بررسی مطبوعات چاپ کابل 11 سرطان 1397
"لزوم ایجاد اجماع سیاسی روی انتخابات" و "لزوم ایجاد اجماع سیاسی روی انتخابات" عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.
"لزوم ایجاد اجماع سیاسی روی انتخابات" عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است :
رییس جمهور غنی دیروز در جلالآباد گفت که مداخله در انتخابات قابل قبول نیست و هر مقام حکومتی که در این امر مداخله کند، سبکدوش میشود. در ۱۸ سال گذشته همیشه ارگ تعهد کرده است که در کار انتخابات مداخله نمیکند، ولی بعد متهم به عملکرد جانبدارانه شده است. همین رییس جمهور غنی چندی پیش متهم شد که آییننامهی داخلی کمیسیون مستقل انتخابات را نقض کرده و به رییس این کمیسیون دستور داده است. علاوه بر این بسیاری از سیاستمداران مخالف ارگ به این عقیدهاند که کمیسیون مستقل انتخابات در مسایل استراتیژیک مربوط به انتخابات به اشارهی تیم رییس جمهور عمل میکند.
این سیاستمداران به این باور اند که ارقام منتشر شده در مورد ثبت نام رایدهندگان برای انتخابات پارلمانی واقعی است و در برخی از ولایات این ارقام دستکاری شده است. کمیسیون مستقل انتخابات هم به گزارشگران اجازه نمیدهد که اسناد دفاتر ولایتی این کمیسیون را ببینند. در پارلمان هم عدهای از نمایندگان مقامهای حکومتی را متهم به توزیع تذکرههای جعلی کردند.
هشت صبح می افزاید :
موضوع غزنی هم جنجالی است. تا هنوز در آن ولایت کسی برای رایدهی یا نامزدی در انتخابات پارلمانی ثبت نام نکرده است. برخی از سیاستمدران، حتا آنانی که در درون حکومت هستند، تقسیمشدن غزنی به سه حوزهی انتخاباتی را ناعادلانه میدانند، خمیهی تحصن هم در غزنی برپا است. در چنین وضعیتی نیاز است که رییس جمهور برای ایجاد تفاهم روی مسایل استراتژیک مربوط به انتخابات با چهرهها و مجموع نیروهای سیاسی رایزنی کند.
رییس جمهور باید از طریق رایزنی با چهرهها و نیروهای سیاسی مخالف و موافق ارگ در مورد مسایل استراتژیک مربوط به انتخابات به یک اجماع و توافق کلی برسد. افغانستان تحمل تکرار تجربهی انتخابات پارلمانی سال ۱۳۸۹ و انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۴ را ندارد.
و روزنامه ی افغانستان ما نیز در سرمقاله ای تحت عنوان "لزوم ایجاد اجماع سیاسی روی انتخابات" چنین نوشته است :
انتخابات در افغانستان از مفهوم واقعی خود، دور شده است. انتخابات به یک بازی سیاسی تبدیل شده است که فریب، نیرنگ و تقلب و قانون گریزی از پدیده های تفکیک ناپذیر آن به حساب می آید. هرکس با هر نیرنگی که بتواند به پارلمان راه پیدا کند، احساس غرور و خوش بختی می کند، ولو این که از کارکرد پارلمان هیچ چیزی نداند و در چهار سال کوچکترین تأثیرگذاری را برای جامعه نداشته باشد.
نویسنده می افزاید:
کی از موارد، نگرانی دخالت مقامات محلی دولت در پروسه انتخابات است. این افراد با استفاده از زور و نفوذ خود به روند انتخابات مداخله می کنند. به همین دلیل رییس جمهور در سخنرایش در ننگرهار این موضوع را مهم دانست و به مقامات حکومتی هشدار داد که اگر آنها در انتخابات دخالت کند، از وظیفه ی شان بر کنار می شوند.
اگرچه زمینه ها و عوامل تقلب، تخلف و بی اعتباری انتخابات متعدد است و به دخالت مقامات حکومتی محدود نمی شود؛ اما هشدارهای رییس جمهور در صورتی که با نظارت، پیگیری و قاطعیت همراه باشد، می تواند در پایین آمدن سطح تقلب در انتخابات کمک کند.
حکومت با توجه به اهمیت انتخابات، باید سازوکارهایی را برای اشتراک گسترده مردم در انتخابات عملی سازد و از تقلب و قانون شکنی در انتخابات جلوگیری کند. این وظیفه دولت است تا سطح نگرانی ها و دغدغه های مردم را در رابطه با انتخابات کاهش دهد و در برگزاری انتخابات شفاف نهایت تلاش های خود را به خرج دهد.