بررسی مطبوعات چاپ کابل 4 سرطان 1397
"درس هایی که باید از جام جهانی فوتبال آموخت"،"روزهای باقی مانده را به آرامی بگذرانید" و " معامله ی قرن بر سر فلسطین بی فلسطینی" ،
روزنامه ی افغانستان ما در سرمقاله ای تحت عنوان درس هایی که باید از جام جهانی فوتبال آموخت چنین نوشته است :
جام جهانی فرصتی است برای دولتها و دولتمردان تا نگاهی به وضعیت فرهنگی و ورزشی کشورشان بیاندازند، به کارکرد، برنامهریزی، تلاش، هزینه و همچنین ضعف مدیریت، فساد اداری، بی توجهی، بی برنامگی، سهل انگاری و هدر دادن فرصتهایی که میتوانستند و میتوانند یک جامعه را جامعهای شاداب، پرانرژی، با نشاط، سالم و با انگیزه بسازد.
حاضر بودن و نبودن افغانستان در جام جهانی در حال حاضر قابل بحث نیست، موضوع اصلی این است که دولت افغانستان و دولتمردان آن به فکر مسایل فرهنگی و ورزشی نیستند، به آمارها دقت نمی کنند، ارقام برای شان بی معنی است و برنامهای برای خروج از چنین وضعیتی ندارند. رقم 3 میلیون معتاد به مواد مخدر باید برای دولتمردان تکاندهنده باشد، در مقابل نبودن فضاهای تفریحی و ورزشی حتا در شهرهای کلانی مثل کابل که میلیونها انسان را در خود جای داده است نیز باید دولتمردان را به فکر وادارد.
نویسنده می افزاید :
وضعیت فرهنگی و ورزشی در کشور در حالت نابسامانی قرار دارد و نیازمند توجه جدی، علمی و عملی دولت است. حداقل کاری که دولت و دولتمردان برای ورزش کشور می توانند این است که از دخالت های سیاسی و سمتی و جناحی در این عرصه بپرهیزند، و از دخالت کسانی که به دنبال منافع شخصی و ... خود میخواهند استفاده کنند نیز جلوگیری کنند. اداره امور این بخش را به ورزشکاران، نخبگان و کسانی که در این راه هم خود زحمت دیدهاند و هم برای پرورش جوانان زحمت کشیدهاند، واگذارند.
و روزهای باقی مانده را به آرامی بگذرانید عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است :
مردم افغانستان در نظرسنجیهای گوناگون خواستار توزیع قدرت میان مرکز و محلات شدهاند. در نظرسنجیهای علمی از جمله نظرسنجی انستیتوت مطالعات استراتژیک افغانستان، میزان حمایت از سیستم فدرالی بسیار کم بوده، اما بیشتر مردم از تمرکز زدایی حداقلی حمایت کردهاند. مثلاً ولسوالها نباید انتصابی باشد، شورایهای ولایتی باید در نقش پارلمان محلی عمل کنند و مقامهای محلی به مردم محل پاسخگو باشند. اما تا برگزاری انتخابات ریاست جمهوری و تعدیل قانون اساسی، سران حکومت باید روزهای باقی ماندهی حکومت وحدت ملی را به آرامی بگذرانند. مسایلی مثل مشکل وزیرانرژی باید بدون تنش حل شود.
هشت صبح می افزاید :
نیروهای امنیتی نباید وارد جنجالهای سیاسی شوند. نیروهای امنیتی باید اصل غیرجانبداری خود را حفظ کنند. سران حکومت هم باید هیچ بخشی از نیروهای امنیتی را در جنجالهای سیاسی دخیل نکنند. سران حکومت باید شکنندهگی اوضاع را درک کنند و تنشها را بیشتر نسازند.
و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی انصار که در سرمقاله ای تحت عنوان معامله ی قرن بر سر فلسطین بی فلسطینی چنین نوشته است:
امریکا از ابتدای کار ترامپ به طور کلی طرف فلسطینی را از برنامه خود کنار گذاشته است. در واقع، رؤسای جمهور سابق امریکا برای پیشبرد روند سازش و حفظ ظواهر امر همـ که شده سعی در نگه داشتن طرف فلسطینی در این روند داشتند، اما ترامپ این معادله را به هم زده و در سفرهای قبلی کوشنر هم توجهی به طرف فلسطینی نشده بود. ترامپ با این کار قاعده بازی کاخ سفید را به هم زده و با اتکا به سران برخی کشورهای عربی به خصوص سعودیها و شخص محمد بن سلمان کار خود را پیش میبرد. سفر محمود عباس به عربستان در دسامبر گذشته به همین دلیل بود که امریکا با کنار گذاشتن طرف فلسطینی در روند خود تماس با این طرف را به عهده محمد بن سلمان گذاشته که نقش کارگزار امریکا را برای اجرای معامله قرن به عهده گرفته است. به این ترتیب، ترامپ سعی میکند که دیگر دغدغهای برای راضی کردن طرف فلسطینی حتی جریان موافق سازش نداشته باشد و به جای آن روی همکاری تام و تمام محمد بن سلمان و یکی دو رهبر کشورهای عربی حساب میکند که از قبل آمادگی خود را برای پذیرش معامله قرن نشان دادهاند.
در پایان انصار می افزاید :
این نحو کنار زدن فلسطینیها برای رسیدن به نقطهای از تحمیل چیز تازهای در تاریخ فلسطین و ایستادگی هفت دهه فلسطینیها در مقابل اشغال سرزمین مادری نیست. این مشابهت تا آنجا پیش رفته که ارتجاع عربی همان کاری را تکرار میکند که برای تأسیس رژیم صهیونیستی در سالهای دور میشد. خرید خانه از فلسطینیها و تحویل خانهها به صهیونیستها در آن سالها توسط تجار منفعتطلب عربی انجام میشد که باعث شد صهیونیستها جای پای خود را در فلسطین محکم کنند و حالا همین کار برای یهودیسازی کامل بیتالمقدس از سوی همین تجار عربی و البته حمایت سیاسی شیوخ عرب انجام میشود. تارنمای خبری الخلیجالجدید به نقل از کمال الخطیب، نایب رئیس جنبش اسلامی در سرزمینهای اشغالی 1948، اعلام کرده محمد بن زاید آل نهیان، ولیعهد امارات عربی متحده، یکی از تاجران نزدیک به خود را مأمور خرید خانههای فلسطینی در بیتالمقدس و واگذاری این خانهها به صهیونیستها کرده و این تاجر در اجرای مأموریت خود حتی حاضر شده مبلغ 20 میلیون دالر را برای خرید خانهای بپردازد.
طرح بازسای غزه وجه دیگر این جریان است که امریکا میخواهد با وعده این طرح و البته دالرهای نفتی همین شیوخ عربی ساکنان غزه را تطمیع کند تا دست از مقاومت بردارند. این تلـاشها و مقدمهچینیها برای اجرایی کردن معامله قرن در حالی صورت میگیرد که تظاهرات مردمی غزه به نام تظاهرات بزرگ بازگشت عزم مردم غزه را برای ایستادگی در مقابل هر طرح سازشی از جمله همین معامله قرن ثابت کرد. این تظاهرات به روشنی پاشنه آشیل معامله قرن ترامپ را نشان داد، به این معنا که او میتواند هر جریانی از فلسطینیها را نادیده بگیرد و تنها با شیوخ عربی معامله کند و حتی آنها را مجبور به پرداخت صدها میلیون دالر بکند، اما نمیتواند مردمی را راضی به معامله خود کند که دههها است از خانه خود رانده شدهاند و همین مردم بودهاند که با وجود سه نسل آوارگی نام فلسطینی خود را حفظ کردهاند.