بررسی مطبوعات چاپ کابل 11 ثور 1397

"تداوم جنایات جنگی در سایه ی سکوت" ، " کشتار جمعی گزارشگران ، جنایت جنگی" و "زنگ خطر در برابر رسانه ها به صدا درآمده است" ، عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

روزنامه ی افغانستان ما در سرمقاله ای تحت عنوان تداوم جنایات جنگی در سایه ی سکوت چنین نوشته است :

در دو سال اخیر شاهد افزایش بی رویه تلفات افراد ملکی در کشور بوده ایم. افراد غیر نظامی اغلب به صورت عمدی از سوی شورشیان هدف قرار گرفته اند.
کشتار عمدی افراد ملکی نقض صریح قوانین جنگی به شمار آمده و سازمان ها و نهادهای حقوق بشری بین المللی را مکلف می سازد تا در آن رابطه واکنش عملی نشان داده و در پی شناسایی، تعقیب و دستگیری عاملان جنایت برآیند.
متأسفانه ما در این مدت به جز محکومیت جنایات و صدور اعلامیه در باره آن، شاهد عکس العمل جدی از سوی سازمان ملل و سایر نهادهای بین المللی نبوده ایم. در سایه همین سکوت و سهل انگاری، گروه های تروریستی هر روز مردم بی گناه ملکی را هدف قرار داده و با انجام حمله انتحاری ده ها مرد، زن، جوان و کودک را با خاک و خون می کشند و بی مهابا مسؤلیت حملات شان را به عهده می گیرند.

نویسنده می افزاید 
در قوانین بین المللی بشر دوستانه تمامی کسانی که در جنگ شریک نیستند و سلاح به دست ندارند، غیر نظامی به حساب می آید. کارمندان ملکی دولت، خبرنگاران، روزنامه نگاران و قضات و سارنوالان غیر نظامی هستند و کشتار آن ها جنایت جنگی شمرده می شود. 
بنابراین کشتار خونین دوم ماه ثور در غرب کابل، به خاک و خون کشیدن 11 کودک مظلوم در قندهار و حمله دیروز بر خبرنگاران که منجر به کشته و زخمی شدن ده ها تن از همکاران ما گردید، یک عمل وحشیانه، قبیح و از نظر قواعد بین المللی جنایت جنگی است که هیچ توجیهی را نمی پذیرد.

 و کشتار جمعی گزارشگران ، جنایت جنگی عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که  در آن چنین آمده است :

حمله به گزارش‌گران، عکاسان خبری و فلم‌برداران، مصداق جنایت علیه بشریت است. کنوانسیون‌ جهانی جنگ، قواعد روشنی وضع کرده است که در منازعات مسلحانه همه‌ی طرف‌ها موظف به رعایت آن اند. هر گروهی که از این قواعد سرکشی کند، مرتکب جنایت جنگی شده است. جنایت جنگی در دادگاه‌های بین‌المللی قابل پی‌گرد است. دولت افغانستان باید در مورد هسته‌های تروریستی‌ای که دست به جنایت می‌زنند، معلومات کامل بدهد.

حکومت باید نام‌های سران هسته‌های عملیاتی شبکه‌ی حقانی و داعش را افشا کند، تا همه بدانند که جنایت‌کار کی است. افشای نام و هویت جنایت‌کاران کار نهادهای مدافع حقوق خبرنگاران را آسان می‌سازد. آنان می‌توانند از همان اشخاص و افراد در دادگاه‌های جهانی شکایت کنند.

هشت صبح می افزاید:

تردیدی نیست که حمله‌ی تروریستی دیروز، حمله به قدرت نرم افغانستان بود. رسانه‌ها بخشی از قدرت نرم افغانستان را تمثیل می‌کنند. نظام رسانه‌‌ای آزاد افغانستان که یکی از بهترین نظام‌های رسانه‌‌ای منطقه به نماد افغانستان نو بدل شده است. کسانی که می‌خواهند این سرزمین را به گذشته برگردانند، به رسانه‌ها حمله می‌کنند. آنان می‌خواهند قدرت نرم افغانستان را با ابزارهای تروریستی شکست دهند. اما افغانستان دیگر هرگز به دوران طالبان برنمی‌گردد.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی ماندگار که در سرمقاله ای تحت عنوان زنگ خطر در برابر رسانه ها به صدا درآمده است چنین نوشته است :

در حمله دیروز  ۹ تن از خبرنگاران و تصویر برداران رسانه‌ها شهید شدند و هفت تن دیگرشان زخم برداشتند. ساعاتی پس از آن، یک خبرنگار دیگر در ولایت خوست توسط افراد مسلح ترور شد. همچنان چند روز پیشتر از این، یک خبرنگار معروف افغانستان در ولایت قندهار به شهادت رسید. این نشان می‌دهد که هفته‌ها و روزهای اخیر، حمله به جان خبرنگاران و رسانه‌ها فزایش یافته است و حملۀ انتحاری دیروز در میان خبرنگاران به وضاحت نشان می‎دهد که هدف اصلی حمله از بین بردن گروهی از خبرنگاران در کشور بوده است. با این حساب زنگ خطر به شکل جدی برای رسانه‌ها به صدا درامده است که باید به آن به گونه جدی توجه شود.

در پایان ماندگار می افزاید :

در جامعه‌یی که رسانه‎ها امنیت نداشته باشند و خبرنگاران گروهی کشته شوند، فساد، سیاه‌کاری و استبداد تقویت می‌شود و مردم از نعمت آگاهی محروم می‌مانند. واضح است که اگر کشور هیچ چیزی به عنوان دست‌آورد ندارد، صحنۀ خبرنگاری و اطلاع‌رسانی و آزادی بیان مهم‌ترین دست‌آورد است. اما نالیدن ما در این ستون در این زمینه، گپ ساده‌ ای بییش نیست؛ زیرا تروریزم این‌ها را نمی‌خواند.