بررسی مطبوعات چاپ کابل 27 حوت 1396

"نمایندگان خوب از بد باید تفکیک شوند" ، " بازی ارگ در چرخ و فلک اسلام آباد" و "چرا باز روابط گرم شد"،عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

نمایندگان خوب از بد باید تفکیک شوند عنوان سرمقاله ی روزنامه ی آرمان ملی است که در آن چنین آمده است :

پارلمان کشور کاملاً از اعتبار افتاده و برخی از نماینده گان در میان مردم به اشخاص زورگو، فساد پیشه و قلدر معروف شده اند که به درد وطن و کشور نمی خورند و حکومت گاهی از این نمایند گان استفاده ابزاری می کند و همین نمایند گان هستند که صدای نفاق افگنانه شان بلند می شود ومی‎خواهند کشور را به سوی درگیری های بیشتر قومی و زبانی جهت بدهند.

نویسنده می افزاید : 

با آنهم در  مجلس نماینده گان برخی از افراد پاک و دلسوز به مردم و کشور هم وجود دارند که باید همین تعداد صف شان را از صف فاسدان جدا سازند و تلاش کنند که چهره و هویت نماینده گان معامله گر و فساد پیشه را به مردم معرفی کنند.

در غیر آن زمانی که از معامله نماینده گان یاد می شود در این اتهام تر و خشک می سوزد و به دلیل افشا نشدن هویت نمایندگان خلاف رفتار، مردم نمی توانند خوب را از بد و دزد را از صاحب خانه تفکیک کنند.

و بازی ارگ در چرخ و فلک اسلام آباد عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است:

روز گذشته، سایت ریاست‌جمهوری از ملاقات و گفت‌وگویِ آقای غنی و ناصر جنجوعه مشاور امنیت ملیِ پاکستان در قصر دلگشایِ ارگ خبر داد. در این خبر گفته شد که دو جانب پیرامون پیشنهاد صلح افغانستان به طالبان، چگونگی آغاز مذاکراتِ همه‌جانبه میان دو کشور، همکاری‌های منطقه‌ ای و مبارزه با اقتصاد جرمی و فعالیت‌های تروریستی بحث و تبادل نظر کرده‌اند و در پایان، آقای غنی از نخست‌وزیر پاکستان به گونۀ رسمی دعوت کرده که به کابل سفر کند تا مذاکراتِ دولت با دولت که در دومین کنفرانس پروسۀ کابل روی آن تأکید رفته، کلیـد بخورد.
چنین اخبار و گزارش‌هایی در خصوصِ دیدار و مباحثۀ مقاماتِ افغانستان و پاکستان به‌ویژه وقتی با ادبیاتِ ارگ به نشر برسد و به الفاظ و عبارت‌هایی چون «به حضور پذیرفتن»، «مذاکرات همه‌جانبه» و «مذاکرات دولت با دولت» نیز مزیّن شودـ همان بازیِ چرخ‌وفلک را به یاد می‌آورد.

ماندگار می افزاید : 

اکنون که آقای غنی از نخست‌وزیر پاکستان دعوتِ رسمی به‌عمل می‌آورد، از پروسۀ صلح با طالبان به مشوره و همکاری پاکستان سخن می‌گوید و نوید مذاکرۀ همه‌جانبه با این کشور را می‌دهد؛ چند مرحله وصل و جدایی سپری شده و پس از هر بار جدایی گمان کرده که پاکستان را زیر فشار قرار داده و پس از هر بار وصل نیز خیال نموده تحولی «همه‌جانبه» در روابط دو کشور به میان می‌آورد.
اما دستگاه سیاست خارجیِ پاکستان بر همۀ این قهر و آشتی‌ها اشراف یافته و چنان به آن نفوذ کرده که می‌تواند در یک گردونۀ زیان‌بار برای ما و یک چرخۀ سودآور برای خویش، آن را تکرار و بازآفرینی کند. «مذاکرۀ همه‌جانبه» و امیدهای واهی وابسته به آن، بخشی از نیرویِ محرکۀ این گردشِ زیان‌بار است؛ گردشی که پس از رسیدن به یک فراز مصنوعی، افغانستان احساسِ رضایت و پیروزی می‌کند و پس از رسیدن به یک فرود، دستِ نه‌چندان نامرئی پاکستان دوباره آن را به بالا فرا می‌خواند.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی هشت صبح که در سرمقاله ای تحت عنوان چرا باز روابط گرم شد چنین نوشته است:

پس از نشست پروسه‌ی کابل شاهد تغییر آرام و بی‌ سروصدای سیاست افغانستان در قبال پاکستان هستیم. گفتگوهای علنی و مخفی کابل و اسلام‌آباد بهتر شده است. همان‌طوری که در بالا آمد دیگر کابل روی روابط ارتش پاکستان و طالبان صحبت نمی‌کند و پاکستان هم از طرح صلح کابل استقبال کرده است. اما سوال اصلی این است که چرا همه‌چیز یک شبه تغییر می‌کند؟ چرا یک روز پاکستان دشمنی عنوان می‌شود که جنگی مخفی علیه کابل به راه انداخته است و روز دیگر از نخست وزیر همین کشور برای سفر به کابل دعوت می‌شود؟
منطق و حجت این تغییر سیاست باید به مردم افغانستان تشریح شود. مردم حق دارند که بدانند که دلیل گفتگوها و ترافیک دیپلوماتیک میان کابل و اسلام‌آباد چیست؟

درپایان هشت صبح می افزاید : 

نشانه‌هایی دیده می‌شود که بر اساس آن می‌توان حکم کرد که پاکستان به طالبان انگیزه‌ی بیشتر برای جنگ می‌دهد. چندی پیش نماینده‌ی پاکستان در سازمان ملل متحد اعلام کرد که طالبان بخش بزرگی از قلمرو افغانستان را کنترول می‌کنند. پس از آن دولت پاکستان یک رهبر طالبان افغان را از حبس رها کرد. این نشانه‌ها حاکی از آن است که پاکستان به جای اینکه رهبران طالبان را به مذاکره تشویق کند، به ادامه‌ی جنگ ترغیب می‌کند.
این واقعیت ها نشان‌دهنده‌ی آن است که پاکستان به سیاست امنیتی هندمحور در قبال افغانستان ادامه می‌دهد. حکومت وحدت ملی باید توضیح بدهد که به چه دلیل اینقدر روابط با پاکستان را گرم کرده است و حتا حاضر است که از نخست وزیر پاکستان پذیرایی کند؟