بررسی مطبوعات چاپ کابل 20 حوت 1396
https://parstoday.ir/dari/radio/uncategorised-i68515-بررسی_مطبوعات_چاپ_کابل_20_حوت_1396
"تغییر شیوه های جنگ و چاش در شیوه های برخورد با آن" ،" موضع معقول سازمان ملل متحد" و "ابزاری ساختن نهادهای امنیتی خود داری شود"،عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.
(last modified 2024-04-02T12:41:25+00:00 )
حوت 20, 1396 13:55 Asia/Kabul
  • بررسی مطبوعات چاپ کابل 20 حوت 1396

"تغییر شیوه های جنگ و چاش در شیوه های برخورد با آن" ،" موضع معقول سازمان ملل متحد" و "ابزاری ساختن نهادهای امنیتی خود داری شود"،عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

تغییر شیوه های جنگ و چاش در شیوه های برخورد با آن عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین نوشته است :

رییس جمهور غنی در مراسم افتتاح فرماندهی مشترک قطعات خاص و نیروهای واکنش امنیت ملی از اهمال و کم توجهی نیروهای امنیتی در برخورد با دشمن، به خصوص در بخش کشف و استخبارات سخن گفت. رییس جمهور ضمن تقدیر از نیروهای امنیتی و ستایش از دستاوردهای آن ها علی رغم کمبود تجهیزات و امکانات، اذعان داشت که گاهی برخی از فرماندهان امنیتی مسایل کشفی را نادیده می گیرند و یا کم اهمیت تلقی می کنند.

نویسنده می افزاید :.

شیوه جنگ تغییر کرده و دشمن از شیوه های جدیدی برای مقابله با دولت و مردم افغانستان استفاده می کند. شیوه های جدید تبلیغ و حتی شایعه پراکنی بخشی از تاکتیک های جنگی دشمن در برابر مردم افغانستان و بخشی از تغییرات مهم در شیوه های جنگ است. ظاهرا تروریست ها و حامیان آن ها به این نتیجه رسیده اند که دیگر نمی توانند از طریق نبردهای مستقیم و تصرف مناطقی از خاک افغانستان به اهداف خویش دست یابندبه همین خاطر حملات انتحاری و کشتار مردم از طریق حملات تروریستی را از یکسو و شایعه پراکنی و نفرت افکنی قومی را از سوی دیگر روی دست گرفته استبه خصوص طی یک سال گذشته ما شاهد بیشترین و خونین ترین حملات انتحاری و تروریستی در نقاط مختلف کشور و هم چنین شاهد بیشترین شایعه پراکنی ها و نفرت افکنی ها بوده ایم.

و موضع معقول سازمان ملل متحد عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین امده است :

لاش‌های سیاسی برای پایان جنگ، باید در محور حکومت افغانستان باشد. هیچ‌کسی نمی‌تواند مردم و حکومت افغانستان را نادیده بگیرد. حکومت افغانستان متشکل از تمام نیروهای سیاسی این دیار است. تمام نیروهای سیاسی‌ای که در قوه‌ی مجریه و پارلمان افغانستان حضور دارند، روزگار درازی با همدیگر در جنگ بودند. این نیروهای سیاسی هیچ‌کدام به دیگری تسلیم نشدند. آنان به یک نظم سیاسی جدید تنظیم شدند. این نیروهای سیاسی تشکیلات نظامی خود را لغو کردند، جنگ‌افزارهای خود را کنار گذاشتند و با تشکیل حکومت و نهادهای امنیتی توافق کردند.
هیچ امکان ندارد که یک گروه بیاید و ایدئولوژی خود را به بقیه‌ی مردم افغانستان و نیروهای سیاسی آن تحمیل کند.

هشت صبح می افزاید :

مردم افغانستان، نظام جمهوری را انتخاب کرده‌اند. نظام امارتی به هر شکلی که باشد، دیگر مورد قبول مردم افغانستان نیست. نه شکل مشارکتی آن قابل قبول است و نه شکلی که رهبر یک گروه زعیم یک حکومت غیر انتخابی باشد. مردم افغانستان می‌خواهند که کشورشان از خشونت نجات یابد و تمام گروهای سیاسی برای رسیدن به قدرت در آن دست به رقابت قانونی و دموکراتیک بزنند. قانون اساسی و دیگر قوانین چارچوب و قواعد رقابت سیاسی و اقتصادی را مشخص کرده است. گروه‌هایی که می‌خواهند وارد این رقابت شوند حق دارند که روی قانون اساسی، دیگر قوانین و قواعد رقابت بحث کنند، دنبال منافع خود باشند و روی قواعد رقابت سیاسی به تفاهم برسند.مردم افغانستان نمی خواهند که به گذشته برگردند.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی ماندگار که در سرمقاله ای تحت عنوان از ابزاری ساختن نهادهای امنیتی خود داری شود چنین نوشته است :

حالا که آقای غنی قطعات خاصی را در چوکات امنیت ملی کشور ایجاد کرده است، می‌تواند گامی در راستای تقویت نیروی امنیت ملی کشور باشد؛ اما مهم است که براستی این قوت‌ها نه به عنوان ابزارهای سیاسی به نفع شخص و گروه خاص که باید به عنوان یک قوت برای افغانستان و امنیت ملی آن به کار گرفته شودهمچنان توجه برای تقویت نهادهای کشفی در امنیت ملی کشور نیز از نیازهای اساسی است که اگر این بخش‌ها تقویت شوند و فعال گردند، ممکن است که تعداد حملات دشمن قبل از اجرای آن به کلی خنثی گردد.

درپایان ماندگار می افزاید :

امروزه اتفاقاتی در کشور شکل می‌گیرد که به شدت شک‌برانگیز است و متاسفانه فهم غالب این است که ستون پنجم در اندام دولت این همه فعالیت‌ها را سامان‌دهی می‌کند.
نفس این مساله و وجود چنین حقیقت درکنار آنکه گفته می‌شود از نهادهای امنیتی در جهت مطالبات سیاسی استفاده می‌شود، سبب شده‌است که اعتماد به اطلاعات نهادهای معتبر هم کاهش یابد. اکنون تنها راه این است که برای اعتماد بخشی به نهادهای ملی به خصوص امنیتی کشور بایستی از سیاسی شدن این نهادها به شدت جلوگیری کنیم. هرچه این نهادها سیاسی‌تر ساخته شوند، به همان پیمانه به عنوان یک ابزار سیاسی در برابر دیگران تقلیل میابد و اعتماد از آن زایل می‌گردد.