بررسی مطبوعات چاپ کابل 12سرطان 1397

"تاکید برمذاکره با طالبان تکرار اشتباهات گذشته است" ، "راول سینگ نماد مظلومیت قربانیان تروریسم" و "دموکراسی، قانون و انتخابات" عناوین سرمقاله روزنامه های امروز چاپ کابل است.

تاکید برمذاکره با طالبان تکرار اشتباهات گذشته است، عنوان سرمقاله ی روزنامه ی آرمان ملی است که در آن چنین امده است:

مقام‌های امریکایی بار دیگر بر مذاکره گروه طالبان با حکومت افغانستان تاکید کرده و رد گفت‌وگوهای صلح از جانب طالبان با حکومت افغانستان را غیر قابل تصور عنوان کرده اند. آگاهان امور و شهروندان افغانستان تاکید دارند که گفت‌وگو با گروه طالبان بدون حل تنش‌ها میان کابل- اسلام‌آباد به نتیجه نخواهد رسید و حکومت افغانستان با تاکید بر گفت‌وگوهای صلح با گروه طالبان تنها وقت کشی می‌کند، زیرا گروه طالبان به دستور و حمایت سازمان استخبارات و حکومت پاکستان در افغانستان می‌جنگند و از خود اراده و صلاحیت مذاکره کردن با حکومت این کشور را ندارند.

آرمان ملی می افزاید :

این درحالیست که محمد اشرف غنی در سخنرانی که به مناسبت پایان آتش بس یک‌جانبه با گروه طالبان داشت، بار دیگر به گفت‌وگوهای، “بین‌الافغانی“  باگروه طالبان تاکید کرد و گفت که حاضر است سران طالبان در هر جا که بخواهند با آنان مذاکره کند؛ اگر غنی خواهان آمدن صلح در افغانستان و پایان دادن به بحران چهل ساله این کشور است، می‌باید به حل تنش‌های افغانستان با پاکستان اقدام کند و گام‌های عملی برای پایان عقده‌های پاکستان در برابر افغانستان بردارد، او به جای این کار در تلاش است که به بهانه صلح تروریستان طالب را که 17 سال است شهروندان این کشور را به قتل می‌رسانند در بدنه حکومت و قدرت شریک سازد و آنان را بار دیگر بر شهروندان افغانستان حاکم سازد.

 "راول سینگ نماد مظلومیت قربانیان تروریسم "عنوان سرمقاله ی روزنامه ی هشت صبح است که در آن چنین آمده است :

راول سینگ فعال حقوق‌بشر که برای احقاق حقوق اقلیت‌های مذهبی تلاش‌ می‌کرد، در حادثه‌ی تروریستی جلال‌آباد جان باخت. راول سینگ جان‌باخته‌، نماد مظلومیت مجموع مردم افغانستان است. او سمبول تمامی قربانی‌های حوادث تروریستی است. هم‌میهنان هندو باور و سیک ما، مورد تبعیض سیستماتیک هستند. در زمان حکومت کرزی، یک هم‌میهن سیک مدتی مجری خبرهای خارجی تلویزیون ملی بود، اما تبعیض نظام‌مند نگذاشت که ایشان به کارش ادامه دهد. جالب این بود که باری نیروهای پاکستانی او را در نقطه‌ی مرزی چمن به ظن این که شهروند هند است، بازداشت کردند. راول سینگ با همین تبعیض نظام‌مند مبارزه می‌کرد. او می‌خواست حکومت صدای اقلیت‌های مذهبی هندو باور و سیک را بشنود و به شکایات‌شان ترتیب اثر دهد. به همین دلیل بود که در روز سفر رییس جمهور به جلال‌آباد رفته بود.

هشت صبح می افزاید :

برای دل‌جویی از خانواده‌ی راول سینگ باید محل آتش‌سپاری هندو باوران و سیک‌ها در کابل و جاهای دیگر به آن‌ها برگردانده شود. باید تمام اماکن مذهبی، تجاری و ملکیت‌های خصوصی آنان از سوی حکومت شناسایی و به مالکان اصلی آن برگردانده شود. باید دست غاصبان از ملکیت‌های آنان کوتاه شود. این کم‌ترین کاری است که حکومت برای خشنودی روح راول سنگ کرده می‌تواند.

و نگاهی می اندازیم به روزنامه ی افغانستان ما که در سرمقاله ای تحت عنوان دموکراسی، قانون و انتخابات چنین نوشته است :

امروز مردم افغانستان هر تحول سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی را به قوم گرایی نسبت داده و خود با افتخار از قوم گرایی حمایت می کنند، بدون این که به قانون و ارزش های دموکراتیکی که نظام بر مبنای آن شکل گرفته، توجه صورت گیرد.

تصمیم کمیسیون انتخابات در مورد حوزوی ساختن انتخابات غزنی نیز از افکار محدودی ناشی می شود که قانون را به پای منافع یک عده¬ای اندک قربانی می کند و حاکمیت قانون را زیرپا می گذارد و به حقوق دیگران اهمیتی قایل نمی شود. اکنون کمیسیون انتخابات خود به نقض صریح قانون متهم می باشد و نهادی که خود قانون را نقض کند، چگونه می تواند مدافع وتطبیق کننده قانون در روند برگزاری انتخابات باشد؟ چگونه مردم می توانند به این کمیسیون اعتماد کنند؟ 

در پایان نویسنده می افزاید :
کمیسیون باید هرچه عاجل تر در باره غزنی تصمیم معقول و مطابق با قانون و واقعیت های اجتماعی بگیرد. قانون معیار گفتار، رفتار و هر رویکرد سیاسی و اجتماعی ما است؛ از قانون باید پاسداری کنیم؛ وگرنه همه به قانون گریزی رو می آورند. قانون گریزی اساس نظم و امنیت در جامعه را مختل می سازد و زمینه را برای اعمال هرنوع خشونت فراهم می آورد.