بررسی مطبوعات چاپ کابل 22 حوت 1396

"وفاق ملی صدایی دلنشین و رو به اوج " ، "رسانه ها باید مستقل و بی طرفانه عمل کنند" و "بیشتر از این تعلل نکنید" ،عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

وفاق ملی صدایی دلنشین و رو به اوج عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است:

روز گذشته، نشستی در کابل به‌هدفِ حمایت از طرحِ وفاق ملی و عبور از وضعیتِ بحرانی کشور، با اشتراکِ شماری از جریان‌ها و شخصیت‌های سیاسیِ مطرحِ افغانستان برگزار شد. در این نشست، حامد کرزی رییس‌جمهوری پیشین، نمایندگان و اعضای ارشدِ جریان‌هایی چون شورای حراست و ثبات افغانستان، جبهۀ نوین ملی و شورای ائتلاف نجات حضور داشتند و حمایتِ قاطع‌شان را از طرح وفاق ملی اعلام کردند.
«وفاق ملی»، یک «چارچوب ارزشی»ِ مورد توافقِ اکثریتِ نخبگانِ کشور است که می‌خواهد کشـور را از بحران‌هایِ گوناگونِ قومی‌ـ سیاسی‌ـ امنیتی به سمتِ وضعیتِ مطلوب و ثباتِ پایدار سوق دهد. 

ماندگار می افزاید:

وفاق ملی خواستی مشترک میان تمامِ مردم افغانستان و جریان‌های ملی و سیاسیِ کشور است؛ اما استفاده از این سکو برای حلِ مشکلاتِ عمیقِ افغانستان و گذار از وضعِ خطرناکِ موجود به وضعیت مطلوب، محتاج ارادۀ راسخ و مدیریتِ خردمندانۀ اشخاص و حلقاتی‌ست که بتوانند وجوهِ اشتراکِ جریان‌ها و جناح‌های سیاسی و اجتماعی را پُررنگ و حلقۀ وصلِ مستحکمی برای تمامِ مردم افغانستان بسازند که از نابسامانی‌های سیاسی و انقطاب‌های اجتماعی خسته و مضطرب‌اند و به دنبال روزنه‌ ای به سمتِ رهایی و اطمینان می‌گردند.

و رسانه ها باید مستقل و بی طرفانه عمل کنند عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است:

روش هایی که خبرنگاران و روزنامه نگاران در سال های گذشته در پیش گرفته اند؛ اغلب با انحراف مواجه بوده و روزنامه نگاران نتوانسته اند مسیر آزادی را آنطوری که باید دنبال کرده و از این فضا سود ببرند. به همین دلیل هنوز آزادی بیان و رسانه در کشور به درستی شکل نگرفته و از میان صدها رسانه ای فعال حتا یک رسانه مستقل، بی طرف و مورد اعتماد جامعه به وجود نیامده است.
ضعف رسانه ها و نوع برخورد های آن با مسایل سیاسی، فرهنگی و اجتماعی از یک طرف اعتماد شهروندان به رسانه ها را کاهش داده و از طرف دیگر به حکومت این فرصت را فراهم کرده که به مشکلات رسانه ای و خبرنگاری توجه جدی نکرده و با برخورد ابزاری با رسانه ها، کارکرد واقعی آن ها را در غبار سیاست زدگی و خودسانسوری نادیده بگیرد.

نویسنده می افزاید :

نهاد حمایت کننده از رسانه های آزاد افغانستان (نی) گفت که وضعیت دسترسی به اطلاعات در کشور در این اواخر بی حد خراب شده است. آنها گفته اند که حکومت اطلاعات را با خبرنگاران شریک نمی سازند و چه بسا با خبرنگاران اهانت می کنند.
از آن طرف سخنگوی رییس جمهور این گفته ها را رد کرده و نی را متهم کرده که سیاسی عمل می کند و گزارش خود را بر اساس اطلاعات غلط، غیر حرفه ای و بر بنیاد سلیقه های سیاسی تهیه می کند. 
این برخوردها نشان می دهد که نه سازمان های دولتی تا هنوز قانونمند شده و بر اساس اصل آزادی و قانون حق دسترسی به اطلاعات، با رسانه ها برخورد داشته است و نه رسانه ها بی طرفانه و حرفه ای مسایل را دنبال می کنند، تا روند اعتماد میان رسانه ها و مردم مستحکمتر شده و رسانه ها از قدرت و اعتبار بیشتری برخوردار گردند.

ونگاهی می اندازیم به روزنامه ی هشت صبح که در سرمقاله ای تحت عنوان بیشتر از این تعلل نکنید چنین نوشته است:

یک کمیشنر کمیسیون مستقل انتخابات، بار دیگر از احتمال تأخیر در برگزاری انتخابات پارلمانی سخن گفته است. این نوع موضع‌گیری‌های مقام‌های کمیسیون مستقل انتخابات، تردیدها را در مورد برگزاری انتخابات پارلمانی بیشتر می‌کند. واقعیت مهم دیگر این است که بسیاری از سیاست‌مداران و حلقات سیاسی به کمیسیون مستقل انتخابات و اراده‌ی ارگ برای برگزاری انتخابات پارلمانی و شوراهای ولسوالی‌ها باور ندارند. برخی از نماینده‌گان پارلمان هم دل‌شان نمی‌خواهد انتخابات پارلمانی برگزار شود. آنان حتمی می‌خواهند که دوام کار همین پارلمان تضمین شود. سود آنان در دوام کار پارلمان است. نماینده‌گانی که فکر می‌کنند در انتخابات پارلمانی پیروز نمی‌شوند نیز به فکر تضمین دوام کار همین پارلمان اند.

در پایان نویسنده می افزاید:

رهبران حکومت وظیفه دارند که در مورد انتخابات پارلمانی و شوراهای ولسوالی و نحوه‌ی نظارت از کارکردهای کمیسیون مستقل انتخابات اجماع سیاسی ایجاد کنند. راه معقول این است که حکومت تمام سیاسیون پر نفوذ را جمع کند و با آنان در مورد میکانیزم نظارت از کارکردهای کمیسیون مستقل انتخابات به توافق برسد. سازمان ملل متحد هم می‌تواند این ابتکار را به دست گیرد و در هماهنگی با حکومت سیاسیون شناخته‌شده‌ی افغانستان را جمع کند و روی ایجاد یک میکانیزم قابل قبول برای نظارت بر کمیسیون مستقل انتخابات کار کند. بدون ایجاد اعتماد سیاسی و آماده‌گی‌های تخنیکی انتخابات برگزار شده نمی‌تواند. حکومت باید دست به کار شود و بیشتر از این تعلل نکند.