بررسی مطبوعات چاپ کابل 8 جوزا
جوزا 08, 1397 11:42 Asia/Kabul
"اعتراضی به جا اما در زنگ آخر"، "برگزاری انتخابات پارلمانی در هاله ی بیم و امید" و "کلیشه ی هر مذاکره"، عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.
اعتراضی به جا اما در زنگ آخر عنوان سرمقاله ی روزنامه ی ماندگار است که در آن چنین آمده است:
روز گذشته، نمایندهگانِ احزاب و جریانهای سیاسی از جمله حزب جمعیت و حزب اسلامی در همایشی اعتراضی مقابل کمیسیون مستقل انتخابات، نظام فعلیِ انتخاباتی را «ناکام» خواندند و بر خواستِ خود مبنی بر «تغییر نظام انتخاباتی» تأکید ورزیدند.
نظام فعلیِ انتخاباتی در افغانستان، نظام تکرای غیرقابل انتقال است؛ نظامی که در دو دورۀ انتخاباتی آن را تجربه کردهایم و ماحصل آن، بیشتر تصمیماتِ سلیقهیی و شخصیِ نمایندهگان و غیرپاسخگو بودنِ آنها به مردم بوده است.
کمیسیون مستقل انتخابات میگوید به این دلیل که قانون انتخابات، نوع نظامِ انتخاباتی را تعیین کرده، قبول خواستِ احزاب مانع قانونی دارد. اما باید خاطرنشان کرد که این پیشنهاد اولاً جزو شروطِ تشکیل دولت وحدت ملی (اصلاح نظام و ساختار نهادهای انتخاباتی) بوده و ثانیاً همۀ قوانین نظر به ضرورتهایِ زمان قابل جرح و تعدیل اند و مکانیسمِ آنها در همۀ نظامها بهویژه دموکراسیها طراحی و پیشبینی شده است.
ماندگار می افزاید:
برای تطبیقِ این اصلاح و اعتراضها و همایشهای احتمالی، احزاب و جریانهای سیاسی فرصتی چندساله داشتند و آن را در عدمِ جدیت به هدر دادند. اکنون که حکومت وحدت ملی در زنگِ آخر و پایانی و انتخابات پارلمانی نیز در مرحلۀ ثبتنامِ نامزدان قرار گرفته؛ این اعتراض و درخواستِ بهجا در سادهترین پاسخ که میتواند «کمبود وقت» باشد، مردود و شکسـتنی است!
و برگزاری انتخابات پارلمانی در هاله ی بیم و امید عنوان سرمقاله ی روزنامه ی آرمان ملی است که در آن چنین آمده است:
همگام با نزدیک شدن روز پایان ثبت نام کاندیداهای انتخابات پارلمانی در کشور، کارنامه حکومت در راستای برگزاری یک انتخابات شفاف و سالم نیز بدتر شده میرود.
حکومت گویی هیچ گونه راهکار مشخصی برای کنترل این روند برای حال و آینده ندارد و از همین اکنون تقلب و جعلکاریهای گسترده در راه است و گمانه زنیها نیز برای یک تقلب گسترده در نتایج انتخابات پیشرو وجود دارد. هموطنان ما به یاد دارند که چهار سال پیش ازاین حکومت کنونی بر بنیاد تقلبهای گسترده و مداخله امریکا شکل گرفت و حکومت توافقی ایجادگردید که هیچ یک از مواد توافقنامه تشکیل حکومت وحدت ملی، میان دو تیم شریک در حکومت عملی نشد و از این رو حکومت کنونی یکی از ناکام ترین حکومتها در شانزده سال گذشته به حساب میآید.
آرمان ملی می افزاید:
با شیوهای که اکنون حکومت در پیش گرفته است، گمان نمیرود که انتخابات شفاف و سالم در پیش رو داشته باشیم و همه باور دارند که باز هم عناصر نااهل بار دیگر به پارلمان آینده حضور خواهند یافت.
بازار شماری از وکلای حاضر در پارلمان نیز گرم است و آنان باور دارند که انتخابات آتی نیز به سود آنان خواهد چرخید و بار دیگر به پارلمان کشور راه خواهند یافت.
در این میان نهادهای ناظر بر انتخابات از هر بابتی نگران وضعیت کنونی میباشند و کسی نمیتواند با این ترفندهای نظام گمان ببرد که انتخاباتی که در ماه میزان برگزار میشود، درد مردم را درمان کند و در آن نمایندهگان مردم راه یابد.
و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی هشت صبح که در سرمقاله ای تحت عنوان کلیشه ی هر مذاکره چنین نوشته است:
دفتر مشاور امنیت ملی افغانستان دیروز اعلام کرد که در سفر بلندپایهگان امنیتی افغانستان به اسلامآباد، دوطرف توافق کردند که برای «پیشبرد روند صلح» و «کاهش خشونتها» دست به اقدامهای مشترک در روزهای آینده خواهند زد. به نظر میرسد که دوطرف روی نهاییسازی سند «صلح و همبستهگی» هم رایزنی کردهاند. قرار است جنرال قمر باجوه، فرمانده عمومی ارتش پاکستان هم در روزهای آینده به دعوت ریاست جمهوری افغانستان، از کابل دیدار کند. توافق روی «اقدامهای مشترک در روزهای آینده» کلیشهای است که هر بار تکرار میشود. تقریباً هر وقتی که مقامهای افغانستان به اسلامآباد میروند در پایان جلسه با مقامهای پاکستانی، اعلام میکنند که دوطرف تعهد کردهاند در روزهای آینده اقداماتی انجام دهند که به کاهش خشونت و تسریع روند صلح کمک کند، اما روزها میگذرد و هیچ اقدامی صورت نمیگیرد.
درپایان هشت صبح می افزاید:
افغانستان نباید به این توهم دچار شود که نگاه ارتش پاکستان به افغانستان تغییر کرده است. تا کنون هیچ نشانهای از تغییر در ذهن و فکر جنرالهای پاکستانی در مورد افغانستان دیده نمیشود. آنان کاری نکردهاند که براساس آن بتوانیم استنباط کنیم که ارتش پاکستان، سیاست امنیتی هندمحور را در قبال افغانستان کنار میگذارد و راه جدیدی اختیار میکند. ولی با وجود اینها، مذاکره با پاکستان قابل دفاع است. مذاکره با پاکستان وجههی بینالمللی افغانستان را تقویت میکند. وقتی با پاکستان مذاکره میکنیم به جهانیان نشان میدهیم که افغانها مردمان ماجراجو نبوده و طرفدار ثبات و صلح در افغانستان و منطقه میباشند.