنی به طالبان"،"دست تسلیمی غنی به طالبان" و "پیشنهادهای نشست کابل و  لزوم اجماع سیاسی" عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

"دست تسلیمی غنی به طالبان" عنوان سر مقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است:

محمد اشرف غنی، رییس دولت وحدت ملی، در یک سخنرانی غافل‌گیرکننده، در نشست کابل با حضور نمایندگان شماری از کشورها، در مورد صلح در افغانستان به گونه‌یی صحبت کرده که همه را شوکه کرده است.

او گفته است که صلح با طالبان، بدون هیچ پیش‌شرطی مطرح است و نیز گفته است که قانون اساسی به اساس خواست طالبان تعدیل می‌گردد.

همچنان گفته است که زندانیان طالبان رها و افراد طالبان در نهادهای امنیتی جذب می‌شوند.

این سخنان آقای غنی، در شرایطی که مردم از طالبان و اعمال آنان آگاهند، بسیار غافل‌گیرکننده و تعجب‌آور است.

حالا سوال این است که چگونه آقای غنی می‌تواند دست تسلیمی به طالبان دراز کرده و حتا قانون اساسی را به خواست آنان تعدیل می‌کند.

نویسنده می افزاید : 

از جانب دیگر، آقای غنی برای رسیدن به صلح با طالبان، در اول نیاز دارد که خود به حکومت پارچه‌شده و ضعیف خودش رسیدگی کند تا در نخست به خودش مشروعیت ببخشد و کشور را جان بدهد و سپس از موقف قدرت و توانان، وارد گفت‌وگوهای صلح با طالبان به اساس منافع کشور و فردای بهتر برای فرزندان این سرزمین گردد.اگر قرار است آقای غنی مصالحه‌یی انجام دهد، باید در نخست با خودش و دولت خودش صلح کند و بایستی اول به توافق‌ها، تعهدها و قول و قرارهای درون دولتی و تعهدات سیاسی خودش با دیگران پابند باشد تا نشان بدهد که می‌تواند برای صلح هم کاری کند.

"از واقعیت جنگ تا آرزوی صلح" عنوان سرمقاله ی روزنامه افغانستان ما است که در آن چنین آمده است:

روز چهار شنبه هفته گذشته کنفرانس پروسه کابل با اشتراک بیش از 25 کشور و سه سازمان بین المللی در کابل برگزار شد. در این کنفرانس طرح صلح حکومت افغانستان با طالبان ارائه شد. حکومت در این طرح از مذاکرات بدون قید و شرط با طالبان سخن گفته و خواست های آن گروه را در رابطه با مسایل امنیتی، سیاسی و قانونی شنیدنی و قابل مذاکره دانسته است.اگرچه این طرح از سوی کشورهای منطقه و جهان مورد استقبال قرار گرفت؛ اما مسأله به این آسانی هم نیست. طالبان بارها صدای صلح حکومت را با حملات خونین پاسخ داده است. این بار نیز طالبان این طرح را یک دسیسه خوانده و گفته است که حکومت می خواهد، طالبان به آنها تسلیم شوند.

نویسنده می افزاید :

تا زمانی که طالبان ادامه جنگ را به ضرر خود تشخیص ندهند و از پیشروی و پیروزی نظامی مآیوس و ناامید نشوند، هرگز به روند صلح نخواهند پیوست. از اینرو راه صلح در شرایط فعلی از میدان های جنگ می گذرد و یا به گفته ی رییس جمهور، صلح آرزوی ماست؛ اما جنگ واقعیت فعلی کشور است. تا زمانی که این واقعیت تلخ تغییر نکند، راه رسیدن به آرزوی صلح بسته خواهد ماند.

و "پیشنهادهای نشست کابل و  لزوم اجماع سیاسی" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است : 

حکومت در کنار مذاکره با طالبان، پیشنهاد مذاکره با پاکستان را هم مطرح کرد. این اولین بار نیست که حکومت افغانستان طالبان را به مذاکره دعوت می‌کند، اما این بار حکومت یک استراتژی برای مذاکره و رسیدن به یک توافق سیاسی اعلام کرده است. قبلاً چنین سندی در اختیار حکومت افغانستان نبود.جامعه‌ی جهانی و برخی از کشورهای منطقه همیشه این انتقاد را مطرح می‌کردند که کابل طرح جامع و مکتوب برای مذاکره و رسیدن به یک توافق سیاسی ندارد. پاکستانی‌ها هم بارها نبود یک استراتژی مکتوب را بهانه قرار می‌دادند و از همکاری با تلاش‌های سیاسی افغانستان برای ختم جنگ امتناع می‌کردند. این بار اما طرح جامع برای مذاکره اعلام شده است و دیگر چنین بهانه‌ای وجود ندارد.

در پایان نویسنده می افزاید : 

جامعه‌ی جهانی و برخی از کشورهای منطقه همیشه این انتقاد را مطرح می‌کردند که کابل طرح جامع و مکتوب برای مذاکره و رسیدن به یک توافق سیاسی ندارد. پاکستانی‌ها هم بارها نبود یک استراتژی مکتوب را بهانه قرار می‌دادند و از همکاری با تلاش‌های سیاسی افغانستان برای ختم جنگ امتناع می‌کردند. این بار اما طرح جامع برای مذاکره اعلام شده است و دیگر چنین بهانه‌ای وجود ندارد.افغانستان برای اولین بار پذیرفته است که حاضر به آتش‌بس و گفتگو با طالبان است و می‌خواهد دفتر سیاسی این گروه را به رسمیت بشناسند. افغانستان پذیرفته است که مشکل کنونی راه حل نظامی ندارد.