بررسی مطبوعات چاپ کابل 19 2 97

"دفتر بانوی اول یا وزارت زنان" ،" لزوم پیگیری و محاکمه ی جنایتکاران جنگی در افغانستان" و "تثبیت حوزه های رای گیری، موضوع اختلافی" مهمترین عناوین سرمقالات روزنامه های امروز چاپ کابل است.

"دفتر بانوی اول یا وزارت زنان" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است:

از پول‌هایی به نام دفتر بانوی اول و یاهم برنامۀ پروموت که برنامۀ کاملآ مجزا از بودجۀ دولت هست و یا هم کارهایی برای زنان از طریق دفتر بانوی اول صورت گرفته که با اختلاس همراه بود است. اما هنوز مشخص نیست که چرا هیچ مرجعی وجود ندارد که به این حساب و کتاب‌ها رسیده‌گی کند. مسلم است که بسیاری از مصارفی که از طریق این دفتر صورت می‌گیرد، جز رویکرد تبلیغاتی- انتخاباتی ندارد؛ زیرا به اساس قانون، خانم رییس‌جمهور به عنوان بانوی نخست، به انجام کار برای زنان مکلف نیست و اگر چنین چیزی وجود هم میداشت عرصه و محدودیت آن مشخص می‌بود.

ماندگار می افزاید : 

جدا از این مساله، وقتی که دفتر بانوی اول این همه مصارف گزاف را برای زنان انجام می‌دهد ولو که مصارف آن به صورت درست و حسابی پاک باشد، باز هم این سوال مطرح است که چرا این همه پول و امکانات که به حساب یک دفتر به شکل اضافی ارایه می‌شود، در اختیار وزارت امور زنان قرار نمی‌گیرد.

همین اکنون وزارت امور زنان به یک ادارۀ بیکاره تبدیل شده است و بودجه خاصی هم به هدف کارهای بهتر برای زنان ندارد؛ این در حالی است که وظیفه و ساختار این وزارت ایجاب می‌کند که باید همه کارهایی که از طریق دفتر بانوی اول صورت می‌گیرد، در حقیقت باید از طریق وزارت امور زنان تنظیم شود؛ زیرا اگر کارهای وزارت زنان از طریق دفتر بانوی اول صورت بگیرد، در این صورت این وزارت تشکیل کاملاً اضافی درچوکات دولت است. 

" لزوم پیگیری و محاکمه ی جنایتکاران جنگی در افغانستان"  عنوان سرمقاله ی روزنامه ی افغانستان ما است که در آن چنین آمده است: 

دیده‌بان حقوق بشر گزارش تازه ای را به نشر سپردند که در آن وضعیت امنیتی افغانستان مورد بررسی قرار گرفته و نتیجه گیری شده که جای مصؤن در افغانستان وجود ندارد.

در این گزارش تأکید شده که شورشیانی که در مساجد و سایر محلات مزدحم حمله می کنند و غیر نظامیان را هدف قرار می دهند در واقع جنایت جنگی را مرتکب می شوند و فرماندهانی که فرمان این گونه حملات را صادر می کنند، باید مورد پیگرد قرار بگیرند.

نویسنده می افزاید : 
در این گزارش آمده است که حملات انتحاری شورشیان در مناطق غیر نظامی در سال های اخیر افزایش یافته است و از این بابت خانواده های قربانیان در شرایط بسیار دشوار و سختی قرار می گیرند که از هر نظر نیازمند حمایت می باشند.

در بسیاری از این حملات خانواده ها نان آوران شان از دست می دهند و این در بسا موارد سبب فروپاشی خانواده ها گردیده و بر روان زنان و کودکان تأثیر منفی بجا می گذارند.

و به سراغ روزنامه ی هشت صبح می رویم که در سرمقاله ای تحت عنوان "تثبیت حوزه های رای گیری، موضوع اختلافی" دیگر چنین نوشته است :

اعلام شده بود که دیروز حکومت روی تثبیت حوزه‌های رای‎‌گیری اعلام نظر می‌کند. کمیسیون مستقل انتخابات صلاحیت سازمان‌دهی حوزه‌های رای‌گیری را به حکومت وحدت ملی واگذار کرد.

روشن است که اختلاف‌های ارگ و سپیدار مانع از آن می‌شود که حکومت در مورد تثبیت حوزه‌های رای‌گیری به نتیجه برسد. اختلاف‌های ارگ و سپیدار حالا رو شده است. اختلاف‌های دو طرف حالا از مرز مسایل سیاسی گذشته و شکل خطرناک هویتی به خود گرفته است. در چنین  وضعیتی معلوم نیست که ارگ و سپیدار کی فرصت پیدا می‌کنند تا روی اختلاف‌های‌شان صحبت کنند.

در پایان هشت صبح می افزاید :

در انتخابات گذشته‌ی پارلمانی، نامزدان هزاره در ولایت غزنی رای آوردند. متحدان قومی ارگ به این باور اند که هزاره از پشتون نماینده‌گی نمی‌کند.

متحدان قومی ارگ به احتمال قریب به یقین اشرف‌ غنی را زیر فشار می‌گیرند تا حوزه‌های رای‌گیری را به گونه‌ای سازمان‌دهی کند که در انتخابات پارلمانی آینده شمار نامزدان هزاره‌ای که به پارلمان راه می‌یابند، کمتر از دور پیش باشد.

روشن است که سپیدار با چنین چیزی به ساده‌گی توافق نمی‌کند. این جنجال‌ها ادامه‌ خواهد یافت. نگرانی عمده این است که جنجال‌های سیاسی و هویتی ارگ و سپیدار، کلیتی به نام نهاد دولت را صدمه بزند. اختلاف‌های سیاسی کشنده است و احتمال دارد که کل دولت را صدمه بزند.

انتظار مردم افغانستان این است که اجماع سیاسی برهم خورده هرچه زودتر شکل بگیرد. جناحی که تصور می‌کند به تنهایی و بدون اجماع می‌تواند افغانستان را اداره کند، اشتباه کرده است.